Loading posts...
Οι καλύτεροι δάσκαλοι, είναι οι γονείς σου!

Οι καλύτεροι δάσκαλοι, είναι οι γονείς σου!

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου - Παιδί μου, οι άνθρωποι δεν είναι πάντα αυτό που δείχνουν. - Τι εννοείς ρε μπαμπά; - Κοίτα το χέρι σου, είναι το ίδιο το πάνω μέρος με το κάτω; - Όχι, αλλά που θες να καταλήξεις; - Ο κάθε άνθρωπος έχει δύο όψεις, αυτή ...
Κάνε τη κάθε στιγμή να μετράει και άσε το χθες!

Κάνε τη κάθε στιγμή να μετράει και άσε το χθες!

Γράφει η Αριάδνη. Τρέχει το μυαλό. Ταξιδεύει και σε πηγαίνει σε παλιές καλές εποχές. Χαμογελάς όταν θυμάσαι τους πρώτους έρωτες και τις “αιώνιες” αγάπες, αλλά και τις απίστευτες δουλειές που έκανες, άσχετες εννοείται με το αντικείμενο που σπούδασες. Μόνο που...
Μπορεί να μη τους βλέπεις, αλλά είναι πάντα δίπλα σου!

Μπορεί να μη τους βλέπεις, αλλά είναι πάντα δίπλα σου!

Γράφει η Μαρία Κυπραίου Υπάρχουν και αυτοί οι άνθρωποι που θέλουν σε βλέπουν να γελάς πραγματικά, που θέλουν να είναι δίπλα σου σε όλες σου τις χαρές, σε όλα σου τα βήματα, να σε προσέχουν μην σκοντάψεις και πέσεις, να σε κρατάνε σφιχτά και να σε χειροκροτο...
Κι εκείνη κάποτε, ήταν το κοριτσάκι κάποιου..

Κι εκείνη κάποτε, ήταν το κοριτσάκι κάποιου..

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Ξέρεις, κάποτε ήταν κι εκείνη το κοριτσάκι κάποιου. Η πριγκίπισσά του. Την έντυνε με ροζ τούλια και γλυκά φιλιά. Την σκέπαζε με μαλακές κουβερτούλες και ζεστές αγκαλιές. Την κρατούσε σφιχτά απ' το χέρι και την μάθαινε να εμπιστεύ...
Αυτό το μικρό παιδί δεν άλλαξε ποτέ του!

Αυτό το μικρό παιδί δεν άλλαξε ποτέ του!

Γράφει ο Τριστάνος Και έκρυβα τα όνειρα μου εκεί στο βάθος της καρδιάς μου. Ήταν οι κίνδυνοι πολλοί, άνθρωποι με ψεύτικη στολή! Ένα παράξενο παιδί που όλο ρωτούσε στην αγκαλιά του, πως τον κόσμο θα χωρούσε... γελούσαν όλοι και το κοροϊδεύαν χρήματα...
Τα παιδιά δεν θέλουν να είσαι τέλεια, θέλουν να είσαι απλά μαμά!

Τα παιδιά δεν θέλουν να είσαι τέλεια, θέλουν να είσαι απλά μαμά!

Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Αμέτρητες αναλύσεις επί αναλύσεων και έρευνες αμφιβόλου αξιοπιστίας και εγκυρότητας διεξάγονται τα τελευταία χρόνια πάνω στο θέμα της μητρότητας. Γυναίκες, νέες μητέρες, μητέρες που έχουν μεγαλώσει ένα, δύο και τρία και τέσσερα...
Αυτό που αξίζει να ζεις παιδί μου, είναι τα όνειρά σου. Όχι τα δικά μου!

Αυτό που αξίζει να ζεις παιδί μου, είναι τα όνειρά σου. Όχι τα δικά μου!

Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Κι αν, πράγματι, χρειάζεσαι κάτι για να τα καταφέρεις, είναι ο ίδιος σου ο εαυτός. Δύσκολοι καιροί για παιδικά χαμόγελα, μα κάθε παιδί είναι κι ένα ελπιδοφόρο μήνυμα πως ο κόσμος μας μπορεί ν᾽αλλάξει. Ξοδεύω καθημερινά πολύ ...
Γιε μου, συγνώμη που δεν είμαι Θεός και είμαι άπλα ο μπαμπάς σου!

Γιε μου, συγνώμη που δεν είμαι Θεός και είμαι άπλα ο μπαμπάς σου!

Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Ο πρώτος που θέλω να διαβάσει αυτό το κείμενο είσαι εσύ. Για εσένα είναι γραμμένο! Για εσένα που ήρθες και μου έμαθες τόσα πολλά, για εσένα που μου επαναπροσδιόρισες όλο μου το είναι, για εσένα που έχεις γεμίσει την ψυχή μου με ...
Νιώθω έτοιμος, να ξεπλύνεις τα όνειρά που με κρατάνε μακριά μου.

Νιώθω έτοιμος, να ξεπλύνεις τα όνειρά που με κρατάνε μακριά μου.

Άλλη μια μέρα υγρή, μου θυμίζει τα παιδικά μου χρόνια! Δεν είχα τρέξει ποτέ μαζί της. Πάντα μιλάγαμε, αλλά ποτέ δεν τρέξαμε μαζί. Όχι, δεν ήταν εξαιτίας της. Ήθελα να κρατάω τα όνειρά μου κι ας με κρατούσαν μακριά μου. Ήθελα οι σκέψεις μου να ξεραθούν κι ...
Δεν θέλω να γίνω “μεγάλος” όταν μεγαλώσω.

Δεν θέλω να γίνω “μεγάλος” όταν μεγαλώσω.

Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Θεέ μου, δως τους φώτιση! Είναι κακοί, οι μεγάλοι άνθρωποι. Τους φοβάμαι! Γιατί στο βλέμμα τους έχουν μια απειλή. Γιατί χαμογελούν ψεύτικα. Γιατί η κακία τους παραμορφώνει τα πρόσωπα και μοιάζουν με τέρατα στα παιδικά μου ματ...