Loading posts...
Το κενό της απώλειας, δεν αναπληρώνεται ποτέ..

Το κενό της απώλειας, δεν αναπληρώνεται ποτέ..

Γράφει η Λιάνα Ζαφειράτου Απώλεια…μια λέξη που ο ήχος της είναι τόσο απαλός, αλλά τόσο σκληρή όταν τη βιώνεις. Όταν φεύγει ένας άνθρωπος από τη ζωή αφήνει ένα κενό. Ο χώρος του είναι πλέον άδειος και εσύ μένεις να κοιτάζεις το κενό. Δεν μπορεί να έχει φύγ...
Κανείς δεν έμεινε αλώβητος μπροστά στον πόνο της απώλειας.

Κανείς δεν έμεινε αλώβητος μπροστά στον πόνο της απώλειας.

Γράφει η Βάλια Κ. Απώλεια συναισθηματική, ψυχική, σωματική. Μεγάλο το κενό της λέξης που αφήνει και ο φόβος στο άκουσμα της. Υπάρχει όμως και ο καθένας μας την έχει γνωρίσει. Έχει αφήσει τα σημάδια της, ανεξίτηλα μέσα στον χρόνο. Σαν απειλή που κυκλοφορεί ...
Όσο θα μπορώ να σε δω εντός μου, δεν θα γίνουν οι ρωγμές κομμάτια.

Όσο θα μπορώ να σε δω εντός μου, δεν θα γίνουν οι ρωγμές κομμάτια.

Γράφει ο GA.NF Πλησιάζει η μέρα.. Πού είσαι; Γιατί δεν με βοηθάς; Κάποτε κάναμε ανταλλαγή. Σου έδινα τα πόδια μου, για να τρέξει το μυαλό σου κι εσύ μου έδινες τη σοφία σου για να έχει δύναμη η καρδιά μου. Πού είσαι; Κοντεύουμε δυο χρόνια. Δυο χρόνια κ...
Δεν είναι ποτέ αργά να βρεις τους φίλους που χάθηκαν στο χρόνο

Δεν είναι ποτέ αργά να βρεις τους φίλους που χάθηκαν στο χρόνο

Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Φιλία. Η πιο ευλογημένη σχέση στην ζωή όλων μας. Δεν έχει σημασία ούτε το φύλο, ούτε η ηλικία, ούτε η κοινωνική καταξίωση. Το μόνο που μετράει είναι να περνάς καλά με τον άλλον, να σε καταλαβαίνει, να μοιράζεστε τις στιγμές σας, τ...
Μέσα από την απώλεια συνειδητοποιείς πόσο αγάπησες κάποιον!

Μέσα από την απώλεια συνειδητοποιείς πόσο αγάπησες κάποιον!

Γράφει η Αργυρώ Αμπατζίδου. Γιατί όταν αντιμετωπίζω δύσκολες καταστάσεις πάντα στο μυαλό μου έρχεται ένα συγκεκριμένο πρόσωπο; Γιατί περιμένω να ακούσω τη φωνή του, το γέλιο του; Περιμένω να δω τα μάτια του και το χαμόγελό του.. Εχω μια απερίγραπτη επιθυμία ν...
Όσο δεν θα ξεχνά το κοριτσάκι σου να χαμογελά, θα σε θυμάμαι..

Όσο δεν θα ξεχνά το κοριτσάκι σου να χαμογελά, θα σε θυμάμαι..

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου. Από εσένα θα θυμάμαι τα μάτια γεμάτα φως. Τα χέρια τα τραχιά από τις δουλειές. Το γέλιο σου. Τη μυρωδιά σου. Τις σιωπές σου. Θα θυμάμαι τις ιστορίες που μου έλεγες για τότε που δούλευες νυχτοφύλακας. Τα πειράγματά σου όταν πα...
Σαν κάτι θα συνέβαινε τούτα τα Χριστούγεννα.. όχι έτσι, όχι τώρα, όχι εκείνον..

Σαν κάτι θα συνέβαινε τούτα τα Χριστούγεννα.. όχι έτσι, όχι τώρα, όχι εκείνον..

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Μια φορά και έναν καιρό ήταν η Κλέλια. Η όμορφη Κλέλια με τα μαύρα μαλλιά, τα πρασινογκρί μάτια και το σταρένιο δέρμα. Όλοι την ήξεραν για το χαμόγελό της! Εκείνο που δεν έφευγε ποτέ από τα χείλι της. Ποτέ! Σε ότι και αν σ...
Άγιε μου Βασίλη, θα ήθελα φέτος να υπάρξεις!

Άγιε μου Βασίλη, θα ήθελα φέτος να υπάρξεις!

Γράφει η  Κάρυ Γκλεζάκου Δευτερη απωλεια μεσα σε λιγοτερο απο 20 μερες.. Χριστουγεννιατικα.. Τα πρώτα φώτα άναψαν δειλά -δειλά σαν τις πρώτες νιφάδες που πάντα από παιδί περίμενες να δεις να πέφτουν πάνω στο χώμα. Να κάνει κρύο, να παγώσει η λίμνη απένα...
Όλους εκείνους που μου λείπουν, για μια στιγμή μόνο σου ζητώ Άγιε Βασίλη

Όλους εκείνους που μου λείπουν, για μια στιγμή μόνο σου ζητώ Άγιε Βασίλη

Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη! Τι και αν δεν είμαι πια μικρός; Τι και αν έχω περάσει τα 40; Ποιος σου είπε ότι το παιδί που έχω κρυμένο μέσα μου έχει πάψει να σε περιμένει; Χρόνια σε περιμένω! Για την ακρίβεια, δεν έπαψα ποτέ ν...
Ουδείς αναντικατάστατος λένε, κι εσύ πάλι είσαι η εξαίρεση

Ουδείς αναντικατάστατος λένε, κι εσύ πάλι είσαι η εξαίρεση

Γράφει η Αμάντα Παναγιώτου Ενοχλούμαι με τον εαυτό μου που εσύ ήσουν αυτός που έμεινες μέσα απ όλους αυτούς που πέρασαν. Δε λέω, καλά περάσαμε και η αλήθεια είναι ότι σε αγάπησα πολύ,  περισσότερο από το καθένα περισσότερο και από εμένα, έτσι έδειχνε κι εσ...