Loading posts...
Εκείνος του «όλα ή τίποτα», δε μπορεί να συμβιβαστεί.

Εκείνος του «όλα ή τίποτα», δε μπορεί να συμβιβαστεί.

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι εκεί έξω. Διαφορετικοί. Ανέμελοι. Ονειροπόλοι και μη συγκαταβατικοί με τη μάζα. Αυτοί που δε μένουν στο λίγο, που δε το επιθυμούν, δε το λαχταρούν και κυνηγούν το πολύ, το ιδανικό γι αυτούς και το αλλιώ...
Ερωτεύομαι τις λεπτομέρειες, που κανείς άλλος δεν παρατηρεί σε εσένα!

Ερωτεύομαι τις λεπτομέρειες, που κανείς άλλος δεν παρατηρεί σε εσένα!

Γράφει η Γεώρα Παρατηρώ τους ανθρώπους για να δω και να βρω αυτό το «κάτι», που θα τους κάνει να ξεχωρίσουν στα μάτια μου. Εκείνες τις λεπτομέρειες που χρειάζεται χρόνος για να τις βρεις. Για να τις κάνεις δικές σου. Δεν με αφορούν οι επιφανειακές, όμορφες ...
Όλα όσα ονειρεύεσαι, διεκδίκησέ τα με τόλμη, πάθος και πόθο!

Όλα όσα ονειρεύεσαι, διεκδίκησέ τα με τόλμη, πάθος και πόθο!

Γράφει η Ελένη Σάββα Εκεί έξω, υπάρχει κάτι. Κι είναι πολύ σπουδαίο! Και όμορφο, τόσο αληθινά όμορφο! Θα βγεις να το βρεις; Σε περιμένει. Όσο παράξενο κι αν σου φαίνεται, εκεί, στον έξω κόσμο, μας περιμένει όλους κάτι. Μια χαρά, ένα πάθος. Εμείς χρειάζεται ...
Ένας δρόμος η ζωή και κοίτα να προλάβεις να τον περπατήσεις..

Ένας δρόμος η ζωή και κοίτα να προλάβεις να τον περπατήσεις..

Γράφει η Άρτεμις Πολυκάρπου. Το μέλλον είναι πάντα αβέβαιο. Όσο πιο νωρίς το καταλάβεις, τόσο θα κερδίζεις χρόνο και ενέργεια. Η ζωή έχει απλές συντεταγμένες. Περίπλοκη, εμείς τα συναισθηματικά οντά την κάνουμε. Συνήθως κινούμαστε προς την προβλεπόμενη παγίδα...
Οι άνθρωποι που μένουν στο “μαζί” από επιθυμία κι όχι από ανάγκη, αντέχουν στο χρόνο!

Οι άνθρωποι που μένουν στο “μαζί” από επιθυμία κι όχι από ανάγκη, αντέχουν στο χρόνο!

Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη. Γιατί απορείς; Γιατί εκπλήσσεσαι; Όχι, δεν είναι απίθανο ούτε ακατόρθωτο να είναι δύο άνθρωποι μαζί στο πέρασμα του χρόνου και να είναι ευτυχισμένοι! Αν θες πραγματικά να είσαι με κάποιον, παλεύεις γι'αυτό. Φροντίζεις τη σχέση και δε...
Ό,τι αγαπάς το κάνεις τέχνη, λένε.

Ό,τι αγαπάς το κάνεις τέχνη, λένε.

Γράφει η Θο. Ό,τι αγαπάς το κάνεις τέχνη, λένε. Και κάπου το καταλαβαίνω. Βλέπεις, έχω αυτό το μικρόβιο που με κάνει να γράφω για όποιον ή ό,τι αγαπώ. Είναι ο τρόπος μου να το κρατήσω για πάντα. Ο τρόπος μου να του χαρίσω την αιωνιότητα. Ό,τι γράφω, μένει κ...
Η αγάπη φαίνεται στα σκοτάδια της και όχι μόνο στον μπλε ουρανό της.

Η αγάπη φαίνεται στα σκοτάδια της και όχι μόνο στον μπλε ουρανό της.

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Η αγάπη δεν είναι μόνο λευκά, καθαρά πουπουλένια όνειρα σε ένα όμορφα στρωμένο κρεβάτι. Η αγάπη είναι και γκρι, μαύρη, βρώμικη και με αγκάθια που ακουμπούν στο σώμα σου και σε ματώνουν. Η αγάπη φαίνεται στα σκοτάδια της και όχι...
Εκεί που δεν γράφτηκε το τέλος, θα γράφονται μόνο κλεμμένες στιγμές πάθους!

Εκεί που δεν γράφτηκε το τέλος, θα γράφονται μόνο κλεμμένες στιγμές πάθους!

Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης Δεν έχουν όλες οι ιστορίες αρχή και τέλος. Κάποιες έχουν αρχή αλλά δεν έχουν σαφές τέλος ποτέ. Γράφεται ο επίλογος, ξαναγράφεται ο επίλογος και φτου κι από την αρχή. Είναι οι ιστορίες που τις ορίζει ο πόθος, το πάθος και η κα...
Σήμερα, θέλω μόνο να σε νιώσω!

Σήμερα, θέλω μόνο να σε νιώσω!

Γράφει η Έλσα Νικολάου Δεκατρία χρόνια. Τόσα είναι. Τα μέτρησα κάνοντας το τελευταίο τσιγάρο μου. Δεκατρία χρόνια με παράλληλη πορεία. Με πρωινά που ξύπνησες στον καναπέ μου και φώναζες «Καφέ!». Με μεσημέρια που βρεθήκαμε για τον καφέ για να πούμε τα ...
Θα σου θυμώνω πάντα για όσα δεν έκανες μαζί μου

Θα σου θυμώνω πάντα για όσα δεν έκανες μαζί μου

Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Θυμάσαι - αλήθεια - εκείνη την ηλιόλουστη ημέρα, κάπου στα μέσα Ιουλίου, που κάναμε κοπάνα απ' τις δουλειές μας, ανεβήκαμε στη μηχανή και πήγαμε,αυτή τη βόλτα στη θάλασσα, που επί μήνες σχεδιάζαμε; Ή εκείνο το Σαββατόβραδο, λί...