Loading posts...
Οι λέξεις δεν ξεχνιούνται, αποτυπώνονται μέσα στο μυαλό και χαράζονται στην ψυχή.

Οι λέξεις δεν ξεχνιούνται, αποτυπώνονται μέσα στο μυαλό και χαράζονται στην ψυχή.

Γράφει η Βίκυ Πλευρίτη Εκείνη η μοναδική φορά που μου μίλησες άσχημα.Οι λέξεις δεν ξεχνιούνται, αποτυπώνονται μέσα στο μυαλό. Άλλες ξεγελούν, άλλες δημιουργούν προσδοκίες, κάποιες σε ιντριγκάρουν. Άλλες λέξεις σε καθησυχάζουν είτε σε αναπτερώνουν! Κουβέντες ε...
Είσαι εδώ στο τώρα σου και γουστάρεις να το ζεις για σένα!

Είσαι εδώ στο τώρα σου και γουστάρεις να το ζεις για σένα!

Γράφει η Φύλλις Γκούστη Έχει Πανσέληνο απόψε, κι είναι ωραία; Ωραία είναι τα χρόνια που σπαταλήσαμε να περιμένουμε εκείνο το μοναδικό. Εκείνο το ασύγκριτο. Το άπιαστο.Πόσα βράδια πραγματικά αξημέρωτα, πόσα κλάματα, πόσος πόνος βουβός και ανείπωτος να περιμένε...
Εμείς οι δύο μαζί κάνουμε έναν υπέροχο άνθρωπο.

Εμείς οι δύο μαζί κάνουμε έναν υπέροχο άνθρωπο.

Γράφει η Μαρία Σταματοπούλου  Και είναι που κάθε φορά που ερχόμαστε πιο κοντά, αυτά τα φτερά της καρδιάς ολοένα και μεγαλώνουν. Μεγαλώνει το φως της ψυχής και μας χαμογελά. Πολλαπλασιάζονται οι ευλογημένες ημέρες.Έρχονται και εκείνες οι αμέτρητες ξένες στιγμέ...
«Μόνο στη δικιά σου αγκαλιά ηρεμώ»

«Μόνο στη δικιά σου αγκαλιά ηρεμώ»

Γράφει ο "Ανώνυμος" Με κοίταξες στα μάτια βουρκωμένη. «Μόνο στη δικιά σου αγκαλιά ηρεμώ», και έσπασαν όλα μέσα μου. Ένιωσα όλο μου το είναι να γκρεμίζεται. Παρέλυσα στη θεά των ματιών σου. Μείναμε δυο άνθρωποι καταδικασμένοι να μην είμαστε μαζί. Διάλεξες άλλη...
Οι μεγάλοι έρωτες, δεν έμειναν ποτέ φίλοι, διότι αν έμειναν, δεν ήτανε μεγάλοι.

Οι μεγάλοι έρωτες, δεν έμειναν ποτέ φίλοι, διότι αν έμειναν, δεν ήτανε μεγάλοι.

Γράφει ο Τριστάνος Οι μεγάλοι έρωτες, μοιραία γίνονται ξένοι όταν τελειώσουν. Όποιος κάνει παρέα μετά, δεν ερωτεύτηκε πραγματικά. Οι μεγάλοι έρωτες όταν τελειώνουν, γίνεται έκρηξη συναισθημάτων. Γίνεται διόγκωση εγωισμού και ουδέποτε θα συνεχίσουν σαν φίλοι. ...
Ήταν ο δικός του όρκος κι αυτός είχε μάθει να τους κρατάει τους όρκους του…

Ήταν ο δικός του όρκος κι αυτός είχε μάθει να τους κρατάει τους όρκους του…

Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Ξημέρωσε!Η ώρα είχε πάει 8 πια, αλλά όλο το βράδυ αυτός στριφογύριζε στο κρεβάτι του, όλο το βράδυ δεν μπόρεσε να κλείσει μάτι, σχεδόν εκλιπαρούσε μέσα του να μην ξημερώσει αυτή η μέρα, όμως ξημέρωσε γαμώτο.Ντύθηκε γρήγορα γρήγορα...
Χωρίς αστερίσκους κι εξαιρέσεις, αμοιβαία και απόλυτα “μαζί”.

Χωρίς αστερίσκους κι εξαιρέσεις, αμοιβαία και απόλυτα “μαζί”.

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Κι έρχεται κι η μέρα που με ρωτάς, τι είναι το "μαζί"; Πώς το ορίζεις, μου λες; Να είμαι "εκεί" σου απαντάω, δίπλα σου, όπου κι αν ορίζεται αυτό το "εκεί". Να στέκομαι στην πλάτη σου και να σε στηρίζω, όχι γιατί δεν μπορείς, όχ...
Γαμώτο, δεν τον τόλμησες, αυτόν τον έρωτα. 

Γαμώτο, δεν τον τόλμησες, αυτόν τον έρωτα. 

Γράφει ο Άρης Γρηγοριάδης Και τώρα που συναντηθήκαμε ξανά, τόσο τυχαία και τόσο ξαφνικά, πώς νιώθεις; Πώς νιώθεις ανάμεσα στον κόσμο, να σου κρατάει το χέρι κάποιος άλλος;Πώς νιώθεις που γύρισες στην πόλη μας; Στο καταφύγιό μας;  Πίστευες θα είχες ξεχάσει; Θα...
Ο έρωτας είναι αλήτης, από εκείνους τους ωραίους, τους ξεχωριστούς. 

Ο έρωτας είναι αλήτης, από εκείνους τους ωραίους, τους ξεχωριστούς. 

Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης Μπήκαμε σε μια νεο-εποχή που όλα βαφτίζονται "κτητικότητα", "τοξικότητα", "πατριαρχία". Το να θέλω να αποκαλώ τον άνθρωπο που μοιράζομαι μια ζωή, έναν έρωτα κι ένα "μαζί", δικό μου, ξαφνικά είναι κατακριτέο γιατί έτσι ξεκινάει λέ...
Έλα να πιούμε ένα τελευταίο κρασί και να κλείσουμε τους λογαριασμούς μας.

Έλα να πιούμε ένα τελευταίο κρασί και να κλείσουμε τους λογαριασμούς μας.

Γράφει η Νεφέλη Σε βλέπω από μακριά να έρχεσαι με βήμα αργό και βαρύ. Κουρασμένο θα έλεγα και σκέφτομαι που πήγε εκείνη η περπατησιά που είχες κάποτε. Καθώς πλησιάζεις και σε διακρίνω καλύτερα παρατηρώ ότι εξακολουθείς να παραμένεις όμορφος όπως τότε που σε π...