Loading posts...
Ο άνθρωπος που σε άδειασε, δεν θα σε γεμίσει ποτέ ξανά.

Ο άνθρωπος που σε άδειασε, δεν θα σε γεμίσει ποτέ ξανά.

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Εκείνον τον έναν που σε άδειασε, μην τον δέχεσαι ποτέ ξανά πίσω.Τι κοιτάς πίσω;Δεν υπάρχει τίποτα.Να φεύγεις πάντα απ’ό,τι κακό σε κρατάει πίσω.Να φεύγεις και να μην κρατάς τίποτα, γιατί δεν έχει αξία το παρελθόν, παρά μόνο το παρόν. ...
Στον τζόγο του έρωτα, να τα παίζεις όλα για όλα!

Στον τζόγο του έρωτα, να τα παίζεις όλα για όλα!

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου  Μου αρέσουν εκείνοι οι έρωτες της στιγμής, οι έρωτες “το είπαμε και έγινε”, οι έρωτες “πάμε και ότι γίνει”.Εκείνοι οι έρωτες που βουτάνε στα βαθιά από την αρχή δίχως ανούσιες ερωτήσεις. Που πάνε και πέφτουν μέσα στη ουσία με τα ...
Τους ανθρώπους που βρίσκουν πάντα χρόνο για εσένα να τους κρατάς κοντά σου.

Τους ανθρώπους που βρίσκουν πάντα χρόνο για εσένα να τους κρατάς κοντά σου.

Γράφει η Ειρήνη Αγγελίδη. Τους ανθρώπους που βρίσκουν πάντα χρόνο για εσένα να τους κρατάς κοντά σου. Πάντα υπάρχει χρόνος. Πάντα! Για μια καλημέρα, για ένα “τι κάνεις”, για έναν γρήγορο καφέ. Οι άνθρωποι δεν έχουν ανάγκη απο μηνύματα στα social media.Έχουν α...
Μια κόκκινη κλωστή, να μας ενώνει..

Μια κόκκινη κλωστή, να μας ενώνει..

Γράφει η Ελένη Σάββα Περπατούσα πολύ κοντά στη λίμνη όταν ξαφνικά είδα πίσω από το δέντρο ένα κόκκινο ποδήλατο. Δεν ηταν τίποτα άλλο παρά ένα απλό, κόκκινο ποδήλατο. Κι όμως, στα μάτια μου εκείνη τη μέρα φαινοταν υπέροχο. Ίσως ανήκε σε κάποια νεαρή κοπέλα. Κι...
Έλα να σου μιλήσω για την τρέλα μου, που με κάνει να βλέπω πάντα το φως..

Έλα να σου μιλήσω για την τρέλα μου, που με κάνει να βλέπω πάντα το φως..

Γράφει η Αριάδνη. Έλα να μιλήσουμε για τρέλα σήμερα, για τη δική μου τρέλα! Γι’αυτήν που με κάνει, όσο κι αν μπαλαντζάρω, να βρίσκω τελικά την ισορροπία μου.Γι’αυτήν που με βοηθάει να ξαναγεννιέμαι από τις στάχτες μου και να πατάω γερά στα πόδια μου.Γι’αυτήν ...
Η εικόνα, θα καταντούσε τον έρωτα, φτηνή συναλλαγή..

Η εικόνα, θα καταντούσε τον έρωτα, φτηνή συναλλαγή..

Γράφει η Οδύσσεια Γέμισε ο κόσμος από ωραίους και ωραίες. Ανθρώπους που ζουν μόνο για να φροντίζουν την εικόνα τους. Μια υπερπροσπάθεια που δεν έχει τελειωμό.Ατέλειωτες ώρες στα γυμναστήρια, στα ινστιτούτα ομορφιάς κι ένας ξέφρενος καταναλωτισμός χαρακτηρίζει...
Πίστεψα σε εμάς, μα ήταν αυταπάτη..

Πίστεψα σε εμάς, μα ήταν αυταπάτη..

Γράφει η Ιωάννα Ντρε Το ήξερα το τέλος. Ήξερα πως θα φύγεις. Ήξερα πως μπήκες στη ζωή μου για λίγο. Όλα τα ήξερα. Τα διαισθανόμουν. Παρόλα αυτά ήθελα να το ζήσω. Ήρθες σαν ένας απλός επισκέπτης που όμως πρόλαβε να ταράξει τα γαλήνια νερά της ζωής μου. Πίστεψα...
Ίσως ήταν πολύ καλό για να το αξίζουμε.

Ίσως ήταν πολύ καλό για να το αξίζουμε.

Γράφει ο Nickolas M. Πέντε χρόνια λοιπόν, από εκείνη τη βραδιά που δεν τελείωσε ποτέ. Από εκείνον τον αποχαιρετισμό που ξεκίνησε στο αυτοκίνητό μου και τελείωσε στο δωμάτιό σου. Από εκείνη τη στιγμή που αφήσαμε πίσω τις αναστολές και αφεθήκαμε στην τρέλα μας....
Με σκοτώνουν οι σιωπές σου..

Με σκοτώνουν οι σιωπές σου..

Γράφει ο Ηλίας Μαυρόπουλος Προσπαθούσα κάθε ώρα, κάθε μέρα και κάθε στιγμή, μα εσύ τίποτα. Μια απόλυτη σιωπή, όπως κάθε φορά που μαλώναμε, για ασήμαντα πράγματα.. κι ας λέγαμε πως δεν είναι σωστό.  Άλλωστε είχαμε πιο σημαντικά να λύσουμε..  Οι μέρες...
Θάλασσα : Μία λέξη, χίλια συναισθήματα.

Θάλασσα : Μία λέξη, χίλια συναισθήματα.

Γράφει η Σαντορινιού Μαρία-Γεωργία Μία λέξη, χίλια συναισθήματα.Το χρώμα της, γαλάζιο.Το άρωμα της, μεθυστικό.Τα μάτια της, ένα μυστήριο. Αυτό το γαλάζιο αντικρίζω. Μέσα της φιλοξενούνται αρνάκια, άσπρα του αφρού.Βλέποντας την, ονειρεύεσαι την απόδραση σου απ...