Loading posts...
Ο χρόνος που σπαταλάς δεν θα γυρίσει ποτέ πίσω.

Ο χρόνος που σπαταλάς δεν θα γυρίσει ποτέ πίσω.

Γράφει η Μαρίνα Κρητικού. Συχνά στην καθημερινότητα μας με τους δύσκολους και γρήγορους ρυθμούς της, νιώθουμε ότι δεν υπάρχει χρόνος για να κάνουμε όσα θέλουμε. Πολλές φορές ευχόμαστε η ημέρα να είχε περισσότερες ώρες, ειδικά όσοι έχουν παιδιά και αφιερώνοντ...
Θα θελα να γυρίσω το χρόνο πίσω, τότε που όλα ήταν αλλιώς..

Θα θελα να γυρίσω το χρόνο πίσω, τότε που όλα ήταν αλλιώς..

Θα ‘θελα να γυρίσω πίσω το χρόνο. Εκεί όπου η αθωότητα της παιδικής ηλικίας είναι ικανή να γκρεμίσει κάθε τοίχο και να ξεπεράσει κάθε εμπόδιο. Εκεί όπου όλα περνούν με μια  αγκαλιά της μητέρας κι ένα χάδι του πατέρα. Θα ‘θελα να γυρίσω πίσω το χρόνο. Για να...
24 στιγμές που δεν πρέπει να σπαταλιέσαι

24 στιγμές που δεν πρέπει να σπαταλιέσαι

Πολλές φορές ασχολούμαστε με πολλά – πολλά μικρά πράγματα τα οποία μας κάνουν να χάνουμε τη μεγαλύτερη εικόνα, αυτή της ζωής. Οι καθημερινές υποχρεώσεις, οι λεπτομέρειες, οι δευτερεύουσες ανάγκες, έρχονται να υπερκαλύψουν όλο αυτό το θαύμα που ονομάζεται βιωμα...
Είπες “θα σε δω πάλι” μα ακόμα περιμένω

Είπες “θα σε δω πάλι” μα ακόμα περιμένω

Γράφει η Αμάντα Παναγιώτου Μα γιατί αργείς τόσο;; Είπες "θα σε δω πάλι" μα ακόμα περιμένω. Είπες θα έρθεις μα δεν ακούω αυτό το βροντερό ήχο από το περπάτημα σου. Σου είπα θα σε περιμένω "όχι για πολύ" μου απάντησες. Φαντάζομαι ότι κόλλησαν οι δείκτες ...
Το όνομά μου είναι Ζωή. Δεν έχω χρόνο για χάσιμο…

Το όνομά μου είναι Ζωή. Δεν έχω χρόνο για χάσιμο…

Γράφει η Ελένη Αράπη. Αν  πέθαινα  στον τάφο θα έγραφαν  ενός έτους τριών μηνών δυο ημερών… Τόσες οι στιγμές. Αρκετά! Δεν έχω χρόνο για χάσιμο. Μάζεψα την κόκκινη πένα, κομποσχοίνι σμιλευμένο, δάκρυα ευχές δυό ζωγραφιές όλες μου οι αποσκευές. Τα στοίβαξ...
Αφεντικό στο χρόνο σου, να είσαι μόνο εσύ

Αφεντικό στο χρόνο σου, να είσαι μόνο εσύ

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη. Και σαν τυφώνας από μέρη μακρινά, μες στη θάλασσα αρχίζει ο χορός. Άνεμος ερωτοτροπεί με το νερό. Το νερό λικνίζεται στους ρυθμούς και τις πιρουέτες του. Η ζέστη ζηλεύει κι αρχίζει το κλάμα. Η υγρασία δε σ’ αφήνει ν’ απολαύσεις τη...
Να παλεύεις για εκείνους τους λίγους, τους σπάνιους της ζωής

Να παλεύεις για εκείνους τους λίγους, τους σπάνιους της ζωής

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Είσαι ο χρόνος που διεκδικείς από την ζωή μου. Ο χρόνος που σου δίνω. Ο χρόνος που ξέρω πως δεν θα πάρω πίσω και γίνεται όλος δικός σου. Είσαι οι στιγμές που σου δίνω. Οι στιγμές που με κερδίζεις και αφήνω κάτω μάσκες και αναστολέ...
Πάλι πίστεψες ανόητε το παραμύθι του “θα περάσει κι αυτό

Πάλι πίστεψες ανόητε το παραμύθι του “θα περάσει κι αυτό

Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός. Άλλη μια μέρα ξεκινά. Σηκώνομαι πάω στον καθρέφτη, τεντώνομαι και κοιτώ πίσω μου, εμένα. Ταλαιπωρημένο, νυσταγμένο.. Μα καλά πώς είσαι εδώ μου λέω.. Δεν έχω καν το κουράγιο να μου μιλήσω.. Μόνο σηκώνω τα μάτια μου και με κοιτώ...
Θα σου κλέβω στιγμές για να σου χαρίζω “σ’αγαπώ”

Θα σου κλέβω στιγμές για να σου χαρίζω “σ’αγαπώ”

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου. Ήρθε πάλι το βράδυ. Περιμένω να ακούσω τον ήχο σου. Πάντα κάποιος παρόμοιος περνάει και βγαίνω να δω αν ήρθες. Περιμένω να έρθεις να με πάρεις να φύγουμε. Να έρθεις να μου χτυπάς το κουδούνι και να μην μπορείς να περιμένεις ...
Ξεγελώντας το χρόνο

Ξεγελώντας το χρόνο

Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου. Παρελθόν αφηρημένο, παρόν σταματημένο Μια απροσδόκητη συζήτηση και ένας απόηχος περίεργος, πρωτόγνωρος και απροσδιόριστος -Ωραίος, πρόσθεσες. -Αυτό αφήνει πιο πολλά ερωτηματικά και από το απροσδιόριστο, ξέρεις. Έχουμε ξε...