Loading posts...
Όταν έχασα εσένα, έχασα κι εμένα στα λασπόνερα!

Όταν έχασα εσένα, έχασα κι εμένα στα λασπόνερα!

Γράφει η Αμάντα Παναγιώτου Μου θυμίζεις τη βροχή, αυτή που οι άνθρωποι τρέχουν να κρυφτούν κάτω από υπόστεγα, αυτή που τρομάζει τα παιδιά έστω και αν τη κοιτούν πίσω από θολωμένα τζάμια. Και τα τόσα δάκρυα που ξόδεψα άδικα μοιάζουν με κατακλυσμό. Ακόμη γυ...
Σου έμαθα να πετάς, μου έμαθες να προσγειώνομαι. Χάσαμε κι οι δυο.

Σου έμαθα να πετάς, μου έμαθες να προσγειώνομαι. Χάσαμε κι οι δυο.

Γράφει η Zoe Diam   Άνθρωποι που σε χαϊδεύουν και σε αγγίζουν ταυτόχρονα  κι  ας έχει περάσει  χρόνος, χρόνια. Οικειότητα  στα  βλέμματα, στον τρόπο  που αφήνεται  το χέρι χωρίς  ίχνος  αμηχανίας  και  δισταγμού. Ανόητοι απολογισμοί  του μυαλο...
Δεύτερες ευκαιρίες; Όχι, ευχαριστώ δε θα δώσω!

Δεύτερες ευκαιρίες; Όχι, ευχαριστώ δε θα δώσω!

Γράφει η Θεανώ Διολή. Καμία δεύτερη ευκαιρία και σε κανέναν. Όχι, όχι δεν είμαι απόλυτη, δεν είμαι καθόλου απόλυτη, ποτέ δεν ήμουν και αυτό ακριβώς πληρώνω τώρα. Χρόνια ολόκληρα, δεκαετίες να δίνω πάντα δεύτερες ευκαιρίες και τρίτες και τέταρτες και πέμπτες ...