Loading posts...
Τους ανθρώπους που βρίσκουν πάντα χρόνο για εσένα να τους κρατάς κοντά σου.

Τους ανθρώπους που βρίσκουν πάντα χρόνο για εσένα να τους κρατάς κοντά σου.

Γράφει η Ειρήνη Αγγελίδη Τους ανθρώπους που βρίσκουν πάντα χρόνο για εσένα να τους κρατάς κοντά σου. Πάντα υπάρχει χρόνος. Πάντα! Για μια καλημέρα, για ένα «τι κάνεις», για ένα γρήγορο καφέ. Οι άνθρωποι δεν έχουν ανάγκη απο μηνύματα στα social media.Έχουν ανά...
Μια κόκκινη κλωστή, να μας ενώνει..

Μια κόκκινη κλωστή, να μας ενώνει..

Γράφει η Ελένη Σάββα Περπατούσα πολύ κοντά στη λίμνη όταν ξαφνικά είδα πίσω από το δέντρο ένα κόκκινο ποδήλατο. Δεν ηταν τίποτα άλλο παρά ένα απλό, κόκκινο ποδήλατο. Κι όμως, στα μάτια μου εκείνη τη μέρα φαινοταν υπέροχο. Ίσως ανήκε σε κάποια νεαρή κοπέλα. Κι...
Έλα, να σου μιλήσω για την τρέλα μου, που με κάνει να βλέπω πάντα το φως..

Έλα, να σου μιλήσω για την τρέλα μου, που με κάνει να βλέπω πάντα το φως..

Γράφει η Αριάδνη Έλα να μιλήσουμε για τρέλα σήμερα, για τη δική μου τρέλα! Γι’ αυτήν που με κάνει, όσο κι αν μπαλαντζάρω να βρίσκω τελικά την ισορροπία μου. Γι’ αυτήν που με βοηθάει να ξαναγεννιέμαι από τις στάχτες μου και να πατάω γερά στα πόδια μου. Γι’ αυτ...
Ίσως ήταν πολύ καλό για να το αξίζουμε.

Ίσως ήταν πολύ καλό για να το αξίζουμε.

Γράφει ο Nickolas M. Πέντε χρόνια λοιπόν, από εκείνη τη βραδιά που δεν τελείωσε ποτέ. Από εκείνον τον αποχαιρετισμό που ξεκίνησε στο αυτοκίνητό μου και τελείωσε στο δωμάτιό σου. Από εκείνη τη στιγμή που αφήσαμε πίσω τις αναστολές και αφεθήκαμε στην τρέλα μας....
Με σκοτώνουν οι σιωπές σου..

Με σκοτώνουν οι σιωπές σου..

Γράφει ο Ηλίας Μαυρόπουλος Προσπαθούσα κάθε ώρα, κάθε μέρα και κάθε στιγμή, μα εσύ τίποτα. Μια απόλυτη σιωπή, όπως κάθε φορά που μαλώναμε, για ασήμαντα πράγματα.. κι ας λέγαμε πως δεν είναι σωστό.  Άλλωστε είχαμε πιο σημαντικά να λύσουμε..  Οι μέρες περνούσαν...
Θάλασσα : Μία λέξη, χίλια συναισθήματα.

Θάλασσα : Μία λέξη, χίλια συναισθήματα.

Γράφει η Σαντορινιού Μαρία-Γεωργία Μία λέξη, χίλια συναισθήματα.Το χρώμα της, γαλάζιο.Το άρωμα της, μεθυστικό.Τα μάτια της, ένα μυστήριο. Αυτό το γαλάζιο αντικρίζω. Μέσα της φιλοξενούνται αρνάκια, άσπρα του αφρού.Βλέποντας την, ονειρεύεσαι την απόδραση σου απ...
Εκείνον που σε άδειασε, μην τον δέχεσαι ποτέ πίσω.

Εκείνον που σε άδειασε, μην τον δέχεσαι ποτέ πίσω.

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου  Εκείνον τον έναν που σε άδειασε, μην τον δέχεσαι ποτέ ξανά πίσω.Τι κοιτάς πίσω; Δεν υπάρχει τίποτα. Και έτσι φεύγω πάντα απ' ότι κακό με κρατάει πίσω. Φεύγω και δεν κρατάω τίποτα, γιατί δεν έχει αξία το παρελθόν, παρά μόνο το παρόν.Γι...
Κατάφερες να με διώξεις τόσο μακριά, που δεν σε βλέπω πια..

Κατάφερες να με διώξεις τόσο μακριά, που δεν σε βλέπω πια..

Γράφει η Γεώρα Το πιο λυπηρό από όλα είναι πως κατάφερες να με πείσεις πως έπρεπε να σε βγάλω από την καρδιά μου. Που κατάφερες να με σπρώξεις τόσο μακριά που χάθηκες από μπροστά μου! Το πιο λυπηρό είναι που με έκανες να πιστέψω πως μάταια σε αγάπησα. Ενώ μου...
Η “δούλα και κυρά” μας άφησε χρόνους, κατάλαβέ το.

Η “δούλα και κυρά” μας άφησε χρόνους, κατάλαβέ το.

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Έφυγε. Την κατηγορείς γιατί δεν ήταν αρκετή.. ήταν πολύ λίγη για σένα.Δεν σου στεκόταν στα δύσκολα.. δεν σε στήριζε αρκετά, σε είχε παρατήσει πολύ πριν φύγει.Έτσι μας λες. Και σε ρωτάω τώρα εγώ.. γιατί το λες αυτό;Γιατί ξύπνησες πι...
Εσύ, η ηλιαχτίδα μου..

Εσύ, η ηλιαχτίδα μου..

Γράφει ο Ηλίας Μαυρόπουλος Είχα τόσα πολλά να σου πω, όμως μετά από όλη αυτή την φασαρία δεν ήξερα πώς να σου μιλήσω.Βλέπεις άργησα πολύ να μπω στην ψυχοσύνθεση σου και έλεγα κουβέντες που σου μαύρισαν την ψυχή.Δεν το έκανα επίτηδες πίστεψε με. Περασαν αρκετέ...