Loading posts...
Κι όταν γυρίσεις, εγώ θα είμαι ακόμα εδώ..

Κι όταν γυρίσεις, εγώ θα είμαι ακόμα εδώ..

Θα έκανα το γύρο του κόσμου για σένα. Θα τον έκανα μόνο με σένα. Θα ταξίδευα σε κάθε του γωνιά για να σου δείξω την πιο δροσερή αυγή και το πιο φλογερό ηλιοβασίλεμα. Ήθελα να σε πάω παντού. Ήθελα μόνο μαζί σου να ταξιδεύω. Θα κάναμε τον γύρω της Ευρώπης με τρ...
Πάλι πίστεψες ανόητε το παραμύθι του “θα περάσει κι αυτό

Πάλι πίστεψες ανόητε το παραμύθι του “θα περάσει κι αυτό

Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός. Άλλη μια μέρα ξεκινά. Σηκώνομαι πάω στον καθρέφτη, τεντώνομαι και κοιτώ πίσω μου, εμένα. Ταλαιπωρημένο, νυσταγμένο.. Μα καλά πώς είσαι εδώ μου λέω.. Δεν έχω καν το κουράγιο να μου μιλήσω.. Μόνο σηκώνω τα μάτια μου και με κοιτώ...
Κάθε τέλος θα σε πονέσει πριν σε λυτρώσει η καινούρια αρχή..

Κάθε τέλος θα σε πονέσει πριν σε λυτρώσει η καινούρια αρχή..

Γράφει η Ελένη Αράπη. Μια ζυγαριά η ζωή, όταν βαραίνουν τα αρνητικά, κάπου εκεί, χωρίς να το καταλάβεις, αθόρυβα, ανεπαισθήτως, αρχίζουν να γεμίζουν τα θετικά. Κι εκεί που νομίζεις ότι τελμάτωσες, ότι το μαύρο είναι το μόνο ρούχο που σε φοράει, έχε ανοιχτά...
Τώρα κατάλαβα πόσα έχασα, χάνοντάς σε!

Τώρα κατάλαβα πόσα έχασα, χάνοντάς σε!

Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής. Κάθε νύχτα, ψάχνω τρόπους ν’αγαπήσω τη μοναξιά μου. Ίσως έτσι, κάποια στιγμή, καταφέρω να τη διώξω μακριά. Ίσως έτσι να φύγει κάποτε.. Όπως έφυγες κι εσύ. Πάνε μήνες τώρα. Μήνες που τρέχω με λυμένα τα κορδόνια μου. Μήνες που βρίσκω...
Όλοι χορτασμένοι κι εγώ να ψάχνω να δώσω την ψυχή μου

Όλοι χορτασμένοι κι εγώ να ψάχνω να δώσω την ψυχή μου

Γράφει ο Μοναχικός Άγγελος Σαν αδέσποτη ελπίδα τριγυρνούσα μέσα στο σκουπιδότοπο. Δεν με ενοχλούσε η απαίσια μυρωδιά,ούτε η μαυρίλα που σκέπαζε τα πάντα,με χαλούσε η αδιαφορία που έπαιζε με τις σκέψεις μου και εγώ έτρεχα να μείν...
Να μην νιώθεις φίλε, αυτή είναι η μεγαλύτερη κατάρα.

Να μην νιώθεις φίλε, αυτή είναι η μεγαλύτερη κατάρα.

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου. Και φτάνει εκείνη η μέρα που συνειδητοποιείς ότι τόσα χρόνια ζούσες με μια σφαίρα στο σώμα σου. Στην αρχή σε πονούσε όπως κάθε άλλη πληγή. Περνώντας όμως ο καιρός η πληγή επουλωνόταν. Το σώμα σου έφτιαχνε νέα κύτταρα σιγά σιγά...
Συγχαρητήρια. Τα κατάφερες, με έχασες!

Συγχαρητήρια. Τα κατάφερες, με έχασες!

Ξέρεις σε φοβάμαι. Σε φοβάμαι γιατί έχεις έναν μοναδικό τρόπο να με πονάς, χωρίς να το καταλαβαίνεις πολλές φορές και άλλες έχοντας πλήρη επίγνωση. Με πονάς με τα λόγια σου, με τη στάση σου, με τις πράξεις σου. Με πονάς γιατί δεν καταλαβαίνεις. Με πονάς...
Ο αληθινός πόνος, είναι ο βουβός

Ο αληθινός πόνος, είναι ο βουβός

Γράφει η Θεοδώρα Μαρία Βένου Η θλίψη που φωνάζει είναι ανώριμη. Σαν τα μωρά παιδιά, κλαίει γοερά μέχρι να της κάνεις τα χατίρια μήπως κι ησυχάσει λιγάκι. Τρέφεται απ' την υπερβολή κι απ' τη δική μας τάση να την προβάλουμε μπροστά στα μάτια των τρίτων για να μ...
Όσο πόνο κι αν σου φέρει, τον έρωτα πρέπει να τον ζήσεις, έστω μια φορά!

Όσο πόνο κι αν σου φέρει, τον έρωτα πρέπει να τον ζήσεις, έστω μια φορά!

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου. Μην μοιράζεις “έρωτες” δεξιά και αριστερά. Δεν είναι αυτό μωρό μου έρωτας. Μείνε εκεί όταν το νιώσεις! Γιατί δεν μένεις; Πως λέγεται; Φόβος; Μπορεί… ζήσε το! Πιες το! Γεύσου το! Κυνήγησε το! Δύσκολο, ναι, γιατί απλά φοβάσαι. Φ...
Εκείνη τη νύχτα που με σημάδεψες με τρόπο ανεξίτηλο

Εκείνη τη νύχτα που με σημάδεψες με τρόπο ανεξίτηλο

Γράφει η Φλώρα Σπανού. Καιρό τώρα θέλω να σε ρωτήσω για εκείνη τη νύχτα. Εκείνη τη νύχτα που  με κοίταξες για τελευταία φορά. Τότε που έφυγες και με άφησες με τα σημάδια σου επάνω στο κορμί μου, τότε που  έκλεισες τον διακόπτη και δεν ξαναείδα το φως. Γι’ αυ...