Loading posts...
Να με δεις, όπως δεν με έχει δει ποτέ κανείς.

Να με δεις, όπως δεν με έχει δει ποτέ κανείς.

Τα χέρια μου τυλίγω γύρω απ'το κορμί μου. Το άρωμά σου προσπαθώντας να φυλακίσω πάνω μου, παλεύω με τη συνήθεια του χρόνου να εξατμίζει και να σβήνει αναμνήσεις. Σφίγγω πάνω μου γερά το ολόγραμμά σου, την σκέψη του κορμιού σου, έτσι όπως δενότανε όλη νύχτα μαζ...
Αντίο έρωτα πια, το μόνο που του έμεινε..

Αντίο έρωτα πια, το μόνο που του έμεινε..

Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός Με δυο λέξεις, δυο φορές νεκρός. Ήταν το ομορφότερο που δεν αρκούσε στο παρόν. Ήταν το παρελθόν που αδημονούσε να γίνει μέλλον. Ήταν το μέλλον που κατέληξε σε παρελθόν. Σε μια κοινή ζωή όπου οι προσπάθειες μεταμορφώνονται σε β...
Δεν με ψάχνεις αλλά σου λείπω. Δε σε χρειάζομαι αλλά σε θέλω.

Δεν με ψάχνεις αλλά σου λείπω. Δε σε χρειάζομαι αλλά σε θέλω.

Γραφει η NO*RL*IZ Έχω ξεχάσει πώς είναι να γράφω. Πώς να απλώνω στο χαρτί ό,τι στριφογυρίζει στο μυαλό, στην ψυχή και ταράζει το κορμί μου. Παρόλο που ακούω τον εαυτό μου σιωπηλά να ξεστομίζει όσα στριμώχνω, έχω ξεχάσει πώς είναι να μεταμορφώνω τα ξεχασμένα...
Να ζεις, να αγαπάς και να τολμάς, χωρίς φόβο και με πολύ πάθος!

Να ζεις, να αγαπάς και να τολμάς, χωρίς φόβο και με πολύ πάθος!

Γράφει η Μαρία Κοψίδα   Φόβος! Όταν καταφέρεις να τον αποβάλλεις, θα νιώσεις πραγματικά ελεύθερος. Ο,τι μας εμποδίζει να εξελιχθούμε σχετίζεται με αυτόν. Γι' αυτό... Μη φοβάσαι να συγχωρέσεις, δεν θα φανείς μικροσκοπικός, θα πλημμυρίσεις με θάρ...
Ο απόλυτος έρωτας μπορεί να είναι μόνο τσογλάνι και αλήτης.

Ο απόλυτος έρωτας μπορεί να είναι μόνο τσογλάνι και αλήτης.

Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Παρακαλώ να απομακρύνετε τα παιδιά από τις οθόνες, τους σεμνότυφους, τους ανέραστους, τους στενόμυαλους, και όλους όσους είναι "καθώς πρέπει" και όχι "καθώς θέλω". Το κείμενο που ακολουθεί δεν είναι για τις πιο πάνω κα...
Εμείς μόνοι, μέσα σε τόσο κόσμο..

Εμείς μόνοι, μέσα σε τόσο κόσμο..

Ένα τραπέζι φιλικό, μεγάλη παρέα. Ήρθες και κάθισες δίπλα μου. Τρώμε, πίνουμε, μιλάμε, γελάμε.. Γελάμε πολύ, αστεία, βλακείες, λογοπαίγνια.. Καθώς χαλαρώνουμε ξεκαρδισμένοι, ο ώμος σου ακουμπάει στον δικό μου. "Είμαι εδώ", νιώθω να μου λες. "Κι εγώ", σου απαν...
Η συναισθηματική νοημοσύνη, γίνεται το πάθος και η ένταση στη σχέση..

Η συναισθηματική νοημοσύνη, γίνεται το πάθος και η ένταση στη σχέση..

Γράφει ο Ηλίας Μπλατζιούκας Η αίσθηση της αυτοκυριαρχίας, η αίσθηση του να είναι κανείς ικανός να αντέξει τις συγκινησιακές καταιγίδες που προκαλεί η Τύχη και να μη γίνεται «σκλάβος του πάθους», υμνήθηκε ως αρετή ήδη από την εποχή του Πλάτωνα. Συνήθως σε...
Να μου λείπεις, ακόμα κι όταν με κρατάς στα χέρια σου..

Να μου λείπεις, ακόμα κι όταν με κρατάς στα χέρια σου..

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Είναι αυτό που περιμένεις σαν τρελός να περάσει η ώρα για να τον δεις! Την ώρα που περιμένεις να δεις τα ματιά του και να σκάσεις το πονηρό αυτό χαμόγελο πριν καταλήξεις πηδώντας στην αγκαλιά του. Είναι αυτό που κι ας είν...
Οι άνθρωποι με τις σημαδεμένες ψυχές, έχουν μάθει μόνο να μένουν.

Οι άνθρωποι με τις σημαδεμένες ψυχές, έχουν μάθει μόνο να μένουν.

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Μου είπαν πως δεν θέλω να φύγω. Δεν θέλω να φύγω. Από που να φύγω; Γιατί να φύγω; Γιατί; Πονάς μου είπαν! Κλαις, γελάς… Μπερδεμένα συναισθήματα. Μπερδεμένο μυαλό. “Όχι” είπε. Αγάπη λέγεται! Έτσι είναι η Αγάπη μάτια μου. "Η...
Στην μηχανή του χρόνου, εγώ θα γύρναγα ακριβώς εκεί που γνώρισα.

Στην μηχανή του χρόνου, εγώ θα γύρναγα ακριβώς εκεί που γνώρισα.

Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Βράδυ μιας καθημερινής μέρας με πολύ κούραση και στρες. Ο μικρός στο κρεβατάκι του και εσύ εκεί στον καναπέ να βλέπεις εκείνες τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας που απεχθάνομαι. Εγώ στην κρεβατοκάμαρα με το λαμπάκι του κομοδίνου...