Loading posts...
Το συναίσθημα όταν είναι μονόπλευρο, κάποια στιγμή ξεθωριάζει.

Το συναίσθημα όταν είναι μονόπλευρο, κάποια στιγμή ξεθωριάζει.

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου  Σε ξεπέρασα, γιατί όσο εγώ σ' αγαπούσα, εσύ μ' έκανες κι έκλαιγα.Γιατί εγώ είχα πάντα βαθύ συναίσθημα για εσένα.Κι όσο περισσότερο σ' αγαπούσα, τόσο περισσότερο μου έξυνες τις πληγές.Δεν σε συγκίνησε τίποτα.Ούτε η πληγωμένη μου ψυχή, ...
Ποιος θα χρεωθεί την επόμενη επιστροφή – καταστροφή;

Ποιος θα χρεωθεί την επόμενη επιστροφή – καταστροφή;

Γράφει η Κατερίνα Μαυρίδου Κάναμε όσα λάθη μπορούν να κάνουν δυο άνθρωποι για να καταστρέψουν μια σχέση, κι ακόμα είμαστε εδώ. Σε βάφτισα εχθρό μου και με βάφτισες καταστροφή σου, μήπως και βάλουμε αρκετά εμπόδια μεταξύ μας και δεν ξαναγυρίσουμε σε εκείνο το ...
Ποτέ δεν μου άξιζες!

Ποτέ δεν μου άξιζες!

Γράφει ο Monte Cristo Χτύπησε το τηλέφωνο στη μέση της νύχτας. Κοίταξα την ώρα. 1:45…Και μετά είδα το τηλέφωνο σου. Και πάγωσα. Μπορεί να το έχω σβήσει πια από το κινητό μου, αλλά από τη σκέψη μου ίσως να μη φύγει ποτέ.Το σήκωσα μουδιασμένος. Στην άλλη άκρη ε...
Γεννήθηκες για να λες πολλά και να κάνεις λίγα.

Γεννήθηκες για να λες πολλά και να κάνεις λίγα.

Γράφει η Ειρήνη Αντωνάκη Μου πετάς δύο- τρεις δικαιολογίες, ανοίγεις τη πόρτα και φεύγεις. Έτσι λοιπόν τελειώνεις ό,τι δεν σου αρέσει. Πετάς ό,τι φτιάξαμε επειδή κάτι στη πορεία σε χάλασε. Μια ζωή στα λόγια ήσουν άριστος ενώ στις πράξεις μετεξεταστέος. Δεν άν...
Δεν υπάρχει τίποτα δυνατότερο από έναν διαλυμένο άνθρωπο, που ξαναφτιάχνει τον εαυτό του.

Δεν υπάρχει τίποτα δυνατότερο από έναν διαλυμένο άνθρωπο, που ξαναφτιάχνει τον εαυτό του.

Γράφει η Δώρα Βλαχοπούλου Άλλη μία φορά που κάθομαι και κοιτώ το λευκό χαρτί πάνω στο γραφείο μου. Θέλω να πω τόσα πολλά, μα δε ξέρω από που να αρχίσω…Άλλωστε, δε μπορείς να περιγράψεις με ακρίβεια ό,τι αγαπάς. Συνήθως, απλά κλείνεις τα μάτια…Το μόνο που θέλω...
Ένα «γιατί» κι ένα «γαμώτο», ό,τι απέμεινε από εμάς!

Ένα «γιατί» κι ένα «γαμώτο», ό,τι απέμεινε από εμάς!

Γράφει η Ειρήνη Αντωνάκη Έχει περάσει αρκετή ώρα που βρίσκομαι στην ίδια θέση, έχει νυχτώσει. Κοιτάω το χώρο γύρω μου, μια βαλίτσα μισάνοιχτη και κάτι διαλυμένες αναμνήσεις. Ξένο είναι αυτό το δωμάτιο για εμένα, τίποτα δεν έχει που να είναι οικείο. Τι δεν κάν...