Loading posts...
Γράφει η Κατερίνα Κυπρίου Γέμισε ο τόπος κριτές φίλε μου! Άνθρωποι που μέχρι χτες δεν έμπαιναν καν στον κόπο να ρωτήσουν αν ζεις ή αν πέθανες, τώρα στέκονται μπροστά σου έτοιμοι να σε κατασπαράξουν! Σε στήνουν στον τοίχο και σε σημαδεύουν, έτοιμοι να πατήσ...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Τι σκέφτεσαι; Με σκέφτεσαι; Γιατί εγώ σε σκέφτομαι συνέχεια. Συνέχεια είσαι στο μυαλό μου. Συνέχεια το όνομά σου κάνει βόλτες στο κεφάλι μου. Συνέχεια η μορφή σου βρίσκεται στα μάτια μου. Τι κάνεις; Σου περνάω; Γιατί εμένα δεν...
Continue reading
Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Μυρίζει γιασεμί και βροχή. Με τα μάτια κλειστά απολαμβάνω την μυρωδιά και αντιλαμβάνομαι ότι βρίσκομαι στην αγκαλιά σου! Αχ πόσο μου είχε λείψει αυτή η αγκαλιά! Η χθεσινή νύχτα ήταν το ουράνιο τόξο μετά από μια ανοιξιάτικη μπόρα! ...
Continue reading
Γράφει η Άντρη Φλουρέντζου Ήμασταν άνθρωποι που δεν ανεβήκαμε μαζί στο καράβι.. Σου ζήτησα να δώσεις το όνομα μου στον φάρο. Έτσι όταν τον κοιτούσες θα έβλεπες εμένα να σου χαμογελάω, να σου δείχνω πορεία παρόλο που θα ήμουν ένα σώμα στην στεριά. Έτσι και αλλ...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Τσακίρη Τι μας δίνει κίνητρο για να προχωράμε μπροστά; Τι είναι αυτό που μας δίνει δύναμη και αντέχουμε; Μια λέξη, ΑΓΑΠΗ! Όχι, δεν την έγραψα τυχαία με κεφαλαία.. Δεν έχει να κάνει σε τίποτα με τύχη μονάχα άλλωστε! Έχει να κάνει με προσπ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Δεν ήταν δύσκολο να σε ερωτευτώ. Κράτησε μόλις μια στιγμή. Όσο το ανοιγόκλεισμα των ματιών. Όσο ένα φιλί στο ώμο και μια καληνύχτα. Όσο ένα τραγούδι που ακόμα δεν μάθαμε, σε ποιον από τους δυο μας ανήκει. Όχι, δεν ήταν δύσκολο....
Continue reading
Γράφει η Μαριάλτα Φέλλου Από μικρή αγαπούσα τα δύσκολα. Αυτά μου τραβούσαν την προσοχή, αυτά πυροδοτούσαν τον εγκέφαλό μου. Στα εύκολα βαριόμουν, πίστευα πως κάτι δεν πάει καλά, έψαχνα να βρω το λάθος. Προκάλεσα την τύχη μου και μου τα έφερε όλα ένα προς έν...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Γιατί φοβόμαστε να ερωτευτούμε; Τι είναι αυτό που μας κάνει να κάνουμε πίσω. Φόβος, άγνοια του νέου και διαφορετικού; Μήπως τελικά έχουμε μείνει εκεί στην μοναξιά μας γιατί μας βολεύει σε πολλά και κυρίως να μην πονέσουμε κα...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Άκου μικρή μου... Εγώ συλλήφθηκα μια μέρα του χειμώνα, εγώ στριμώχτηκα σε μήτρα φτωχική. Θήλασα γάλα που είχε γεύση από αλάτι, χόρτασα φόβους και με ζέσταναν καημοί. Φάλτσα στιχάκια με νανούριζαν έμενα κι η κουδουνίστρα ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Εγώ που λες φίλε με τον έρωτα τελείωσα. Καθάρισα τους λογαριασμούς μου. Ό,τι είχα να του το δώσω, του το έδωσα μια κι έξω, και τώρα άδειασα και δεν έχει άλλο να πάρει από μέσα μου. Του χάρισα απλόχερα τα πάντα, μα κι εκείνος ήτ...
Continue reading