Loading posts...
Άξιζε να υπάρξουμε, για να συναντηθούμε. 

Άξιζε να υπάρξουμε, για να συναντηθούμε. 

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Εμείς οι δυο χαθήκαμε, αλλού εσύ κι αλλού εγώ. Σε μια ευθεία, σε ένα όμορφο μονοπάτι γεμάτο λουλούδια, καμωμένο με όμορφες μελωδίες και τραγούδια, γεμάτο γέλια και χαρές.  Χάσαμε την επαφή μας. Χάσαμε τους εαυτούς μας και διαλέξαμε δ...
Χωρίς φωτιά να σε καίει, οι αγκαλιές θα ναι πάντα κενές.

Χωρίς φωτιά να σε καίει, οι αγκαλιές θα ναι πάντα κενές.

Γράφει ο Δημήτρης Τσατσαρούνος Ούτε λέξη, ούτε κόμμα δεν αφήνω πια να μένει μέσα μου να σκουριάζει.Να είσαι πρόκληση, να μην τα δίνεις όλα.Να μην είσαι συνέχεια διαθέσιμος και προς Θεού μην επενδύεις περισσότερο από εκείνη.Μα πόσο ηλίθια σκέψη…Κάναμε τον έρωτ...
Η επιστροφή στον πρώην είναι αυτοταπείνωση!

Η επιστροφή στον πρώην είναι αυτοταπείνωση!

Γράφει ο Μόντε Κρίστο Αυτό είναι η αλήθεια είναι κάτι που δεν κατάλαβα ποτέ. Και το συνάντησα ουκ ολίγες φορές στη ζωή μου.Έχεις χωρίσει πλέον. Δεν έχεις σχέση με τον πρώην. Γι’αυτό άλλωστε και λέγεται πρώην και όχι νυν. Και φτάνουμε στο σημείο που χτες σε μα...
Μεγάλωσα πια, και το παραμύθι σου, δεν το τρώω.

Μεγάλωσα πια, και το παραμύθι σου, δεν το τρώω.

Γράφει ο Τριστάνος Καλέ τι ωραία που τα λες!Έχω μεγάλη περιέργεια όμως, αν θα τα λες και αύριο έτσι.Οι περισσότεροι του είδους σας, έχουν περιορισμένο ρεπερτόριο που εξαντλείται σε συγκεκριμένο βεληνεκές.Οτιδήποτε ξεφεύγει από αυτό είναι άγνωστο και νιώθουν α...
Κι είστε και κάποιοι, που έχετε δίπλα σας γυναίκες κι όχι αστεία..

Κι είστε και κάποιοι, που έχετε δίπλα σας γυναίκες κι όχι αστεία..

Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Είστε και μερικοί ανόητοι, που σας ζηλεύω και συνάμα σας λυπάμαι!Κι είστε και μερικοί μωρέ γαμώτο, που έχετε πιάσει τον πρώτο αριθμό του λαχείου και δεν το έχετε καταλάβει, κι απλά ζείτε συμβατικά μες στην μιζέρια σας.Είστε και κά...
Κι αν δεν καταφέρω ποτέ να παραδεχτώ πόσο σε χρειάζομαι;

Κι αν δεν καταφέρω ποτέ να παραδεχτώ πόσο σε χρειάζομαι;

Γράφει η Λιάνα Φθινοπώριασε κι άρχισα πάλι να ακροβατώ πάνω στα θέλω μου. Κάθε χρόνο, τέτοια εποχή, αναρωτιέμαι που θα βρεθεί η ζέστη που τόσο μου χει λείψει. Που θα κρύβομαι τις νύχτες, που θα αντιμετωπίζω τις σκέψεις μου. Τελικά η μοναξιά μου, ακόμα κι αυτή...
Τις σιωπές να φοβάσαι όταν σπάσουν..

Τις σιωπές να φοβάσαι όταν σπάσουν..

Γράφει η Ειρήνη Αντωνάκη Συνήθως αυτές που φοβάσαι είναι οι κραυγές, επειδή ξεσπάνε και μέσα σε λίγα λεπτά προκαλούν πανικό. Αλλά να σου πω κάτι, τις κραυγές μην τις φοβάσαι, τις σιωπές να τρέμεις. Εκείνες δεν βγήκαν ποτέ, κρατιούνται κλειδωμένες, κάποιες φορ...
Εσύ κι εγώ, μια αναμονή και μια τελεία που δεν μπήκε.

Εσύ κι εγώ, μια αναμονή και μια τελεία που δεν μπήκε.

Γράφει η Νεφέλη Είναι κάποια πράγματα στη ζωή που ενώ γνωρίζεις από την αρχή πως δεν πρόκειται να τα αποκτήσεις ποτέ και να τα κάνεις δικά σου τόσο πιο πολύ τα θέλεις και τα αποζητάς. Έτσι κι εγώ. Ήξερα από την πρώτη στιγμή πως δικός μου δεν θα γινόσουν πότε....
Το να πορεύεσαι με δειλία στην ζωή, είναι ύβρις για την ίδια την ζωή.

Το να πορεύεσαι με δειλία στην ζωή, είναι ύβρις για την ίδια την ζωή.

Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Δεν καταλάβα ποτέ γιατί οι άνθρωποι είναι δειλοί.Τί είναι αυτό που τους κρατάει μακρυά, από τις αποφάσεις που πρέπει να πάρουν στην ζωή τους. Τί είναι αυτό που τους εμποδίζει από το να αναλάβουν τις ευθύνες τους, τί είναι αυτό που στέ...
Μια καταστροφική καψούρα ήσουν, και μόνο..

Μια καταστροφική καψούρα ήσουν, και μόνο..

Γράφει η Σοφία Δημητριάδου Πείστηκα πως ήσουν έρωτας. Πώς θα μπορούσα να κάνω και αλλιώς, αφού η καρδιά μου σκιρτούσε σε κάθε σου μήνυμα. Το μυαλό μου έτρεχε συνέχεια γύρω σου. Σε είχε ως αποκλειστικότητα, πάντα πρώτο θέμα στις σκέψεις του. Μία επαναλαμβανόμε...