Loading posts...
Θέλω τον πρώτο ρόλο που μου αξίζει!

Θέλω τον πρώτο ρόλο που μου αξίζει!

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης. Δεν είμαι άνθρωπος εγώ, είμ’αντικείμενο, των αναγκών σου πάντα δέσμιο προσκείμενο. Ένας σκλάβος δίχως βούληση στην όψη σου, θυσιασμένο μάρμαρο στην κόψη σου.Για να σε βολέψω, σχήμα αλλάζω, καρέκλα γίνομαι για να σε ξεκουράζω και τ...
Αξίζει να τα κάψεις όλα, για μια φορά!

Αξίζει να τα κάψεις όλα, για μια φορά!

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Ήθελε να της πει τόσα κι έψαχνε τον τρόπο μέρες τώρα. Λίγο από έρωτα, λίγο από φόβο, το άφηνε γι’ αργότερα μα αποφάσισε πως σήμερα, το “αργότερα” έγινε “τώρα”. Μια “καλησπέρα” μετά, ξεκίνησε έναν μικρό μονόλογο, αφού πρώτα παρακάλε...
Σ’ ερωτεύομαι ξανά από την αρχή και δεν το θέλω!

Σ’ ερωτεύομαι ξανά από την αρχή και δεν το θέλω!

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Αν αυτή τη στιγμή είχα μία και μόνη ευχή, αυτή θα ήταν να σταματήσεις να μιλάς. Γιατί τα λόγια σου πιάνουν τη συχνότητα της ύπαρξής μου και συντονίζονται τα πάντα μέσα μου στις σκέψεις σου. Κάθε σου λέξη είναι λες και αντηχεί στο μ...
Δύσκολα θα ξαναδώσω την ψυχή μου σε τρύπια χέρια.

Δύσκολα θα ξαναδώσω την ψυχή μου σε τρύπια χέρια.

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Θά’πρεπε να μ’ευχαριστείς. Θά’πρεπε να είχες εκτιμήσει τις θυσίες που είχα κάνει για σένα και τα όσα σου πρόσφερα, τα όσα έγινες μαζί μου και εξακολουθείς να είσαι.Ήμουν μαζί σου από την πρώτη στιγμή.Από το πρώτο εκείνο φλογερό βρά...
Τουλάχιστον, ας με αποτελείωνες, αγάπη μου!

Τουλάχιστον, ας με αποτελείωνες, αγάπη μου!

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης   Σε γνώρισα. Σε πλησίασα κι ας ήταν ανόητο.Με καλούσες σαν σειρήνα να αφήσω κάθε λογική πίσω μου και να έρθω κατά πάνω σου. Σε έφτασα και το αμέσως επόμενο πράγμα που έκανα, ήταν το να σκίσω την σάρκα μου. Εκεί, λίγο πιο πάνω από ...
Δεν σε άφησα να βολευτείς στο ψέμα σου.

Δεν σε άφησα να βολευτείς στο ψέμα σου.

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης ...τότε θα πάψεις να έχεις ανάγκη κι αυτά τα ανούσια ψέματά σου …Δεν άκουσες τίποτα, έτσι; Εντάξει λοιπόν, πάμε πάλι από την αρχή αλλά δώσε προσοχή αυτή τη φορά. Πριν με κοιτάξεις στα μάτια και ξεστομίσεις το οτιδήποτε, πριν τολμήσ...
Εσύ με ακύρωσες, κι εγώ τα βρόντηξα κι έφυγα..

Εσύ με ακύρωσες, κι εγώ τα βρόντηξα κι έφυγα..

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Ήμουν σύννεφο. Πυκνό, σχεδόν συμπαγές· τόσο που μπορούσες να πατήσεις πάνω του. Σε προσκαλούσα να το κάνεις. Να πετάξουμε παρέα, σου δείξω νέα μέρη και ν’ ανακαλύψουμε άλλα μαζί.Μελαχρινό το χρώμα μου κι αν ερχόσουν και πατούσες πά...
Με πείσμα και ορμή κρατήσου από την ελπίδα φέτος!

Με πείσμα και ορμή κρατήσου από την ελπίδα φέτος!

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Φέτος, ξέχασε να γιορτάσει γενέθλια ο Χριστός. Δεν έχει φώτα και χαρές. Δεν έχει χαμόγελα, από εκείνα που είναι ατελείωτα και σε πονούν οι μύες του προσώπου. Δεν έχει χαρές που δίνουν φτερουγίσματα στις καρδιές. Δεν έχει δώρα προσε...
Δεν σ’έμαθα ποτέ να αγαπάς τον εαυτό σου

Δεν σ’έμαθα ποτέ να αγαπάς τον εαυτό σου

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης «Αγάπα με», σου φώναζα κατά μία έννοια. Όχι αυτολεξεί.Ήθελα να με αγαπάς με όλο σου το είναι, όπως σε αγαπώ κι εγώ.Ήθελα να σε βλέπω να αγαπάς την ζωή μας, τα επιτεύγματά μας.Να αγαπάς τους φίλους μας, το περιβάλλον μας.Μα ξέχασα ν...
Ματιές που κρύβουν πολλά και λένε περισσότερα

Ματιές που κρύβουν πολλά και λένε περισσότερα

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Μάτια μακρινά, σε μια απόσταση που φαντάζει τεράστια. Μια απόσταση που, νοερά και σε μια στιγμή, γίνεται μίας ανάσας διαδρομή και μετά τραβιέται πάλι. Σαν πτυσσόμενο μέτρο που προσπαθεί να μετρήσει ένα διάστημα άτιμο και αναξιόπιστ...