Loading posts...
Η ώρα της εκδίκησης, δεν χρειάστηκε θόρυβο και εξηγήσεις..

    Η ώρα της εκδίκησης, δεν χρειάστηκε θόρυβο και εξηγήσεις..

    Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Σε εκδικήθηκα. Απλά και αθόρυβα. Χωρίς πολλές πολλές εξηγήσεις. Τα χνώτα μας δεν ανήκαν στο ίδιο ζευγάρι παπουτσιών. Το άρωμά μας δεν ταίριαζε με την συγχορδία του δειλινού. Προσπέρασα βιαστικά τα σημάδια. Προχώρησα ακόμη πιο βαθιά ...
    Στα δικά μου καλοκαίρια, επιστρέφω..

      Στα δικά μου καλοκαίρια, επιστρέφω..

      Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Τα χρώματα βυθίστηκαν στον ορίζοντα της θάλασσας. Ποιος ξέρει για πού το βαλαν και πάλι απόψε. Είναι νωρίς για να μαντέψω. Αύριο την ίδια ώρα, την ίδια στιγμή ,θα έρθουν άλλες αποχρώσεις να χαϊδέψουν ξανά την ψυχή μου. Όνειρα που κυ...
      Να επιμένεις, να αγαπάς και να διεκδικείς τη ζωή.

        Να επιμένεις, να αγαπάς και να διεκδικείς τη ζωή.

        Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Να επιμένεις, να διεκδικείς… Να στηρίζεις τις επιλογές σου με πάθος χωρίς δισταγμό. Σε κάθε όμορφη στιγμή μας, σε κάθε στροφή, σε κάθε δυσκολία που σου κουνά το πανί, να κρατάς τα πόδια σου στυλωμένα πάνω στη γη. Να νιώθεις το παγωμ...
        Να τον σέβεσαι τον φόβο, μα να μην του υποτάσσεσαι.

          Να τον σέβεσαι τον φόβο, μα να μην του υποτάσσεσαι.

          Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Έβαλα την καρδιά μου στη θέση της από τότε που έμαθα τι αξίζω. Πάλεψα με τον εαυτό μου, γέμισα σε άδεια τσουβάλια όσα πράγματα μου προκαλούσαν πόνο και θλίψη. Βρίσκονται μακριά μου και έλκονται από τον φόβο. Τα έχω εκεί κρυμμένα. Δε...
          Νιώσε, μίλα, γράψε..

            Νιώσε, μίλα, γράψε..

            Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Κάθε φορά που ο κόσμος γυρνάει, που όλα στρέφονται στην αντίπερα όχθη, εσύ μη φοβάσαι, απλά ξεκίνα να γράφεις. Γράψε για όσα φοβάσαι, πράγματα που δε μπορείς να αντικρίσεις κατάματα. Τους πιο έντονους φόβους σου, τα πιο μύχια μυστικ...
            Ν’αγαπάς τους ανθρώπους που εκτίμησαν ακόμα και τα λάθη σου..

              Ν’αγαπάς τους ανθρώπους που εκτίμησαν ακόμα και τα λάθη σου..

              Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Έφυγα. Αυτή τη φορά δε δείλιασα. Δεν το έβαλα στα πόδια όπως κάνω συνήθως. Δεν έσκυψα το κεφάλι. Δε λύγισα. Έκανα λάθος τόσα χρόνια που κατάπινα αμάσητα σχόλια. Τα κατάπινα κι όχι μόνο αμάσητα, αλλά και πικρόχολα σχόλια, παρατηρήσει...
              Ένα «να προσέχεις», θέλω να κρατήσεις από εμένα..

                Ένα «να προσέχεις», θέλω να κρατήσεις από εμένα..

                Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Μόνο μια φράση θέλω να κρατήσεις κοντά σου, τίποτα άλλο. «Να προσέχεις». Να προσέχεις για όλα εκείνα τα μοιραία που θα ‘ρθουν χωρίς να τα θελήσεις κοντά σου. Τις νύχτες εκείνες που θα θέλεις να κλάψεις μόνος και να ποτίσεις το μαξιλ...
                Με πείσμα να διεκδικείς τις στιγμές, τη ζωή και την ευτυχία!

                  Με πείσμα να διεκδικείς τις στιγμές, τη ζωή και την ευτυχία!

                  Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Κάθε φορά που διεκδικείς κάτι, να πεισμώνεις, να το κοιτάς κατάματα και να μάχεσαι με ακονισμένα νύχια και δόντια. Να μάχεσαι την κάθε στιγμή σου, το κάθε λεπτό σου. Να πάλλεται το σώμα σου και οι σφυγμοί σου να ταρακουνούν κάθε σου...
                  Πόσα τραγούδια έχουν κλέψει τις στιγμές σου;

                    Πόσα τραγούδια έχουν κλέψει τις στιγμές σου;

                    Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Πόσα τραγούδια έχουν κλέψεις τις στιγμές σου; Πώς κάθε τους στίχος παίζει με σένα; Κάθε φορά που δάκρυα καίνε στα μάτια σου, ξανά ηχεί εκείνη η μελωδία που σε κάνει να θες να γελάσεις, να κρύψεις τη θλίψη, το παράπονο, τη ζήλια. Κάτ...
                    Πότε σήκωσες για πρώτη φορά την ασπίδα σου;

                      Πότε σήκωσες για πρώτη φορά την ασπίδα σου;

                      Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Πότε έμαθες για πρώτη φορά να χρησιμοποιείς την ασπίδα σου ; Τι σε έκανε να αμυνθείς ή να παλέψεις; Σκέψου το πώς ένιωσες εκείνη τη στιγμή που όλα ήταν έτοιμα να παγώσουν κι εσύ κατάφερες να σηκωθείς πιο πάνω απ’ τον πάγο και να υψώ...