Loading posts...
Να παίζω με το μυαλό σου και να διαβάζω τις επιθυμίες σου!

Να παίζω με το μυαλό σου και να διαβάζω τις επιθυμίες σου!

Γράφει ο Όμηρος Καρανικολός Γυρνάς πάλι εδώ. Άλλη μια μέρα που θα σταθώ απέναντί σου. Εσύ εκεί, αμετακίνητη από την θέση σου. Σαν να σου ανήκει ο χώρος όλος. Σαν να ανήκεις από πάντα σε αυτό το χώρο. Κι εγώ απέναντί σου. Με κοιτάς πάντα διερευνητικά, μου ε...
Μην σπαταλάς το χρόνο! Είναι δανεικός μάτια μου..

Μην σπαταλάς το χρόνο! Είναι δανεικός μάτια μου..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Και τώρα που τέλειωσες με τους απολογισμούς και τους υπολογισμούς, ζήσε. Ζήσε σαν να μην έχει αύριο. Ζήσε το τώρα γιατί είναι το μόνο που έχεις. Ο χρόνος σου είναι δανεικός. Δεν σου ανήκει, δεν είναι δεδομένος, δεν είναι κ...
Με ποιον παίζεις τελικά; Με εμένα ή τον εαυτό σου;

Με ποιον παίζεις τελικά; Με εμένα ή τον εαυτό σου;

Γράφει η Χριστίνα Ρογκάκου Η έννοια του παιχνιδιού πάντα με ενθουσίαζε από τα παιδικά χρόνια όπως και τους περισσότερους φαντάζομαι. Προσφέρει μια εικόνα ανεμελιάς και ευτυχίας, κάτι που απορρέει από το να μοιράζεσαι όμορφες στιγμές με τους συμπαίκτες σου. ...
Ποιος είπε πως όλα τα απωθημένα ξεχνιούνται μόλις τα ζήσεις;

Ποιος είπε πως όλα τα απωθημένα ξεχνιούνται μόλις τα ζήσεις;

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Τα απωθημένα και τα ανεκπλήρωτα, οφείλουν να γίνονται ζωή έστω για μια νύχτα, για να σταματήσουν να καίνε το σήμερα και το τώρα. Κι αν η μοίρα τους είναι να μείνουν ανεκπλήρωτα; Αν το γραμμένο τους είναι να μείνουν σε έναν κύκλο ...
Δεν έχεις τίποτα να χάσεις, όταν η ζωή σου είναι ένα παιχνίδι

Δεν έχεις τίποτα να χάσεις, όταν η ζωή σου είναι ένα παιχνίδι

Γράφει η Γεωργία Μαυρίδου. Υπάρχει ένας κήπος κάπου ευθεία μπροστά στο βάθος της ύπαρξης μας. Αποκομμένος απ’ την βουή της καθημερινότητας και τη μονοτονία της ρουτίνας. Μακριά απo τα ψυχρά τσιμέντα και τα νέφη που μας υπνωτίζουν με την μαυρίλα τους ποτίζοντ...
Κι εσύ που νομίζεις πως με παίζεις.. έλα να σου μάθω πώς παίζεται το παιχνίδι!

Κι εσύ που νομίζεις πως με παίζεις.. έλα να σου μάθω πώς παίζεται το παιχνίδι!

Γράφει η Έφη Νερούτσου. Πόσες φορές το έπαιξες χαζή και πόσες από αυτές σου βγήκαν σε καλό;   Πόσες φορές νευρίασες και δεν είπες τίποτα αλλά έτρεξες σπίτι σου και ξέσπασες σε άλλους;  Πόσες φορές κατάλαβες ότι κάτι παίζει πίσω από την πλάτη σου και σκέφτηκ...
Πριν την χαρακτηρίσεις σκέψου μήπως απλά δεν την έχεις καταλάβει!

Πριν την χαρακτηρίσεις σκέψου μήπως απλά δεν την έχεις καταλάβει!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου «Περπατάει κάποιος πλάι σου κι είναι σαν να ισορροπεί πάνω στον πάγο και δεν ξέρει πότε θα ακούσει το κρακ. Πολλές φορές δεν το ακούει καν. Το συνειδητοποιεί όταν είναι αργά. Όταν εσύ έχεις φύγει κι εκείνος σε βλέπει να φεύγεις...