Loading posts...
Ήσουν εσύ, ο άνθρωπός μου..

Ήσουν εσύ, ο άνθρωπός μου..

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου  Ήταν εκείνη η πρώτη λέξη που με έφερε κοντά σου, εκείνο το πρώτο σου βλέμμα που με χτύπησε σαν κεραυνός, έπειτα ήρθε το πρώτο μήνυμα, η πρώτη έξοδος και ο έρωτάς μου για εσένα φούντωσε για τα καλά.Ήσουν εσύ, κάτι αλλιώτικο, κάτι...
Εσύ, που ποτέ σου δεν κατάλαβες τι νιώθω για εσένα.

Εσύ, που ποτέ σου δεν κατάλαβες τι νιώθω για εσένα.

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Ποτέ σου δεν κατάλαβες τι νιώθω για εσένα, πώς νιώθω για εσένα.Δεν ξέρω τελικά αν σε βόλευε ή αν δεν σε ενδιέφερε να ασχοληθείς παραπάνω. Ούτως ή άλλως πάντα μόνο τα δικά σου συναισθήματα σε ενδιέφεραν, πως νιώθεις εσύ όποια ώρα ...
Γύρνα!

Γύρνα!

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Πέντε γράμματα, πέντε γράμματα που φωνάζουν με όλη τη δύναμη που μου έχει μείνει, με όσο θυμό, αγάπη, πόθο, τρέλα υπάρχει ακόμα μέσα μου και λένε γύρνα, γύρνα χωρίς πολλά, χωρίς τίποτα άλλο παρά μόνο με τα δυο σου χέρια ανοιχτά. ...
Ο φόβος για δύναμη, έχει τη δική σου αδυναμία.

Ο φόβος για δύναμη, έχει τη δική σου αδυναμία.

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου  Απόλαυσε το φόβο σου, είναι το μόνο που μπορείς να κάνεις για να σπάσεις τα δεσμά του που σε κρατάνε μακριά από την ευχαρίστηση και την επιθυμία.Τρέξε κατά πάνω του σαν σε τζάμι που θέλεις να το κάνεις κομμάτια, τόσα όσα δεν θα ...
Πανάθεμά σε, πειράζει!

Πανάθεμά σε, πειράζει!

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου  Πειράζει, για μια φορά πειράζει. Μην περιμένεις να σου πω το συνηθισμένο μου “δεν πειράζει αγάπη μου”, μην περιμένεις τίποτα παλιό να βγάλω από τα χείλι μου. Τα πάντα πειράζουν πια, οτιδήποτε και αν δεν κάνεις, οτιδήποτε λες μα ...
Ο,τι μ’έδεσε με εσένα, το ξέπλυνε η θάλασσα.

Ο,τι μ’έδεσε με εσένα, το ξέπλυνε η θάλασσα.

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου  Τη θάλασσα ήθελα, τη βρήκα, τη βρήκα για να μπω να ξεπλύνω, να λύσω ότι με έδεσε με εσένα.Τη θάλασσα, εκείνη που δεν με πρόδωσε ποτέ, που ότι ήταν μου το έδειχνε, που ότι είχε μου το έδινε, που στα βαθιά της με έπαιρνε μαζί της ...
Νιώσε, έστω για μια φορά και ας είναι η πρώτη και η τελευταία.

Νιώσε, έστω για μια φορά και ας είναι η πρώτη και η τελευταία.

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου  Μην μπερδεύεσαι, σ’ αγάπησε άρα σε εμπιστεύτηκε.Έμεινε κοντά σου ανεχόμενος τα πάντα σου και εκείνα που μαύριζαν στο φως και εκείνα που γυάλιζαν στο σκοτάδι, δεν χρειαζόταν άλλο ένα παραμύθι για να τον κρατήσεις κοντά σου παρά μ...
Αξίζει να χάνεις τη ζωή σου περιμένοντας ένα χαμόγελο, μια απάντηση, ένα μήνυμα;

Αξίζει να χάνεις τη ζωή σου περιμένοντας ένα χαμόγελο, μια απάντηση, ένα μήνυμα;

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Και τώρα τι θα κάνεις;Θα κάθεσαι ξαπλωμένη στο πάτωμα κοιτώντας το ταβάνι και θα περιμένεις;Πάλι τα ίδια, πάλι στο περίμενε, πάλι στην αγωνία και στη έννοια του.Πάλι σαν να μην πέρασε μια ημέρα, σαν να έμεινες εκεί για χρόνια στο...
Μη φοβάσαι για μένα, θα είμαι καλά!

Μη φοβάσαι για μένα, θα είμαι καλά!

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου. Εντάξει θα είμαι μακριά σου. Θα σκέφτομαι, θα θυμάμαι, γιατί μόνο η θύμησή σου μου απέμεινε πια. Εντάξει θα είμαι μακριά σου. Μην φοβάσαι για εμένα, κοίταξε εσένα και τα σκοτεινά υπόγεια του μυαλού σου, εκείνα που κρύβουν το φως...
Τώρα, ξέρω!

Τώρα, ξέρω!

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου  Ξέρω, σε πάτησαν, σε ρήμαξαν μα εσύ συνέχισες να χαμογελάς, να λες πως δεν πονάς και ας πονούσαν τα πάντα σου. Ξέρω, σε άφησαν μονάχο να χτυπιέσαι στα κύματα δίχως έλεος, δίχως ένα σωσίβιο έστω και μακριά να σου δίνει μια ελπίδα...