Loading posts...
Μεγαλώσαμε, και οι σφεντόνες μας έγιναν οι λέξεις και οι πράξεις που πονάνε

Μεγαλώσαμε, και οι σφεντόνες μας έγιναν οι λέξεις και οι πράξεις που πονάνε

Γράφει η Ιωάννα Ιακωβίδου Από όταν ήμασταν παιδιά και παίζαμε με τις σφεντόνες, πετώντας πέτρες στα τζάμια γειτόνων που δε συμπαθούσαμε ή σε πινακίδες με στοίχημα, για το ποιος έχει το καλύτερο σημάδι και τρέχαμε μετά να κρυφτούμε, μέχρι σήμερα που ενηλικιωθή...
Η νύχτα που σ’ αγάπησα ήταν η μεγαλύτερη νύχτα της ζωής μου.

Η νύχτα που σ’ αγάπησα ήταν η μεγαλύτερη νύχτα της ζωής μου.

Γράφει η Πράξια Αρέστη Η νύχτα που σ' αγάπησα ήταν η μεγαλύτερη νύχτα της ζωής μου. Ήθελα να κρατήσει για πάντα, μα όπως όλα τα ωραία έτσι κι αυτή τελείωσε. Ακολούθησε το νόμο της φύσης και σιγά σιγά το μαύρο χρώμα του ουρανού χανόταν. Και για πρώτη φορά στη ...
Σήμερα με πούλησες, σήμερα με απελευθέρωσες, οριστικά!

Σήμερα με πούλησες, σήμερα με απελευθέρωσες, οριστικά!

Γράφει η Άρτεμις Βαμβουνάκη Σήμερα πούλησες τη καρδιά μου, όμως σήμερα με έχασες ολοκληρωτικά.Σήμερα με πούλησες, όμως σήμερα με έχασες ολοκληρωτικά. Έβαλες τα καλά σου φτιασίδια και υπέγραψες σαν ψυχρός εκτελεστής την καταδίκη της καρδιάς μου με βούλα δικιά ...
Δεν αντέχουν όλες οι φιλίες στο χρόνο, όμως όλοι οι αληθινοί φίλοι, μένουν!

Δεν αντέχουν όλες οι φιλίες στο χρόνο, όμως όλοι οι αληθινοί φίλοι, μένουν!

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου  Η φιλία βελτιώνει την ευτυχία και μετριάζει τη δυστυχία, διπλασιάζει τη χαρά μας και κόβει στα δυο το πόνο μας (Τζ. Άντισον.) Πόσα βράδια σε χρειάστηκα και πόσα εσύ ήσουν δίπλα μου που δεν χρειαζόταν. Πόσα πρωινά σηκώθηκα με βάρος...
Ο άνθρωπος που σε άδειασε, δεν θα σε γεμίσει ποτέ ξανά.

Ο άνθρωπος που σε άδειασε, δεν θα σε γεμίσει ποτέ ξανά.

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Εκείνον τον έναν που σε άδειασε, μην τον δέχεσαι ποτέ ξανά πίσω.Τι κοιτάς πίσω;Δεν υπάρχει τίποτα.Να φεύγεις πάντα απ’ό,τι κακό σε κρατάει πίσω.Να φεύγεις και να μην κρατάς τίποτα, γιατί δεν έχει αξία το παρελθόν, παρά μόνο το παρόν. ...
Στον τζόγο του έρωτα, να τα παίζεις όλα για όλα!

Στον τζόγο του έρωτα, να τα παίζεις όλα για όλα!

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου  Μου αρέσουν εκείνοι οι έρωτες της στιγμής, οι έρωτες “το είπαμε και έγινε”, οι έρωτες “πάμε και ότι γίνει”.Εκείνοι οι έρωτες που βουτάνε στα βαθιά από την αρχή δίχως ανούσιες ερωτήσεις. Που πάνε και πέφτουν μέσα στη ουσία με τα ...
Τους ανθρώπους που βρίσκουν πάντα χρόνο για εσένα να τους κρατάς κοντά σου.

Τους ανθρώπους που βρίσκουν πάντα χρόνο για εσένα να τους κρατάς κοντά σου.

Γράφει η Ειρήνη Αγγελίδη. Τους ανθρώπους που βρίσκουν πάντα χρόνο για εσένα να τους κρατάς κοντά σου. Πάντα υπάρχει χρόνος. Πάντα! Για μια καλημέρα, για ένα “τι κάνεις”, για έναν γρήγορο καφέ. Οι άνθρωποι δεν έχουν ανάγκη απο μηνύματα στα social media.Έχουν α...
Μια κόκκινη κλωστή, να μας ενώνει..

Μια κόκκινη κλωστή, να μας ενώνει..

Γράφει η Ελένη Σάββα Περπατούσα πολύ κοντά στη λίμνη όταν ξαφνικά είδα πίσω από το δέντρο ένα κόκκινο ποδήλατο. Δεν ηταν τίποτα άλλο παρά ένα απλό, κόκκινο ποδήλατο. Κι όμως, στα μάτια μου εκείνη τη μέρα φαινοταν υπέροχο. Ίσως ανήκε σε κάποια νεαρή κοπέλα. Κι...
Έλα να σου μιλήσω για την τρέλα μου, που με κάνει να βλέπω πάντα το φως..

Έλα να σου μιλήσω για την τρέλα μου, που με κάνει να βλέπω πάντα το φως..

Γράφει η Αριάδνη. Έλα να μιλήσουμε για τρέλα σήμερα, για τη δική μου τρέλα! Γι’αυτήν που με κάνει, όσο κι αν μπαλαντζάρω, να βρίσκω τελικά την ισορροπία μου.Γι’αυτήν που με βοηθάει να ξαναγεννιέμαι από τις στάχτες μου και να πατάω γερά στα πόδια μου.Γι’αυτήν ...
Ίσως ήταν πολύ καλό για να το αξίζουμε.

Ίσως ήταν πολύ καλό για να το αξίζουμε.

Γράφει ο Nickolas M. Πέντε χρόνια λοιπόν, από εκείνη τη βραδιά που δεν τελείωσε ποτέ. Από εκείνον τον αποχαιρετισμό που ξεκίνησε στο αυτοκίνητό μου και τελείωσε στο δωμάτιό σου. Από εκείνη τη στιγμή που αφήσαμε πίσω τις αναστολές και αφεθήκαμε στην τρέλα μας....