Loading posts...
Αν δεν ξέρεις τι θες από μένα.. καλύτερα μείνε μόνο να κοιτάς.

Αν δεν ξέρεις τι θες από μένα.. καλύτερα μείνε μόνο να κοιτάς.

Γράφει η Ζωή Διαμαντοπούλου Με κοιτάζεις. Μ’ εκείνο το διάφανο βλέμμα και το στυγνό ύφος. Στέκεσαι στην απέναντι πλευρά. Θα έλεγα πως το βλέμμα σου φαίνεται κάπως απρόσωπο. Τόσο καλά φορεμένο που για πολλούς θα έμοιαζε αόρατο. Με ξεχωρίζεις. Και εγώ. Εντ...
Και τώρα που σε ξεπέρασα, μπορώ να επιλέγω πότε θα σε θυμάμαι

Και τώρα που σε ξεπέρασα, μπορώ να επιλέγω πότε θα σε θυμάμαι

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου. Σε είδα ξανά, δεν ήταν το καλύτερό μου. Μέσα μου πέθαινα για μια αγκαλιά σου. Απ’έξω όμως, αδιαφορούσα. Όχι για σένα, για να μην καταλάβεις πόσα σημαίνεις για μένα, ακόμα και τώρα, αλλά για μένα. Για να μην αφήσω τον εαυτό μου να...
Την αγαπάς αλλά αυτό δεν της αρκεί. Σε θέλει δικό της.

Την αγαπάς αλλά αυτό δεν της αρκεί. Σε θέλει δικό της.

Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη. Γιατί την ξέχασες; Σήμερα δεν έδωσες κανένα σημείο ζωής κι εκείνη δεν ήξερε τι να κάνει για να σπαταλήσει το χρόνο της. Σκεφτόταν χίλιους τρόπους για να σε πληγώσει, να σε συνθλίψει, να σε εκμηδενίσει. Θέλει βλέπεις, όσο τίποτε...
Σήμερα, είμαι εκείνος που δεν έκανε τίποτα για τον άλλο.

Σήμερα, είμαι εκείνος που δεν έκανε τίποτα για τον άλλο.

Γράφει η "Κλεψύδρα" Τρία λεωφορεία και ένας δρόμος. Ξημέρωσε. Έχει πέσει το βιβλίο με τα διηγήματα του Τσέχοφ εδώ και μέρες κι όπως ξαπλώνω τον κοιτώ στα ματιά. Η κυρία με το σκυλάκι, αντί να κάνει τη γνωστή της βόλτα έστεκε στο λεωφορείο στο παράθυρο. Κά...