Loading posts...
Πού να ξέραμε πόσο αλλάζει η ζωή, όταν βιαζόμασταν να μεγαλώσουμε..

Πού να ξέραμε πόσο αλλάζει η ζωή, όταν βιαζόμασταν να μεγαλώσουμε..

Γράφει η Μαρία Κυπραίου Θέλαμε να μεγαλώσουμε. Νομίζαμε βλέπεις πως και τότε θα είμαστε άφθαρτοι, ατρόμητοι, ακούραστοι και πάντα γελαστοί. Κι όλα όσα νομίζαμε με την πάροδο των χρόνων άλλαξαν, συρρικνώθηκαν. Τώρα πια φοβόμαστε. Φοβόμαστε το άγνωστο, το πάν...
Μην ξεχάσεις να ταΐσεις τον σκύλο, σε παρακαλώ.

Μην ξεχάσεις να ταΐσεις τον σκύλο, σε παρακαλώ.

Γράφει η Μαρία Κυπραίου  Τα μοιράσαμε όλα. Τα κόψαμε στην κυριολεξία στη μέση. Βαλίτσες, κούτες και χαζοπράγματα στη μέση ενός σαλονιού. Ενός σαλονιού που κάποτε κάναμε πάρτι και γελάγαμε. Τι ειρωνεία να χωράς σε μερικές αποσκευές μια ολόκληρη ζωή και να τη μ...
Ένας γάμος δεν ορίζει ούτε το μαζί ούτε το για πάντα.

Ένας γάμος δεν ορίζει ούτε το μαζί ούτε το για πάντα.

Γράφει η Μαρία Κυπραίου Ήταν θηλιά στο λαιμό. Οι συζητήσεις για το αύριο για οικογένεια, για ένα ολόκληρο λες και ήμασταν μισό με φτάσαμε ως εδώ. Κάποτε ναι, ο έρωτας και η καύλα έπαιρναν τη σκυτάλη. Μέχρι τη μέρα που το να γίνουν όλα γρήγορα και το να πάμε π...
Δεν είναι ποτέ αργά να ξορκίσεις τους φόβους και να κερδίσεις τη ζωή!

Δεν είναι ποτέ αργά να ξορκίσεις τους φόβους και να κερδίσεις τη ζωή!

Γράφει η Μαρία Κυπραίου  Μεγάλωσα μέσα σε φόβους. Πολλούς και διαφορετικούς. Φοβήθηκα να δείξω ποια είμαι και τι θέλω. Ποιους θέλω και ποιους όχι. Μεγάλωσα φοβούμενη το σκοτάδι, τη ζωή, το ανεκπλήρωτο, το απίστευτο και το απίστευτο. Και απλά μία μέρα όσα ήξερ...
Να σ’ αγαπώ με όσους τρόπους υπάρχουν

Να σ’ αγαπώ με όσους τρόπους υπάρχουν

Γράφει η Μαρία Κυπραίου Τα δέχτηκα όλα γιατί είσαι εσύ και γιατί έτσι είμαι εγώ.Αγαπώ πάντα πολύ και βαθιά, χαρίζω απλόχερα γιατί μου αρέσει και δεν ζητάω πίσω ούτε το ελάχιστο.Μαζί σου ζω αυτό που είχα ονειρευτεί. Καρδιά, μυαλό και συναισθήματα ευθυγραμμίστη...
Να τα πούμε ή να τα πιούμε ή μήπως έχει λήξει;

Να τα πούμε ή να τα πιούμε ή μήπως έχει λήξει;

Γράφει η Μαρία Κυπραίου  Τι λες; Θα κάτσεις λίγο μαζί μου; είναι ωραία εδώ πλάι στο κύμα. Δεν ακούγεται σχεδόν τίποτα πέρα από τη θάλασσα. Είναι ήσυχα για να μιλήσουμε, αλλά ακόμα και αν δεν θες, είναι λίγο ειδυλλιακά. Ίσως να μας βοηθήσει να δούμε πιο βαθιά ...
Καλή η μοναξιά, μα σαν το “μαζί”, δεν έχει!

Καλή η μοναξιά, μα σαν το “μαζί”, δεν έχει!

Γράφει η Μαρία Κυπραίου Καλή και η μοναξιά, δε λέω. Το έχω πει πρώτη έξαλλου. Περνάω όμορφα και μόνη μου. Ζητάω την μοναξιά και τη χρειάζομαι για να μπορώ να κάνω ένα restart στην ζωή και την καθημερινότητα μου. Μα σαν το μαζί δεν υπάρχει. Αυτό το μαζί, αυτός...
Ποιον νοιάζει τελικά, αν εγώ αντέχω;

Ποιον νοιάζει τελικά, αν εγώ αντέχω;

Γράφει η Μαρία Κυπραίου  Νοιάζει τελικά κανέναν, αν εγώ είμαι δυνατή; Κανέναν.Είναι σίγουρο γι’ αυτούς ότι εγώ είμαι δυνατή. Δεν έχω ανάγκες και ανασφάλειες, δεν χρειάζομαι κανέναν.Δεν έχω ανάγκες, τα καταφέρνω.Και όταν τελειώσει όλο αυτό, όταν τελειώσει αυτή...
Δεν γεννηθήκαμε για να τα κάνουμε όλα τέλεια.

Δεν γεννηθήκαμε για να τα κάνουμε όλα τέλεια.

Γράφει η Μαρία Κυπραίου  Γράμμα σε μια γυναίκα:Είναι οκ να μην είσαι οκ, εντάξει;Δεν γεννηθήκαμε για να τα κάνουμε όλα τέλεια. Δεν γεννηθήκαμε για να είμαστε οι τέλειες. Κάποια στιγμή πρέπει να το αποδεχτούμε, πρώτα εμείς και μετά οι άλλοι.Είναι οκ να μη θες ...
Μπροστά σου παρέδωσα κάθε ίχνος εγωισμού.

Μπροστά σου παρέδωσα κάθε ίχνος εγωισμού.

Γράφει η Μαρία Κυπραίου Τα τείχη έπεσαν. Δεν υπάρχω πια ή μάλλον δεν υπάρχει αυτό που ήθελα να φαίνεται.Λογικά και αυτό έχει ημερομηνία λήξης.Δεν υπάρχει πια μάσκα, τείχος, ψεύτικες φιγούρες και χαμόγελα.Έμεινα εγώ, αληθινή, με την πραγματική μου ταυτότητα μπ...