Loading posts...
Κουράστηκα στα μάτια σου να βλέπω τα σκοτωμένα μου “θέλω”!

Κουράστηκα στα μάτια σου να βλέπω τα σκοτωμένα μου “θέλω”!

Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Φτάνει πια! Απότομα σηκώθηκες, σχεδόν τινάχτηκες, ξαφνιάζοντας την! Ασυνήθιστη αντίδραση, από έναν νωχελικό, για χρόνια ακίνητο και ανέκφραστο ανθρωπάκο, που είχε μάθει να πνίγει μέσα του πίκρες πολλές. Σφιγμένες γροθιές και φ...
Πόσο με άδειασε η απουσία σου;

Πόσο με άδειασε η απουσία σου;

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου. Δεν έχω τι να σου γράψω για ακόμη μια φορά. Και πόσο με τρελαίνει αυτή η στασιμότητα. Σαν να μην κινείται τίποτα μέσα μου, γύρω μου. Σαν να μην έχω κάτι να μου γαργαλήσει έτσι λίγο εκείνες τις χορδές τις συρμάτινες, της ψυχής ...
Εσύ δεν ερωτεύτηκες ποτέ, κι εγώ δεν θα σου δείξω πώς καίγονται οι ερωτευμένοι.

Εσύ δεν ερωτεύτηκες ποτέ, κι εγώ δεν θα σου δείξω πώς καίγονται οι ερωτευμένοι.

Ήσουν ακόμη ένας άνθρωπος που πέρασε και δεν ακούμπησε σχεδόν. Ένας θυελλώδεις ερωτάκος, που με το ζόρι μόλις άγγιζε τα δύο μποφόρ. Απλά με βρήκες ήδη γκρεμισμένη απ’ την προηγούμενή μου καταιγίδα και με τελείωσες. Μου έδωσες μια κλωτσιά με όλη σου τη δύναμη κ...
Έλα να τα ζήσουμε όλα σε μια νύχτα, και μετά είσαι ελεύθερος..

Έλα να τα ζήσουμε όλα σε μια νύχτα, και μετά είσαι ελεύθερος..

Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Απόγευμα Σαββάτου, καθισμένη στον καναπέ του σαλονιού με ένα φλιτζάνι καφέ φίλτρου στο χέρι, σκέφτομαι πόσα έχουμε ζήσει μαζί. Εικόνες ξεφυτρώνουν από παντού, συναισθήματα ξεχειλίζουν την καρδιά και μια γλυκιά νοσταλγία γεμίζει τη...
Λίγα λόγια, κι αυτά μόνο στο χαρτί πια..

Λίγα λόγια, κι αυτά μόνο στο χαρτί πια..

Γράφει ο Y Factor Πάντα ήσουν ο Δούρειος Ίππος μου. Το Βατερλό μου. Και το ήξερες. Το μοναδικό απωθημένο που είχα επιτρέψει εγώ ο ίδιος να παραμείνει μέσα μου. Η μοναδική σχέση/κατάσταση που δεν ολοκληρώθηκε. Ή τουλάχιστον που δεν ένιωθα εγώ ότι ολοκληρώθηκ...
Μην ευτελίζεις την σχέση όταν τελειώνει..

Μην ευτελίζεις την σχέση όταν τελειώνει..

Γράφει η Αμάντα Παναγιώτου Σχέσεις έρχονται και φεύγουν γιατί έτσι είναι η ζωή, γιατί δεν μπορούν τα πάντα να ζουν για πάντα. Κακώς οι άνθρωποι πιστεύουν σε παραμύθια αφού το κάθε τέλος είναι μοναδικό. Τελείωσε και; Θα κλάψεις θα χτυπηθείς θα πιεις και δ...
Ότι έμεινε από εμάς, είναι η τελεία που δεν βάλαμε.

Ότι έμεινε από εμάς, είναι η τελεία που δεν βάλαμε.

Γράφει η Blonde Commando «Εσύ ήθελες πάντα το πολύ» έλεγες με το πιο σοβαρό σου ύφος. «Δεν θα ήσουν ποτέ ευτυχισμένη μαζί μου». Αλλά ήμουν ευτυχισμένη στη σκέψη ότι τρώγαμε μαζί παγωτά σε μια παραλία κάτω από τον καλοκαιρινό ήλιο. Στη σκέψη ότι κάναμε μπάνι...
Ήμουν πολλά παραπάνω από εκείνα που μπορούσες να αντέξεις

Ήμουν πολλά παραπάνω από εκείνα που μπορούσες να αντέξεις

Γράφει η Χ.Δ Μια φορά χρειάστηκε να σε κοιτάξω κατάματα για να ρουφήξεις τη ζωή από μέσα μου. Δεν ήμουν άνθρωπος του έρωτα, όλα έπρεπε να είναι ελεγχόμενα στη ζωή μου. Μέσα σε κουτάκια της λογικής, στοιχισμένα. Η λογική πάντα αφέντευε. Και μαζί της κ η...
Πώς να δαμάσω τη θέλησή μου να τρέξω στην αγκαλιά σου!

Πώς να δαμάσω τη θέλησή μου να τρέξω στην αγκαλιά σου!

Σήμερα τράβηξα το ξέφτι μιας πετσέτας. Έφυγε πέρα ως πέρα. Ξέφτισε κι αυτή όπως η ζωή μου, πάλιωσε σαν την ανάμνηση του τελευταίου φιλιού σου. Πότε ήταν άραγε; Δεν θυμάμαι. Δεν θυμάμαι πια. Σκόρπιες αναμνήσεις που πονάνε! Πάντα πονούσαν, πάντα υπήρχαν εκ...
Όταν το “εμείς” σε πνίγει, το “εγώ” είναι ο μόνος δρόμος

Όταν το “εμείς” σε πνίγει, το “εγώ” είναι ο μόνος δρόμος

Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη Συγγνώμη, αλλά πρέπει να φύγω από εδώ. Συγγνώμη, αλλά κουράστηκα από εμάς, από ένα «εμείς» το οποίο συνεχώς πρέπει να γεμίζω και να καλύπτω για να μην βρίσκεις κανένα κενό μέσα του, να μην βρίσκεις τίποτε το μεμπτό να μου προσάψ...