Loading posts...
Πού χάσαμε την παιδικότητά μας;

Πού χάσαμε την παιδικότητά μας;

Γράφει η Γεώρα Τι άραγε μας λείπει από την σημερινή εποχή ; Εγώ πιστεύω, μας λείπει η τρυφερότητα, ο αυθορμητισμός και η παιδική αθωότητα. Τρέχουμε να γίνουμε μεγάλα παιδιά. Τρέχουμε να ενηλικιωθούμε. Εκπληρώνουμε όνειρα άλλων. Τα δικά μας λογικά είναι σε κάπ...
Είμαστε τα ρίσκα που τολμήσαμε να πάρουμε.

Είμαστε τα ρίσκα που τολμήσαμε να πάρουμε.

Γράφει η Γεώρα Οι άνθρωποι είμαστε οι επιλογές μας. Τα ρίσκα που τολμήσαμε να πάρουμε, μα και εκείνα που δεν πήραμε.Είμαστε η αδράνεια τη στιγμή που απλά θέλαμε να τρέξουμε και να αγκαλιάσουμε τον άνθρωπό μας, αλλά δεν το κάναμε.Είμαστε η φωνή γεμάτη αγάπη πο...
Για πόσα «και αν» μας χαράμισες;

Για πόσα «και αν» μας χαράμισες;

Γράφει η Γεώρα Πόσα πολλά θεώρησες πως ήθελα. Για πόσα «πολλά» του μυαλού σου με χρέωσες ; Για πόσα «και αν» δεν τόλμησες; Πόσες φορές υπέκυψες στο φόβο σου και πόσα «σ’αγαπώ» μέσα από το βλέμμα σου, μου είπες, με περίσσιο θάρρος.Πόσες αγκαλιές μου στέρησες; ...
Ν’αγκαλιάζεις τα λάθη σου, και να μαθαίνεις απ’αυτά..

Ν’αγκαλιάζεις τα λάθη σου, και να μαθαίνεις απ’αυτά..

Γράφει η Γεώρα Μαθαίνουμε μέσα από τα λάθη μας. Συνεχώς. Το πρόβλημα είναι πως δεν θέλουμε να κάνουμε λάθη. Και όταν κάνουμε, μας παίρνει από κάτω. Η αλήθεια είναι πως μεγαλώνοντας με έναν τρόπο θέλοντας να είμαστε τέλειοι – όσο το δυνατόν καλύτεροι- όταν δεν...
Είναι η ώρα που για το καλό μου, ορίζω το φινάλε μας!

Είναι η ώρα που για το καλό μου, ορίζω το φινάλε μας!

Γράφει η Γεώρα Σπάσαμε από ένα σε δύο. Γκρεμίσαμε γέφυρες που χτίσαμε με κόπο. Αφήσαμε να πέσουν κάτω σ’αγαπώ και να τσαλαπατηθούν, ανυψώνοντας τους εγωισμούς μας ενώ τους είχαμε νικήσει.Κρυφτήκαμε στην αγκαλιά του φόβου. Ναι, με έκανες και μένα να μην με ανα...
Έφτασε η μέρα που το χωριστά ήταν μονόδρομος.

Έφτασε η μέρα που το χωριστά ήταν μονόδρομος.

Γράφει η Γεώρα. Πέρασα πολλά, βρέθηκα σε ένα κενό που με έκανε να νιώθω ξένη με όλους και με όλα. Οι έξοδοι δεν είχαν σημασία, οι παρέες έμοιαζαν βαρετές, ο χρόνος κυλούσε απελπιστικά αργά, τα χαμόγελα τα είχα προβάρει καλά στον καθρέφτη μου, για να τα φορέσω...
Άνθρωποι που φιλήθηκαν στα χείλη, δεν μπορούν να κοιταχτούν σαν φίλοι.

Άνθρωποι που φιλήθηκαν στα χείλη, δεν μπορούν να κοιταχτούν σαν φίλοι.

Γράφει η Γεώρα. Και ανώτερη το έπαιξα! Και κινήθηκα στα δικά σου μονοπάτια. Περπάτησα στο δρόμο σου, μήπως και καταφέρω να σε βγάλω από μέσα μου. Γονάτισα τον πόνο. Κάθε φορά που απομακρυνόμασταν, κάθε φορά που έλεγα πως δε με νοιάζει. Κάθε φορά που με κερνού...
Εσύ κι εγώ, χώρια πια!

Εσύ κι εγώ, χώρια πια!

Γράφει η Γεώρα. Τελικά χώρια. Δεν θα σου κρυφτώ, άλλη κατάληξη ήθελα για εμάς τους δύο. Προσπαθώ να μείνω στο ύψος των περιστάσεων. Όμως πλαγιάζω με τον πόνο. Νιώθω κενή. Λέω πως θα κάνω νέα αρχή, μα έλα που δεν μπορώ, δεν έχω τη δύναμη να το πιστέψω. Γιατί γ...
Το χαμόγελό σου, να είναι πιο φωτεινό από τα σκοτάδια των ανθρώπων!

Το χαμόγελό σου, να είναι πιο φωτεινό από τα σκοτάδια των ανθρώπων!

Γράφει η Γεώρα Να χαμογελάς, ακόμα και αν οι άλλοι σε σκοτεινιάζουν! Να χαμογελάς με όλο το φως της ψυχής σου! Είναι σκληρός ο κόσμος μάτια μου. Την ευαισθησία και την καλοσύνη δεν την αντέχει.Δεν έχει μάθει να σηκώνει το κεφάλι και να κοιτάει τα άστρα. Του ε...
Εσύ είχες μάθει, μόνο να λες λόγια κι αναζητούσα πράξεις με συναίσθημα!

Εσύ είχες μάθει, μόνο να λες λόγια κι αναζητούσα πράξεις με συναίσθημα!

Γράφει η Γεώρα Δεν είχα τι να σου πω. Εσύ είχες κενό μέσα σου και εγώ μπερδεύτηκα τόσο από τα λόγια σου, που πίστεψα πως είχες συναίσθημα «φορεμένο» στην καρδιά σου.Βλέπεις οι λέξεις μαγεύουν, μπερδεύουν, παραπλανούν, σε κάνουν να ελπίζεις για εκείνο το άπιασ...