Loading posts...
Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Όλα γύρω μου σιγά σιγά αλλάζουν, παίρνουν σχήματα και μορφές μέσα στα νέφη. Ο χρόνος δεσμεύει τη νιότη, την κερδίζει στο τέλος και της χαρίζει πυρόξανθες αναμνήσεις. Αναμνήσεις κόκκινες, θαμπές, από ανθρώπους που πέρασαν σαν αερι...
Continue reading
Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης Δεν έχουν όλες οι ιστορίες αρχή και τέλος. Κάποιες έχουν αρχή αλλά δεν έχουν σαφές τέλος ποτέ. Γράφεται ο επίλογος, ξαναγράφεται ο επίλογος και φτου κι από την αρχή. Είναι οι ιστορίες που τις ορίζει ο πόθος, το πάθος και η κα...
Continue reading
Γράφει ο Y Factor Κάποτε είχα μια φυσιολογική ζωή. Μετά μεγάλωσα. Πήγα πολλές φορές σε κηδείες φιλιών και σχέσεων. Αρκετές από αυτές τις φορές ήξερα από πριν, καθόμουν και κοιτούσα σε ένα κενό τάφο περιμένοντας απλά να γεμίσει. Και πάντα ήλπιζα μέχρι ...
Continue reading
Πολλοί καυχιούνται πως είναι ερωτευμένοι, λίγοι όμως τιμούν τον τίτλο, κι ακόμη πιο λίγοι τον ασπάζονται ενδόμυχα. Κάποιοι είναι ερωτευμένοι πιο πολύ με την ιδέα του να είναι ερωτευμένοι και λιγότερο με αυτόν που προκαλεί τη συγκεκριμένη ιδέα. Άλλοι πάλι επιμε...
Continue reading
Την περασμένη Τετάρτη είμαι στο λιμάνι του Πειραιά με παρέα . Ένα φιλαράκι ορκίζεται για την "κορνίζα", αυτό το περιβόητο πτυχίο. Αναρωτιέμαι αν το πλοίο θα σαλπάρει για γνώριμα ή άγνωστα λιμάνια. Το νησί του Μίνωα με περιμένει. Το κοσμοπολίτικο θέρετρο της ...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη Καπνίζει το ένατο τσιγάρο μέσα σε μια ώρα. Και να σκεφτείς ότι έχει πάνω από χρόνο να καπνίσει. Πάνω που έλεγε ότι είχε ξεκόψει με όλες τις κακές συνήθειες του παρελθόντος κάτι συμβαίνει και τη γυρίζει πίσω. Κάτι που παίρνει την μο...
Continue reading
Γράφει η Έλσα Νικολάου Δεκατρία χρόνια. Τόσα είναι. Τα μέτρησα κάνοντας το τελευταίο τσιγάρο μου. Δεκατρία χρόνια με παράλληλη πορεία. Με πρωινά που ξύπνησες στον καναπέ μου και φώναζες «Καφέ!». Με μεσημέρια που βρεθήκαμε για τον καφέ για να πούμε τα ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Χριστοδούλου Ένας λυγμός που καραδοκεί μα ποτέ δεν ξεσπάει, ένα κύμα που κτυπάει τα βράχια μα ποτέ δεν ξεχύνεται, ένα δάκρυ που θολώνει την ματιά μα ποτέ δεν κυλάει. Αυτό είχε μάθει στη ζωή του, αυτός ήταν ο τρόπος που ήξερε να ζει και να βι...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Ακούς; Όχι, όχι, δεν ζητάω την προσοχή σου. Σε ρωτάω κάτι και το εννοώ απόλυτα. Δεν κρύβει καμία παγίδα η ερώτηση αυτή. Ακούς;; Δίνεις σημασία σε αυτά που σου λένε οι άνθρωποι; Τις λέξεις τους τις ακούς ή απλά περιμένεις να τε...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Σάββα Κοιτάζω τη φωτογραφία, χαμογελάμε! Για κοίτα πόσο χαρούμενοι, πόσο ευτυχισμένοι δείχνουμε! Για μια στιγμή μου ξεφεύγει και 'μένα ένα χαμόγελο. Συνέρχομαι μετά από ένα λεπτό. Παίρνω πάλι την έκφραση που έχω όταν σκέφτομαι το πώς και το...
Continue reading