Loading posts...
Στο τσιγάρο που κρατώ.. εκεί θα σε συναντήσω..

Στο τσιγάρο που κρατώ.. εκεί θα σε συναντήσω..

Γράφει η Βαλέρια Γιώτη Η μεγαλύτερη ειρωνεία που έχω ακούσει από ανθρώπους που αγαπούσα και έφυγαν από τη ζωή μου, είναι το «να προσέχεις και να μην καπνίζεις τόσο». Οι γνωστές σε όλους μας περιπτώσεις που ο άλλος σε παρατάει στα κρύα του λουτρού, αλλά κατά...
Σε περιμένω ακόμα στον πάτο του ποτηριού μου

Σε περιμένω ακόμα στον πάτο του ποτηριού μου

Διάλεξε μουσική, διάλεξε δηλητήριο γι’απόψε και κάτσε να τα πούμε. Σήμερα θα πούμε για εκείνους που την έκαναν νωρίς. Ή που τους κάναμε να φύγουν νωρίς και σήμερα τους ψάχνεις στον πάτο ενός ποτηριού. Κι όσο το δηλητήριο τελειώνει και απάντηση στον πάτο δ...
30…. και αλκόολ… σχέση μίσους και πάθους!

30…. και αλκόολ… σχέση μίσους και πάθους!

Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη. Η σχέση μου με το αλκοόλ ανέκαθεν ήταν περίπλοκη… Σαν σχέση μίσους και πάθους θα μπορούσες να την χαρακτηρίσεις. Όταν το πρωτογνώρισα ομολογουμένως το είχα υποτιμήσει και είχα υπερτιμήσει τις δυνατότητες τις δικές μου. Αγοροκόριτσο ...
Σε ένα μεθύσι μου σε βρήκα πάλι

Σε ένα μεθύσι μου σε βρήκα πάλι

Μια συνηθισμένη μέρα είναι που πνίγομαι στα οινοπνεύματα και στους καπνούς. Μια συνηθισμένη μέρα που δε σε έχω. Και δεν είναι συνηθισμένη, γιατί η απώλειά σου έγινε τρόπος ζωής και καθημερινότητα, αλλά γιατί είναι μια μέρα ανέκφραστη, χωρίς κάτι το διαφορετικό...
Αν χρειάζεσαι αλκόολ για να τα πεις, μην τα πεις καθόλου

Αν χρειάζεσαι αλκόολ για να τα πεις, μην τα πεις καθόλου

Γράφει η Αγάπη Μποστανίτη. 2 π.μ. σε σπίτι καλής φίλης. Έρχεσαι στα μεθύσια μου και πιάνεις πρώτη θέση και ενώ προσπαθώ, μάταια να ξεχάσω εσένα, τα χέρια σου, τα μάτια σου, τίποτα δε γίνεται, γιατί άμα τα είχα καταφέρει δεν θα σε αναζητούσα μεθυσμένη στο...
Μυρίζει αλκοόλ και θάνατο ο έρωτάς σου

Μυρίζει αλκοόλ και θάνατο ο έρωτάς σου

Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής. Βουτάω στο αλκοόλ μήπως και σε κατανοήσω. Νομίζω κλείνω τις πληγές αλλά ανοίγουν κι άλλες. Ξεπετάγονται ύπουλα. Με διαβρώνουν. Πονάω. Πονάω πολύ. Ξεκλειδώνω τη ξύλινη πόρτα του σπιτιού και κοντοστέκομαι κρατώντας κόντρα με το γόνα...
Τελικά πίνουμε για να ξεχάσουμε ή για να μιλήσουμε;

Τελικά πίνουμε για να ξεχάσουμε ή για να μιλήσουμε;

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου. Λέμε πως το αλκοόλ βγάζει από μέσα μας όλες τις αλήθειες που δεν έχουμε τολμήσει να παραδεχτούμε νηφάλιοι. Πως κάθε γουλιά μοιάζει με τον ορό της αλήθειας, προσπαθείς να του αντισταθείς αλλά καταλήγεις να ξεστομίζεις όσα ποτέ σου δε...