Loading posts...
Είναι να το χεις μέσα σου το φευγιό μάτια μου

Είναι να το χεις μέσα σου το φευγιό μάτια μου

Γράφει η Αγάπη Μποστανίτη Τάσεις φυγής; Είναι δυνατόν να έχεις τάσεις φυγής; Και αν ναι, γιατί; Από τι τρέχουμε να ξεφύγουμε; Ή, που στο καλό πηγαίνω; Πουθενά δεν πηγαίνεις, μην αγχώνεσαι. Είναι στον άνθρωπο το ταξίδι, στο γονίδιο του. Όλοι κρύβουν μέσα ...
Αν χρειάζεσαι αλκόολ για να τα πεις, μην τα πεις καθόλου

Αν χρειάζεσαι αλκόολ για να τα πεις, μην τα πεις καθόλου

Γράφει η Αγάπη Μποστανίτη. 2 π.μ. σε σπίτι καλής φίλης. Έρχεσαι στα μεθύσια μου και πιάνεις πρώτη θέση και ενώ προσπαθώ, μάταια να ξεχάσω εσένα, τα χέρια σου, τα μάτια σου, τίποτα δε γίνεται, γιατί άμα τα είχα καταφέρει δεν θα σε αναζητούσα μεθυσμένη στο...
Μην φοβάσαι να κυνηγήσεις όνειρα και προορισμούς

Μην φοβάσαι να κυνηγήσεις όνειρα και προορισμούς

Γράφει η Αγάπη Μποστανίτη Κάτι ιδιαίτερο λοιπόν, κάτι ξεχωριστό για τον καθένα, ίσως κάτι στο οποίο θα είμαστε καλύτεροι, που μπορεί να μας ταιριάζει περισσότερο; Ποιος ξέρει; Έρχονται καμιά φορά σκέψεις στο μυαλό, σκέψεις  αντιπαραγωγικές που σε κάνουν ...
Χαμογέλα λίγο παραπάνω κι ας μην ξέρεις το γιατί

Χαμογέλα λίγο παραπάνω κι ας μην ξέρεις το γιατί

Γράφει η Αγάπη Μποστανίτη. Πέμπτη πρωί, κέντρο της Θεσσαλονίκης. Αφού προσπαθείς το μισό πρωινό με πολλή υπομονή να βρεις να παρκάρεις και το άλλο μισό σε δουλειές, έχει έρθει εκείνη η άγια ώρα που θα κάτσεις με τους κολλητούς σου σε μια όμορφη καφετέρια για...
Πού πήγε το συναίσθημα;

Πού πήγε το συναίσθημα;

Γράφει η Αγάπη Μποστανίτη. Ξεκινάς όλο ζωντάνια και διάθεση βάζεις τέρμα μουσική στο ραδιόφωνο και μπαίνεις για μπάνιο , έτοιμη πια με ένα μεγάλο χαμόγελο πηγαίνεις στο ραντεβού με το παιδί που βγαίνεις αυτή τη περίοδο και όλα πιστεύεις πως εξελίσσονται όμορφ...
Αυτό το “κάτι” στον έρωτα που κανείς δεν αποκωδικοποίησε ακόμα

Αυτό το “κάτι” στον έρωτα που κανείς δεν αποκωδικοποίησε ακόμα

Γράφει η Αγάπη Μποστανίτη Να’ μαι πάλι ξανά, γεμάτη ερωτήματα, παρατηρήσεις, συμπεράσματα και θέμα που μας κάνει να μην κοιμόμαστε ίσως τα βράδια για πολύ καιρό. Όταν θα διαβάσεις παρακάτω θέλω να βάλεις τη ψυχή σου και όχι το μυαλό σου να νιώσει, να θυμηθε...
Ο έρωτας θα περνάει πάντα από το στομάχι

Ο έρωτας θα περνάει πάντα από το στομάχι

Γράφει η Αγάπη Μποστανίτη. Πώς να εντυπωσιάσει κανείς μια γυναίκα αν δε βάλει και ποδιά στη κουζίνα για εκείνη ; Γιατί να μην διαβάσεις και καμιά συνταγή αλα Μαμαλάκη για το καλό σας; Ακόμα και να κλείσετε ένα καλό εστιατόριο να θυμηθείτε το πρώτο σας ραντεβ...
To “The End” μας, χαράχτηκε βαθιά

To “The End” μας, χαράχτηκε βαθιά

Γράφει η Αγάπη Μποστανίτη. Πέρασε ο καιρός μακριά σου και κάθε λεπτό μέτρησε αντίστροφα για το τέλος μας. H αρχή του τέλους γράφτηκε. Έχω τόσες μέρες να σε δω, ήρθε το τέλος; Έτσι απλά; Υπάρχουν φορές που το τέλος έρχεται σαν την καλοκαιρινή μπόρα μέσα στη...
Στη Ρώσικη Ρουλέτα του έρωτα, με έπαιξα και σε έχασα

Στη Ρώσικη Ρουλέτα του έρωτα, με έπαιξα και σε έχασα

Γράφει η Αγάπη Μποστανίτη. Το φως από το παράθυρο γκρι και μουντό. Κάτω από το σεντόνι ακόμα και καμία τάση για κάτι παραπάνω από το να πιώ τον καφέ μου στην υγρή βεράντα. Δεν θέλω να δω κανένα σήμερα, δε θέλω να βγάλω τις πιτζάμες, νιώθω τόσο ασφαλείς μαζί...
Εγώ θα σε διεκδικώ μέχρι να ζήσουμε το όνειρο

Εγώ θα σε διεκδικώ μέχρι να ζήσουμε το όνειρο

Γράφει η Αγάπη Μποστανίτη. Πώς να μην κλαιγόμαστε και να γκρινιάζουμε στις μέρες μας αν δεν δεχόμαστε να βγούμε στο κυνήγι για τον έρωτα; Αν δεν δεχόμαστε να διεκδικήσουμε τους ανθρώπους που μας αρέσουν, που αν μη τι άλλο πιστεύουμε ότι τους θέλουμε στη ζωή μ...