Loading posts...
Σε θυμάμαι να γελάς..

Σε θυμάμαι να γελάς..

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Πάνε χρόνια που λείπεις και μέσα σε αυτά τα χρόνια έχουν αλλάξει τόσα. Κάποια θα τα έβρισκες αστεία, άλλα πάλι ίσως σε ενοχλούσαν, μα λίγη σημασία έχουν αυτά. Πάνε χρόνια που λείπεις και μου λείπεις, οι μέρες κυλάνε, τα χρόνια περνάν...
Με δάκρυα χαράς και λύπης, περνάνε τα λεπτά στο αεροδρόμιο..

Με δάκρυα χαράς και λύπης, περνάνε τα λεπτά στο αεροδρόμιο..

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Στην αναμονή για να ανοίξει η πύλη του αεροδρομίου και να πετάξω επιτέλους πάνω από τα σύννεφα, έστω και με δανεικά φτερά, οι σκέψεις μου τριγυρίζουν αμέριμνες. Κόσμος πάει κι έρχεται, έχω να δω τόσο πολύ κόσμο πολύ καιρό και κάπως μ...
Η μέρα της έγινε λίγο καλύτερη από πριν.

Η μέρα της έγινε λίγο καλύτερη από πριν.

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Κάπου στο κέντρο, σε ένα μικρό μπαλκόνι, τα παραθυρόφυλλα μιας ξεχασμένης στον χρόνο πολυκατοικίας ανοίγουν τρίζοντας. Μια κοπέλα με καστανά σγουρά μαλλιά βγαίνει έξω τρίβοντας τα μάτια της, αφού ο ήλιος την τυφλώνει. Στο ακριβώς απέ...
Θα ξυπνήσεις μια μέρα, και θα είναι καλοκαίρι!

Θα ξυπνήσεις μια μέρα, και θα είναι καλοκαίρι!

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Θα ξυπνήσεις μια μέρα και θα είναι καλοκαίρι. Ο ήλιος και η ζέστη θα σου χαϊδεύουν το πρόσωπο και θα σε πάρουν από το χέρι. Η θάλασσα θα σε καλεί να χαθείς στο απέραντό της, να γίνεις ένα με τα ρεύματα και τους παφλασμούς της. Θα ξυπ...
Όταν είσαι δίπλα μου, τίποτα πια δεν έχει σημασία.

Όταν είσαι δίπλα μου, τίποτα πια δεν έχει σημασία.

Γράφει η Αγγελική Καμπέρου Μαλλιά λυμένα, μπλεγμένα, αλατισμένα ανεμίζουν σε έναν χορό ξέφρενο· ο αέρας τα παίρνει και τα φέρνει και τα γυρίζει και τα στροβιλίζει. Ένας ήλιος που καίει, σου λέει, εμπνέει· βουτάει στην θάλασσα ολόκληρος πορτοκαλί, μια πύρινη μ...
Άραγε κορίτσι μου, έκλαψες ποτέ για μένα;

Άραγε κορίτσι μου, έκλαψες ποτέ για μένα;

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Πόσα θυμάμαι από εσένα, πόσα φιλιά και αγκαλιές, πόσα βράδια ερωτικά φορτισμένα και άλλα τόσα που κάτι ήθελα να σου σπάσω στο κεφάλι. Ζήσαμε έντονα μαζί και έντονα ακόμα σε θυμάμαι, με τα στραβά και τα υπέροχά σου. Απάτη σε φώναζα χα...
Εμείς οι δυο, έχουμε αφήσει κάτι στη μέση..

Εμείς οι δυο, έχουμε αφήσει κάτι στη μέση..

Γράφει η Άντζυ Καμπέρου Σε μία κρίση της στιγμής έφερε το δωμάτιο της όλο τούμπα. Αναποδογύρισε διακοσμητικά και μαξιλάρια, πέταξε στο πάτωμα το πάπλωμα, γκρέμισε στον διάβα της την σκάλα- βιβλιοθήκη που κοσμούσε το δωμάτιο της. Άνοιξε ντουλάπες και τα πέταξε...
Όποιος θέλει να ξεχάσει, μπορεί!

Όποιος θέλει να ξεχάσει, μπορεί!

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Μεγάλη η νύχτα απόψε, μεγάλη και βαριά, πέφτει στους ώμους μου σαν σακίδιο γεμάτο πέτρες. Στο κινητό μου υπάρχει ένα και μόνο τραγούδι και παίζει σε επανάληψη, η καρδιά μου χτυπάει στον ρυθμό του και τα μάτια μου τρέχουν ακατάπαυστα....
Ήταν μια όμορφη μέρα..

Ήταν μια όμορφη μέρα..

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Κοίταξα το άδειο πακέτο από τα τσιγάρα μου και αγανάκτησα, η περίσταση ζητούσε απεγνωσμένα ένα τσιγάρο και εγώ είχα ξεμείνει από ώρα. Έπιασα τα κλειδιά του αυτοκινήτου πάνω από το ξύλινο τραπεζάκι δίπλα από την εξώπορτα. Πορτοφόλι, μ...
Δεν κοστίζει τίποτα, να είσαι άνθρωπος, ειδικά κάτι τέτοιες μέρες!

Δεν κοστίζει τίποτα, να είσαι άνθρωπος, ειδικά κάτι τέτοιες μέρες!

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Είναι κάτι τέτοιες μέρες, γιορτινές, Χριστουγεννιάτικες που πάει το μυαλό σε εκείνους τους ανθρώπους, σε εκείνους τους ανθρώπους που το τραπέζι τους δεν θα έχει κόσμο, γέλια. φωνές και φασαρία. Σε εκείνους που η τηλεόραση θα παίζει...