Loading posts...
Η ζωή απέκτησε χρώμα, όταν αγάπησε ξανά τον εαυτό της!

Η ζωή απέκτησε χρώμα, όταν αγάπησε ξανά τον εαυτό της!

Γράφει η Ελένη Σάββα Εκείνη τη νύχτα ξύπνησε αναστατωμένη. Δεν θυμόταν να είχε δει κάποιο περίεργο όνειρο, ούτε να είχε αρνητικά συναισθήματα πριν κλείσει τα μάτια της να ξεκουραστεί. Κι όμως, ήταν αναστατωμένη. Την έλουζε κρύος ιδρώτας, κι ένιωθε περίεργα. Ε...
Αξίζει στην αγάπη, λίγο φως μετά από τόσο σκοτάδι!

Αξίζει στην αγάπη, λίγο φως μετά από τόσο σκοτάδι!

Γράφει η Ελένη Σάββα Μήπως ήρθε καιρός να τα πετάξω εκείνα τα λουλούδια; Λέω για εκείνα τα κόκκινα και τα άσπρα, που μου έφερες εσύ. Αυτά, που όταν τα πρωτοείδα είχα ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά, και σου έκανα μια μεγάλη αγκαλιά. Βλέπεις, ήταν τα πρώτα λουλούδ...
Επέτρεψε στον εαυτό σου να νιώσει και να δώσει αγάπη!

Επέτρεψε στον εαυτό σου να νιώσει και να δώσει αγάπη!

Γράφει η Ελένη Σάββα Αυτός, κοιτούσε γύρω του. Έβλεπε που οι αμυγδαλιές σιγά σιγά ξεραίνονται. "Μα, χθες δεν ήταν φορτωμένες ανθούς;" σκέφτεται. Περπατάει χωρίς να καταλαβαίνει πόσο γρήγορο είναι το βήμα του. Κι όμως, τρέχει, χωρίς λόγο, χωρίς να βιάζεται. Πε...
Χαμογέλα, και θα βρεις πιο εύκολα τον ήλιο.

Χαμογέλα, και θα βρεις πιο εύκολα τον ήλιο.

Γράφει η Ελένη Σάββα Εκείνο το πρωί, δυσκολεύτηκες να βρεις τον ήλιο. Δεν έμπαινε φως από πουθενά! Γιατί; Γιατί έχεις το παράθυρο κλειστό, κλειδαμπαρομένο, και τις κουρτίνες σου τις άσπρες τραβηγμένες. Έψαχνες ήλιο, ενώ τον έκρυβες!Ύστερα πήρες την απόφαση. Ά...
Θα χαμογελούσε ξανά, κι αυτό το χαμόγελο, θα ήταν αληθινό.

Θα χαμογελούσε ξανά, κι αυτό το χαμόγελο, θα ήταν αληθινό.

Γράφει η Ελένη Σάββα Κοίταξε γύρω της. Όλα ξαφνικά ήταν αλλιώς. Πώς αλλιώς; Δεν μπορούσε να το εξηγήσει, απλώς το ένιωθε. Ένιωθε σαν τα πάντα να έχουν αλλάξει, ένιωθε πως ο ήλιος έκαιγε πιο δυνατά.Τη νύχτα έβλεπε το φεγγάρι κι αναρωτιόταν, πώς της τα έφερε έτ...
Ό,τι έμεινε από εμάς, ένα βάζο με ξερά λουλούδια

Ό,τι έμεινε από εμάς, ένα βάζο με ξερά λουλούδια

Γράφει η Ελένη Σάββα Ένα βάζο ξερά λουλούδια, να τι έμεινε από εμάς. Ξέρεις πόσο καιρό τα κρατάω; Εκεί, πάνω πάνω, στη ψηλή βιβλιοθήκη, στο σαλόνι.Δεν πάει η καρδιά μου να τα πετάξω, δεν το αντέχει. Δεν το αντέχει ακόμη. Το ξέρω πως κάποια μέρα θα βρεθεί η δύ...
Δύο μάτια που δεν σε κοιτάνε είναι δύο μάτια που δεν σ’ αγαπούν!

Δύο μάτια που δεν σε κοιτάνε είναι δύο μάτια που δεν σ’ αγαπούν!

Γράφει η Ελένη Σάββα Τα μάτια του εκείνο το βράδυ κοιτούσαν αλλού. Δεν κοιτούσαν εμένα, ούτε μια ματιά δεν μου έριξαν. Κι όμως, ήμουν εκεί. Κι όμως, το ήξερε. Κι ούτε μίλησε, κι ούτε κοίταξε, ούτε αγκάλιασε.Κι έφυγα. Έτσι απλά, αθόρυβα, ήσυχα, ήρεμα. Έφυγα. Δ...
Κι έμαθαν οι άνθρωποι, να κοιτάνε στα μάτια…

Κι έμαθαν οι άνθρωποι, να κοιτάνε στα μάτια…

Γράφει η Ελένη Σάββα Καθόλου δεν μ'αρέσει που δεν βλέπουμε πια τα χαμόγελα των ανθρώπων. Περπατούσα χθες σ'ενα δρόμο και κοιτούσα γύρω μου. Αναρωτιόμουν πώς να έμοιαζε το χαμόγελο όλων αυτών των ανθρώπων κάτω από τη μάσκα. Αναρωτιόμουν πόσο όμορφο, πόσο ζεστό...
Η αγάπη, αξίζει να ακούγεται!

Η αγάπη, αξίζει να ακούγεται!

Γράφει η Ελένη Σάββα Εκείνο το βράδυ δεν με είχες ακούσει νομίζω. Δεν με είχες ακούσει όταν σου είπα πόσο σε αγαπάω. Ή αν με είχες ακούσει, το πρωί το ξέχασες. Φταίω όμως κι εγώ. Φταίω, γιατί μιλούσα πολύ ψυθιριστά.Μη με αδικείς όμως, φοβόμουν. Φοβόμουν πως α...
Έκανα τον εαυτό μου, φίλο κολλητό!

Έκανα τον εαυτό μου, φίλο κολλητό!

Γράφει η Ελένη Σάββα Μια μέρα άλλαξε θέση. Κάθισε δίπλα μου. Κι ήταν σαν να άλλαξαν όλα μέσα μου. Ξαφνικά χαμογελούσε ο κόσμος γύρω μου. Δεν ήταν πια απέναντι μου, δεν ήταν εχθρός μου, αλλά φίλος μου, συνοδοιπόρος μου, σύμμαχος μου. Οι διαφωνίες μας είχαν πια...