Loading posts...
Ο έρωτας που δεν έζησες, είναι εκείνος που σε εκδικείται..

Ο έρωτας που δεν έζησες, είναι εκείνος που σε εκδικείται..

Γράφει η NO*RL*IZ Σαν παρτίδα paintball ξεκίνησε. Σαν παρτίδα όλα ή τίποτα ανάμεσα σε ιδρωμένα κορμιά πασαλειμμένα με χρώμα που πέθαιναν ξαφνικά και άλλα τόσα που προσπαθούσαν να επιβιώσουν και να γλυτώσουν τις μελανιές. Ζέστη πολλή που δεν πτόησε τα γέλια ...
Κουράστηκα να προσπαθώ για κάτι που για σένα δεν υπήρξε ποτέ..

Κουράστηκα να προσπαθώ για κάτι που για σένα δεν υπήρξε ποτέ..

Αντέχω, δες με.. αντέχω ακόμα.. ανάμεσα σε εφιαλτικές ημικρανίες και δυνατά παυσίπονα, τη μια βουλιάζοντας σε χάπια και αλκοόλ και την άλλη γελώντας με το ζόρι, αντέχω.. Αντέχω, υπομένω, περιμένω και συχνά επιμένω.. Έτσι, απλά. Υπάρχω, μα δεν ζω. Έτσι, απλά....
Εκεί που δεν γράφτηκε το τέλος, θα γράφονται μόνο κλεμμένες στιγμές πάθους!

Εκεί που δεν γράφτηκε το τέλος, θα γράφονται μόνο κλεμμένες στιγμές πάθους!

Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης Δεν έχουν όλες οι ιστορίες αρχή και τέλος. Κάποιες έχουν αρχή αλλά δεν έχουν σαφές τέλος ποτέ. Γράφεται ο επίλογος, ξαναγράφεται ο επίλογος και φτου κι από την αρχή. Είναι οι ιστορίες που τις ορίζει ο πόθος, το πάθος και η κα...
Μείνε μόνο λίγο ακόμα, ίσα για να σ’ονειρευτώ..

Μείνε μόνο λίγο ακόμα, ίσα για να σ’ονειρευτώ..

Γράφει η Νόνη Διολή Ξέρεις τι μου λείπει; Να κάνω όνειρα. Ν΄ αφήσω τον νου μου ελεύθερο να ταξιδέψει, να φανταστεί, να φτιάξει ιστορίες και σενάρια. Μη φανταστείς τίποτα περίπλοκο, ανέφικτο και εξωπραγματικό. Μικρά, απλά πράγματα, μια σταλίτσα ονειράκι...
Το απωθημένο σου, θα είναι πάντα μια ωραιοποιημένη ουτοπία.

Το απωθημένο σου, θα είναι πάντα μια ωραιοποιημένη ουτοπία.

Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη Λένε ότι από το απωθημένο του δεν ξέφυγε ποτέ κανείς. Μπορεί να είναι αλήθεια, δεν ξέρω, ωστόσο, άσε με να σου μιλήσω για αυτό. Θα σου μιλήσω για τον έρωτα εκείνο που ζήσαμε οι περισσότεροι – όχι όλοι - και όσοι το κάναμε υπήρξαμε...
Εσύ φοβάσαι εμένα και εγώ το ανεκπλήρωτο

Εσύ φοβάσαι εμένα και εγώ το ανεκπλήρωτο

Γράφει η Έλσα Νικολάου. Κουράστηκα σήμερα. Η δουλειά με κούρασε. Όχι τόσο σωματικά όσο ψυχολογικά. Υποθέτω ήταν το κερασάκι στην τούρτα. Η τελευταία σταγόνα που λένε. Όχι ότι δεν το περίμενα. Οι ρυθμοί τον τελευταίο καιρό είχαν ξεφύγει από τον έλεγχό μου...