Loading posts...
Την παράσταση του χωρισμού, πρέπει να την ζήσεις μέχρι την τελευταία πράξη.

Την παράσταση του χωρισμού, πρέπει να την ζήσεις μέχρι την τελευταία πράξη.

Γράφει ο Ανώνυμος Κάθε χωρισμός είναι ένα ταξίδι, που δεν το γλυτώνεις. Πρέπει να το ζήσεις απ την αρχή μέχρι το τέλος. Κάθε λίγο έχει κι από μια στάση. Σε κάθε στάση σε περιμένει και μια παράσταση. Μια παράσταση έτοιμη υπερπαραγωγη, που είναι μόνο για εσεν...
Εγώ θα σε λέω Μοναξιά..

Εγώ θα σε λέω Μοναξιά..

Γράφει ο "Ανώνυμος" Και είναι ρε φίλε κι αυτές οι στιγμές, που βρίσκεσαι μόνος με τον εαυτό σου. Κι εκεί που κάθεσαι με την κρύα μπύρα και το τσιγαράκι σου χαζεύοντας το ζεστό ηλιοβασίλεμα, έρχεται αυτή στο μυαλό σου. Και δε σου μιλάει. Έρχεται και μπαστακώνε...
«Μόνο στη δικιά σου αγκαλιά ηρεμώ»

«Μόνο στη δικιά σου αγκαλιά ηρεμώ»

Γράφει ο "Ανώνυμος" Με κοίταξες στα μάτια βουρκωμένη. «Μόνο στη δικιά σου αγκαλιά ηρεμώ», και έσπασαν όλα μέσα μου. Ένιωσα όλο μου το είναι να γκρεμίζεται. Παρέλυσα στη θεά των ματιών σου. Μείναμε δυο άνθρωποι καταδικασμένοι να μην είμαστε μαζί. Διάλεξες άλλη...