Loading posts...
Πυξίδα σε όρισα, για να μην χάνω το δρόμο..

Πυξίδα σε όρισα, για να μην χάνω το δρόμο..

Γράφει η Σοφία ΠαπαηλιάδουΦωτογραφίζει ο Μάνος Σαββίδης Κι αν η πυξίδα σου δεν έδειχνε τα σημεία του ορίζοντα αλλά τους ανθρώπους σου;Κι αν ο προορισμός δεν ήταν τα μέρη αλλά οι συνταξιδιώτες; Κι αν όλα έγιναν.. Για να χαθείς, να χάσεις, και να σε ξαναβρείς;Κ...
Μην την βάλεις στο κουτάκι των δεδομένων, δεν της αξίζει. 

Μην την βάλεις στο κουτάκι των δεδομένων, δεν της αξίζει. 

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Μην την βάλεις στο κουτάκι των δεδομένων, δεν της αξίζει. Δεν της αξίζει να θεωρήσεις πως είναι το αμετακίνητο δεδομένο σου και να σταματήσεις να τη διεκδικείς, να σταματήσεις να την αποζητάς, να σταματήσεις να της θυμίζεις τι εί...
Η απόσταση δεν χωρίζει παρά μόνο εκείνους που δεν έγιναν “ένα” ποτέ.

Η απόσταση δεν χωρίζει παρά μόνο εκείνους που δεν έγιναν “ένα” ποτέ.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Μην μου μιλάς για την απόσταση. Μια δικαιολογία είναι και μάλιστα φτηνή. Η απόσταση δεν χωρίζει παρά μόνο εκείνους που δεν αγαπήθηκαν ποτέ. Που δεν έγιναν ποτέ ένα. Η απόσταση, χωρίζει τους δυο. Τους δυο μισούς που έψαξαν να κρυφτ...
Κι αν δεν θέλω να με εκτιμήσεις όταν με χάσεις;

Κι αν δεν θέλω να με εκτιμήσεις όταν με χάσεις;

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  "Θα με εκτιμήσεις, αλλά θα είναι αργά". Ατάκα από τις πολυφορεμένες, τις πολυακουσμένες, εκείνες τις γνωστές που ακούς από τα χείλη της μάνας σου, της κολλητής σου, της σχέσης σου κι αντίστοιχα ξεστομίζεις κι εσύ!  Κι αν δεν θέλω ν...
Έλα να κάνουμε λίγη φασαρία!

Έλα να κάνουμε λίγη φασαρία!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Έλα να κάνουμε λίγη φασαρία!Κουράστηκα σου λέω με τα comme il faut.Λέξεις προσεγμένες, φθόγγοι προβαρισμένοι, ήχοι που να βγαίνουν τόσο όσο, μην τυχόν και θυμηθεί κάνεις πως ζει κι αρχίσει να διεκδικεί την αλήθεια του.Έλα να κάνουμ...
Να μου βρεις κι άλλα γιασεμιά..

Να μου βρεις κι άλλα γιασεμιά..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Φωτογραφίζει ο Μάνος Σαββίδης Ξέρεις τι μου έχει λείψει; Μια βόλτα στις γειτονιές τις παιδικές. Να περπατήσουμε ανέμελα χωρίς να κοιτάμε πίσω. Ναι, αυτό μου έχει λείψει ρε γαμώτο, η ανεμελιά! Πόσος καιρός πάει που δεν το νιώθουμε; Π...
Άσε το «παιδί» μέσα σου, να σου μάθει τη ζωή απ’ την αρχή!

Άσε το «παιδί» μέσα σου, να σου μάθει τη ζωή απ’ την αρχή!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Ξέρεις ποιος είναι ο μόνος τρόπος, να μην γεράσεις ποτέ; Να μείνεις εκείνο το «παιδί» που ονειρευόταν την ζωή. Ένα «παιδί» που δεν γνωρίζει από όρια, πρέπει, αλλά ξέρει να πληρώνει τις συνέπειες κι αναλαμβάνει την ευθύνη του. Ένα «...
Να αγαπάς λίγο παραπάνω εκείνους που μέσα στο σκοτάδι, βλέπουν φως.

Να αγαπάς λίγο παραπάνω εκείνους που μέσα στο σκοτάδι, βλέπουν φως.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Θαυμάζω τους ανθρώπους που μέσα σε σκοτεινές μέρες, βρίσκουν φως. Ξυπνάνε, ακούνε τίς λέξεις πόλεμος, φόνος, βιασμός, απελπισία, ακρίβεια, πόνος, κλάμα, απόγνωση και δεν τους παίρνει από κάτω. Δεν κάθονται στο πάτωμα περιμένοντας τ...
Τι να την κάνεις την αγάπη, όταν σε παιδεύει και σε ματαιώνει;

Τι να την κάνεις την αγάπη, όταν σε παιδεύει και σε ματαιώνει;

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Τι να το κάνει ρε μάγκα, να την αγαπάς, αν την παιδεύεις; Αν για κάθε χαμόγελό της στο πληρώνει με δάκρυ; Γιατί να μείνει μαζί σου, αν σε κάθε σου κίνηση την μειώνεις και την απαξιώνεις; Γιατί να σταθεί πλάι σου, αν κάθε μέρα της θ...
Το πιο ακριβό άρωμα, δεν πουλιέται, φτιάχνεται από έρωτα!

Το πιο ακριβό άρωμα, δεν πουλιέται, φτιάχνεται από έρωτα!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Η μυρωδιά τους στα σεντόνια, το πιο ακριβό άρωμα. Ένα άρωμα που δεν μπορεί να φτιαχτεί σε κανένα εργαστήριο. Ένα άρωμα που κρύβει μέσα του όλο τον έρωτα, όλο το πάθος, όλη την ένταση δυο ανθρώπων που αποφάσισε η μοίρα να τους ενώσε...