Loading posts...
Μέρες τώρα προσπαθώ να σου πω πόσο μου λείπεις και πόσο σ’αγαπώ..

Μέρες τώρα προσπαθώ να σου πω πόσο μου λείπεις και πόσο σ’αγαπώ..

Γράφει η Αργυρώ Αμπατζίδου. Μέρες τώρα θέλω να σου μιλήσω. Μέρες τώρα προσπαθώ να βρω τις κατάλληλες λέξεις, τη δύναμη για να σου πω τι ακριβώς νιώθω. Αλλά δεν πρέπει! Πρέπει πια μόνος σου να καταλάβεις, πρέπει μόνος σου να δεις.. Να ήξερες μόνο πόσο μου λείπ...
Λείπεις κι όμως είσαι πάντα εδώ..

Λείπεις κι όμως είσαι πάντα εδώ..

Γράφει η Ελένη Τσακίρη Με πόσες λέξεις να περιγράψω την απουσία σου; Αυτή χρωματίζει με μελανά χρώματα την καθημερινότητα μου. Με αυτή προσπαθώ να συμβιώσω καθημερινά. Εκείνη δεν μ αφήνει λεπτό μόνη. Λείπεις κι όμως είσαι εδώ πανταχού παρών. Σε κάθε λέ...
Μου λείπεις θα πει, να σε βλέπω σε κάθε πρόσωπο που περνάει από δίπλα μου.

Μου λείπεις θα πει, να σε βλέπω σε κάθε πρόσωπο που περνάει από δίπλα μου.

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Το έχεις πάθει ποτέ αυτό; Αυτό που όπου και αν πας, όπου και αν βρεθείς, βλέπεις μπροστά σου το πρόσωπό του. Δεν το είχα νιώσει μέχρι πρότινος. Δεν ήξερα την αίσθηση του και ας μου το είχαν διηγηθεί. Πάντα έβγαζα ένα μεγάλο ου...
Γύρισες πατέρα, κάτσε να σου πω για τους ανθρώπους..

Γύρισες πατέρα, κάτσε να σου πω για τους ανθρώπους..

Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Παιδί μου! Πως είσαι; Πατέρα μου! Ήρθες; Κάτσε να στα πω... Αντέχω πατέρα, τα καταφέρνω καλά. Και ας με χτυπάει ο αέρας και ας με παγώνει ο βοριάς. Και ας με πλάκωσαν σιωπές και ας με τρυπάνε καρφιά. Παλεύω πατέρα, όπως μ...
Πάλι γεμίζουν τα μάτια μου με τα μάτια σου, με το χαμόγελό σου.

Πάλι γεμίζουν τα μάτια μου με τα μάτια σου, με το χαμόγελό σου.

Γράφει η Αγγελική Καμπέρου Πάλι; Πρέπει πάλι να γυρίζεις στο μυαλό μου; Πρέπει ακόμα ένα βράδυ να με αφήνεις άγρυπνη; Πάλι; Γεμίζει το δωμάτιο με τη μορφή σου. Γεμίζουν τα μάτια μου με τα μάτια σου, με το χαμόγελό σου. Κοιτάζω γύρω και ψάχνω να βρω έν...
Να μου λείπεις, ακόμα κι όταν με κρατάς στα χέρια σου..

Να μου λείπεις, ακόμα κι όταν με κρατάς στα χέρια σου..

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Είναι αυτό που περιμένεις σαν τρελός να περάσει η ώρα για να τον δεις! Την ώρα που περιμένεις να δεις τα ματιά του και να σκάσεις το πονηρό αυτό χαμόγελο πριν καταλήξεις πηδώντας στην αγκαλιά του. Είναι αυτό που κι ας είν...
Και τώρα που συνήθισα την απουσία σου, μπορώ να πάω παρακάτω..

Και τώρα που συνήθισα την απουσία σου, μπορώ να πάω παρακάτω..

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Σκληρό και δύσκολο πράγμα ο χωρισμός. Άγριο… Άχαρο θα το έλεγα! Ποιος δεν έχει κλάψει και δεν έχει πονέσει για ένα χωρισμό; Ποιος δεν έχει φάει τις σάρκες του; Ποιος; Όλοι μας κάποια στιγμή βιώσαμε τον απόλυτο πόνο....
Αργείς; Πονάει ακόμα η απουσία σου..

Αργείς; Πονάει ακόμα η απουσία σου..

Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη Σήμερα σε είδα μετά από καιρό. Μπορεί να μένουμε τόσο κοντά, να συχνάζουμε στα ίδια μέρη αλλά μετά τον χωρισμό μας σε έβλεπα μονάχα στα όνειρά μου. Ποτέ δεν διασταυρώθηκαν οι δρόμοι μας μετά το χωρισμό μας. Σήμερα, όμως, τα πάντ...
Εκείνοι που πέρασαν κι έμειναν λίγο, θα μας λείπουν πάντα..

Εκείνοι που πέρασαν κι έμειναν λίγο, θα μας λείπουν πάντα..

Γράφει η Έφη Νερούτσου Φυσικά και όλοι οι άνθρωποι που περνούν από την ζωή μας δεν είναι ίδιοι. Κάποιοι ήρθαν και έφυγαν πριν ακόμη το καταλάβουμε, κάποιοι ήρθαν και τους διώξαμε, κάποιοι ήρθαν για λίγο όμως θα τους μείνουν για πάντα. Όλοι οι άνθρωποι που π...
Δεν μου κάνουν ούτε οι λέξεις, ούτε οι σιωπές. Πάρε με αγκαλιά και πάμε. Μαζί.

Δεν μου κάνουν ούτε οι λέξεις, ούτε οι σιωπές. Πάρε με αγκαλιά και πάμε. Μαζί.

Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη Περνάει ο καιρός κι εμείς… μεγαλώνουμε, αλλάζουμε. Έπαψα εδώ και καιρό να είμαι το «ροζ» κοριτσάκι που αγάπησες κι εσύ το αγόρι που με κράταγε τα βράδια η σκέψη του άυπνη για ώρες.  Γίναμε και οι δυο μας μεγάλοι κι ας προσπαθούσαμε...