Loading posts...
Μην αφήνεις γουλιά της ζωής που να μην την γευτείς!

Μην αφήνεις γουλιά της ζωής που να μην την γευτείς!

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Κάθε μέρα γεννάς κάτι, δημιουργείς ένα απόσταγμα της δικής σου ψυχής. Κάθε μέρα θέτεις κι άλλα όρια. Γιατί τα χθεσινά ίσως τα ξεπέρασες, ίσως τα υπερπήδησες, σε μια στιγμή. Εντάξει χθες ήταν, πάει πέρασε. Σήμερα είναι μια καινούρια μέ...
Περί κτητικότητας κι άλλων (αν)ιερών συναισθημάτων!

Περί κτητικότητας κι άλλων (αν)ιερών συναισθημάτων!

Γράφει η Βίλλυ Ζ. Περί λάθους Από παιδί στα μεγαλύτερα λάθη κοιτούσες πώς θα τη γλιτώσεις. Μοναχοπαίδι η αφεντιά σου δεν είχε ποτέ κανένα σύμμαχο όταν γινόταν η ζημιά. Αρνούσουν να μοιραστείς και να μιλήσεις για τους μεγαλύτερους φόβους και τα πιο μεγάλα...
Η ζωή που σπαταλάς, δεν θα γυρίσει!

Η ζωή που σπαταλάς, δεν θα γυρίσει!

Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη. Ποιος είναι αυτός που δε στέκει ανήμπορος μπροστά στον ανίκητο θάνατο; Ποιος είναι αυτός που δε δειλιάζει όταν συνειδητοποιεί πως η ανθρώπινη ζωή είναι απλά περαστική και όχι αιώνια; Είναι σκληρό να δεχτείς ότι δεν υπάρχει επιστροφή...
Τη σιχάθηκα σου λέω την κοινωνία μας. Μου έπεσε βαριά.

Τη σιχάθηκα σου λέω την κοινωνία μας. Μου έπεσε βαριά.

Γράφει η Γεώρα Τον σιχάθηκα αυτό τον κόσμο. Μου έπεσε βαρύς. Σιχάθηκα τους ανθρώπους και την συμπεριφορά τους. Τα ¨πρέπει¨ τους και τα ¨σωστά¨ τους. Τους ¨κανόνες¨ τους και τα ¨όριά¨ τους. Σιχάθηκα την αχαριστία τους και την κακία τους που την σπέρνουν ανελ...
Στα παιδικά μας όνειρα, θα σε ξανάβρω..

Στα παιδικά μας όνειρα, θα σε ξανάβρω..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Σε εκείνα τα όνειρα τα παιδικά, θα σε πάρω να περπατήσουμε. Να μιλήσουμε για όλα αυτά τα χρόνια που χαθήκαμε.  Να μου πεις τα νέα σου και να σου πω τα δικά μου. Να σου πω πόσο μου έλειψε το γελαστό σου πρόσωπο και να μου πεις πόσες...
Να τη σέβεσαι τη ζωή, εκείνη ξέρει..

Να τη σέβεσαι τη ζωή, εκείνη ξέρει..

Γράφει ο συγγραφέας Δημήτρης Νομικός Δεν χρωστάει η ζωή σε κανένα. Προχωράει αυτή ακάθεκτη και δεν ενδιαφέρεται ούτε καν για τη γνώμη σου. Μην την προγκίζεις. Εκείνη κρατάει τη μεγάλη εικόνα που ούτε με την πιο αχαλίνωτη φαντασία σου δεν μπορείς να τη δεις....
Μπλέκουμε το μέλλον, χάνοντας το παρόν, κι αυτό λέγεται ζωή!

Μπλέκουμε το μέλλον, χάνοντας το παρόν, κι αυτό λέγεται ζωή!

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Μπλέξαμε και ξεμπλέξαμε. Και ύστερα από λίγο μπλέξαμε ξανά. Μπλέξαμε. Μπλέξαμε με φίλους που ήθελαν μόνο να μας χρησιμοποιήσουν. Mε ανθρώπους που φθονούσαν και μισούσαν. Μπλέξαμε με ανθρώπους που ήξεραν μόνο να πληγώνουν. Μπλέξαμε....
Η ζωή είναι πάρα πολύ όμορφη για να είναι ασήμαντη!

Η ζωή είναι πάρα πολύ όμορφη για να είναι ασήμαντη!

Η ζωή είναι πάρα πολύ όμορφη για να είναι ασήμαντη! Συγχώρεσα λάθη ασυγχώρητα, προσπάθησα να αντικαταστήσω πρόσωπα αναντικατάστατα και να ξεχάσω ανθρώπους που δεν ξεχνιόντουσαν. Ενήργησα παρορμητικά, απογοητεύτηκα από άτομα που δεν περίμενα, αλλά και εγώ ...
Η μεγαλύτερη κατάρα στην ζωή, είναι η μετριότητα

Η μεγαλύτερη κατάρα στην ζωή, είναι η μετριότητα

Γράφει η Νόνη Διολή Να κοιτάς τον κακοτράχαλο δρόμο που ανοίγεται μπροστά σου και να λες εγώ θα τον προχωρήσω. Με πείσμα, με θάρρος, με ορμή, με δύναμη και λυσσαλέο θράσος. Να μη σε βάζουν κάτω οι πόνοι από τις κοφτερές τις πέτρες που σφάζουν τα πέλματα σ...
Την ζωή θα την βρεις σε ένα χαμόγελο και μια αγκαλιά.

Την ζωή θα την βρεις σε ένα χαμόγελο και μια αγκαλιά.

Γράφει η Μαρία Κοψιδά Πρόγραμμα. Χρόνος. Συνέπεια. Έχουμε παραδώσει τη ζωή μας σ’ αυτές τις τρείς λέξεις και τους έχουμε επιτρέψει να την καθορίζουν. Βλέπω ανθρώπους να περνούν από μπροστά μου, να με χαιρετούν – αν προλάβουν να το θυμηθούν- χωρίς καν να με...