Loading posts...
Γράφει η Νεφέλη Σε βλέπω από μακριά να έρχεσαι με βήμα αργό και βαρύ. Κουρασμένο θα έλεγα και σκέφτομαι που πήγε εκείνη η περπατησιά που είχες κάποτε. Καθώς πλησιάζεις και σε διακρίνω καλύτερα παρατηρώ ότι εξακολουθείς να παραμένεις όμορφος όπως τότε που σε π...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Μαυρίδου Πώς κατάφερες να φτάσουμε εμείς οι δυο στο τέλος; Εμείς οι δυο που δεν μετρήσαμε την αγάπη με λέξεις, μόνο με πράξεις. Εμείς οι δυο που δεν λογαριάσαμε εγωισμό μπροστά στον έρωτα.  Κι όμως τα κατάφερες, να φτάσουμε σε ένα τέλος χωρί...
Continue reading
Γράφει η Τζένη Γιαννοπούλου Έδωσες την καρδιά σου και στην ποδοπάτησαν. Έδωσες όλη σου την ψυχή και στην τσαλάκωσαν. Έδωσες ό,τι είχες και δεν είχες, όλο σου το είναι, ξεδίπλωσες και αποκάλυψες κάθε σου κρυφή πτυχή, και πήρες μόνο πόνο. Και τώρα τι; Τώρα κάθε...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Σοφιανίδου Μια συνήθεια που αποκτούμε από παιδιά είναι εκείνη της πανοπλίας. Είναι η ατάκα «οι άντρες δεν κλαίνε» που ακουγόταν όταν ένας συμμαθητής μας έκλαιγε. Είναι εκείνη η φράση που ξεστόμιζαν πως «τα κορίτσια πρέπει να είναι γλυκομίλητα»....
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Πόσα σκαμπίλια θα μου δώσεις ακόμα ρε ζωή. Φτάνει πια. Εξαντλούνται οι δυνάμεις μου. Άσε με να χαρώ μια στάλα. Άσε με να ζήσω και λίγο.Πόσο ακόμα θα προσποιούμαι τη χαρούμενη. Πόσο ακόμα θα προσποιούμαι τη δυνατή. Σε βλέπουν όλοι μες το χ...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου  Κουράστηκα να σε συγχωρώ.Κουράστηκα να αφήνω στην άκρη το συναίσθημά μου.Κουράστηκα να παγώνω και να μην βρίσκω μια άκρη για να ζεσταθώ.Σε συγχώρησα αμέτρητες φορές για τα λάθη που έκανες εις βάρος μου, αλλά το ποτήρι ξεχείλισε και το...
Continue reading
Γράφει η Σαργέντη Λάουρα Σε μια φάση «μετακομίζω γιατί χωρίζω» ήρθε ο κολλητός μου να με βοηθήσει. Classic. - Πώ, πώ σκόνη! Καλά πόσα χρόνια την έχεις εδώ θαμμένη; Για βοήθησέ με να την κατεβάσω. Έγιναν όλα τόσο βιαστικά. Η βαλίτσα από την χαρά της, πετάχτηκε...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Πάνε μέρες που γυρίζεις στο μυαλό μου αδιάκοπα και είναι από εκείνες τις σκέψεις τις επίπονες και επίμονες.Ένα μικρό διαολάκι γυροφέρνει το κεφάλι μου και μου τσιμπάει τον εγκέφαλο με την διαβολεμένη τρίαινά του, "μαλακία έκανες", μο...
Continue reading
Γράφει η Πράξια Αρέστη Αν μ' αγαπούσες θα ήθελες κάτι καλύτερο για μένα, για μας.Θα πιστεύες ότι αξίζω καλύτερα χωρίς να σου υποδείχνω συνεχώς ότι με πληγώνεις.Χωρίς να σε παρακαλώ και να φωνάζω να σταματήσεις να με πληγώνεις.Αν μ' αγαπούσες έστω και λίγο θα ...
Continue reading
Γράφει η Νατάσσα Σπύρου Ήσουν, είσαι και θα είσαι για πάντα η σκιά που θα με συντροφεύει στο ταξίδι της ζωής μου. Ένα κεφάλαιο που ο τίτλος του γράφτηκε με μεγάλα γράμματα στο βιβλίο της καρδιάς μου. Μια φωτιά που έκαψε στο διάβα της κάθε μου αμφιβολία και έκ...
Continue reading