Loading posts...
Εκείνο το κορίτσι, με το κόκκινο μπαλόνι

Εκείνο το κορίτσι, με το κόκκινο μπαλόνι

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Στέκεται ένα κορίτσι με ένα κόκκινο μπαλόνι απέναντί μου.  Με κοιτά με μάτια διάπλατα ανοιχτά και κάτι περιμένει.  Δεν ξέρω τι μα για κάποιον λόγο νιώθω πως αυτό που περιμένει, το περιμένει από εμένα. Κρατά στο χέρι της σφιχ...
Πάλι με έπιασα ν’αναρωτιέμαι που πάνε τα όνειρα όταν χάνονται

Πάλι με έπιασα ν’αναρωτιέμαι που πάνε τα όνειρα όταν χάνονται

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Πάλι έπιασα τον εαυτό μου να σκέφτεται τι θα μπορούσα να αλλάξω πάνω μου για να είμαι πιο αρεστή στον κόσμο. Μερικές επιδιορθώσεις εδώ, κάτι ανακατατάξεις από εκεί, μερικά μπαλώματα, λίγα στολίδια, λίγη βαφή και έτοιμη! Δεν με α...
Μην κάνεις δώρο στα παιδιά σου τα όνειρά σου!

Μην κάνεις δώρο στα παιδιά σου τα όνειρά σου!

Γράφει η Μαρίνα Κρητικού. Πόσα όνειρα των γονέων μας έχουν γίνει δικά μας "θέλω"; Πόσοι δε γαλουχήθηκαν με τις αυξημένες προσδοκίες των γονέων τους που τους ήθελαν ως παιδιά να λειτουργούν με βάση συγκεκριμένους κανόνες, να διαμορφώσουν την προσωπικότητα του...
Υπάρχουν και όνειρα που γυρνούν για να πάρουν εκδίκηση

Υπάρχουν και όνειρα που γυρνούν για να πάρουν εκδίκηση

Γράφει η Φλώρα Σπανού. Ξαπλωμένη, όπως, ήμουν ένα χειμωνιάτικο βράδυ, που έξω o αέρας λυσσομανούσε και τα κλαδιά των δέντρων χόρευαν ανεξέλεγκτα άκουσα μία φωνή να έρχεται από κάπου μακριά. Στην αρχή νόμιζα πως ήταν της φαντασίας μου και δεν έδωσα πολύ σημα...
Μην φοβάσαι να κυνηγήσεις όνειρα και προορισμούς

Μην φοβάσαι να κυνηγήσεις όνειρα και προορισμούς

Γράφει η Αγάπη Μποστανίτη Κάτι ιδιαίτερο λοιπόν, κάτι ξεχωριστό για τον καθένα, ίσως κάτι στο οποίο θα είμαστε καλύτεροι, που μπορεί να μας ταιριάζει περισσότερο; Ποιος ξέρει; Έρχονται καμιά φορά σκέψεις στο μυαλό, σκέψεις  αντιπαραγωγικές που σε κάνουν ...
Σκάλισα τα όνειρα που έκανα μικρή..

Σκάλισα τα όνειρα που έκανα μικρή..

Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου. Ένα ημερολόγιο ήταν η αφορμή γιαυτό το κείμενο! Ένα ημερολόγιο χωμένο σε μια κούτα στην αποθήκη του πατρικού μου σπιτιού! Σε μία από κείνες τις κούτες που κράτησε η μαμά από την μετακόμιση των φοιτητικών χρόνων για να τις τακτοπο...
Εκείνοι που ονειρεύτηκαν πολύ και χάθηκαν…

Εκείνοι που ονειρεύτηκαν πολύ και χάθηκαν…

Γράφει η Luna Punk. Εκείνοι που χάθηκαν σε μια στιγμή ονείρου… Είναι κι εκείνοι που ονειρεύτηκαν πολύ, περισσότερο απ’όσο βαστούσαν, μα δεν άντεξαν το βάρος των ονείρων τους. Κι έτσι απλά κάποια στιγμή, χάθηκαν… Είχαν το βλέμμα τους πάντα λίγο φευγάτο, λίγ...
Η ευτυχία είναι ένα ψηφιδωτό από στιγμές

Η ευτυχία είναι ένα ψηφιδωτό από στιγμές

Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή. Καιρό τώρα ψάχνεις να βρεις την ευτυχία…κι ας μην ξέρεις ακριβώς τι ψάχνεις. Έχεις πλάσει στο μυαλό σου μια εικόνα, μια ζωή παραμυθένια, μέσα σ’ ένα ροζ συννεφάκι, με πρίγκιπες και πριγκίπισσες, νεράιδες και ξωτικά. Και περιμένεις το...
Με μόνα τα όνειρα, δεν έζησε κανείς. Τα λέμε…

Με μόνα τα όνειρα, δεν έζησε κανείς. Τα λέμε…

Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη. Έφτασα 30 και ακόμα συμπεριφέρομαι σαν έφηβη. Έχω και το facebook να με συνδράμει σε αυτό. Κάθομαι και κοιτάω τη φωτογραφία που ανάρτησες πριν λίγες ώρες στο προφίλ σου. Καινούρια είναι. Είχες καιρό να την αλλάξεις και τώρα την χαζ...
Κι αν ήθελες όλα αυτά να είναι αληθινά…

Κι αν ήθελες όλα αυτά να είναι αληθινά…

Γράφει η Φλώρα Σπανού. Κι αν… Κι αν όλα αυτά ήταν αληθινά, εγώ κι εσύ επάνω στη χρυσή αμμουδιά. Να μου μιλάς ψιθυριστά .. Να μου γελάς ερωτικά .. Να με κοιτάς όπως εσύ..Εσύ μονάχα ξέρεις. Να παίρνεις  τη γεύση των χειλιών μου στα χείλη σου, όπως εσύ, εσύ...