[rev_slider alias="my slider"]

Πλανεύτρα θάλασσα, καλά σε λένε..

Γράφει η Κατερίνα Μίσσια. Κάθομαι και απολαμβάνω την αύρα της θάλασσας στο καράβι με προορισμό την Ιθάκη.Τα χείλη αρχίζουν και παίρνουν την αλμύρα της. Πόσες Ιθάκες περνάμε τελικά στη ζωή μας;Πόσους Κύκλωπες έχουμε συναντήσει μέχρι τώρα;Πόσους Λαιστρυγόνες βά...
Continue reading

Από μια μικρή, γκρίζα και ασήμαντη, χαραμάδα, τρυπώνει η ζωή..

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου. Καθόσουν εκεί, στην άκρη του δρόμου, στην άκρη του πεζοδρομίου. Κοιτούσες. Κοιτούσες τους περαστικούς, αγνώστους να περνούν από μπροστά σου δίχως να σε βλέπουν καν, άλλοι χαμογελαστοί, άλλοι σκυθρωποί. Τι σημασία έχει.. Ήταν σαν...
Continue reading

Κατάθλιψη: Μήπως ήρθε η ώρα να την αποχωριστείς;

Γράφει η Μαρία Σταματοπούλου. Κατάθλιψη. Ένας ορισμός απόγνωσης. Μία λέξη που εμπεριέχει ένα φορτίο μονάχα δικό σου, σαν αποτύπωμα του δακτύλου  σου· τόσο καλά το γνωρίζεις. Την ημέρα παλεύεις να την κάνεις πέρα και φυσικά σε βοηθούν όλες οι ασχολίες της καθη...
Continue reading

Πού είσαι τώρα να με πάρεις μια αγκαλιά που κρυώνω;

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Σε περιμένω.Δεν ξέρω τι μ'έχει πιάσει και περιμένω όπως περιμένω.Στην ουσία, γιατί να περιμένεις όταν ο άλλος σε έχει γραμμένο στα παλιά του παπούτσια; Κι όμως βρίσκομαι στα βαθιά νερά και πνίγομαι για μια σου λέ...
Continue reading

Σ’ένα κουτάκι κλείσαμε έναν έρωτα.

Γράφει η Βίκυ Πλευρίτη Σε ένα κουτάκι από παπούτσια κρυμμένο καλά και καταχωνιασμένο κάτω από τις κουβέρτες στο πίσω μέρος της ντουλάπας. Σε ένα κουτάκι της καρδιάς στο πίσω μέρος, καλά φυλαγμένο. Σε ένα κουτάκι της ψυχής θαμμένο απωθημένο. Σε αυτή τη θέση σε...
Continue reading

Ντόμπρο και γενναίο, δεν σε κάνει η τελειότητα και το αλάνθαστο, αλλά η γενναιότητα να ζητάς συγγνώμη.

Γράφει ο Nickolas M.  Δεν είναι κακό να κάνεις λάθη. Έκανες, θα κάνεις και θα ξανακάνεις. Είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης μας. Το κακό είναι όταν το κάνεις, έχει αποδειχθεί εκ της πραγματικότητας ότι το έκανες κι εσύ επιμένεις εμμονικά ότι "όχι, εγώ δεν..", ...
Continue reading

Εκείνη ήξερε πως θα είσαι για πάντα μισός μακριά της.  

Γράφει ο Δημήτρης Ξυλούρης Και τώρα ρε φίλε τι θες και γκρινιάζεις; Ποιο είναι το ζόρι σου; Εσύ δεν ζήτησες την ανεξαρτησία σου; Εσύ δεν ζήτησες την ελευθερία σου; Εσύ δεν της είπες πως σε κούρασε και θες μια αλλαγή;  Κι η αλλαγή ήρθε. Και την ελευθερία σου, ...
Continue reading

Πώς καταπίνεται το άδικο και πώς γίνεται χαλάλι;

Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος. Θεέ μου βοήθα με! Μόνο ερωτήματα έχω κι ούτε μια απάντηση. Πώς να ξεφύγεις από την μοίρα κι από το αναπόφευκτο;Πώς να πας ενάντια στην ορμή του έρωτα και στη θύελλα της αγάπης;Πώς λες αντίο σε αυτό που λαχταράει η ψυχή σου και πώ...
Continue reading

Να την ακούς την ψυχή σου, ξέρει καλύτερα από τον καθένα, τι χρειάζεσαι!

Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος. Να την ακούς την ψυχή σου. Ξέρει καλύτερα από τον καθένα τι πραγματικά χρειάζεσαι, τι έχεις ανάγκη. Αν είναι κάτι το οποίο θέλεις να κάνεις, να το κάνεις χωρίς δισταγμό, προκειμένου να νιώσεις καλύτερα. Όλοι μας έχουμε νιώσει, κάποιε...
Continue reading

Σ’αγαπώ!

Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος. Σ’αγαπώ όπως τους αγαπημένους πεθαμένους.Είσαι μέσα μου παντού και πάντα, παντού και πάντα αισθητά απών. Σ’αγαπώ όπως μια διαδρομή κοινή,που υψώνονται, εμπόδια και φράχτες.Αγκαζέ σε κρατώ, γλείφοντας πληγές, σαν πληγωμένο σκυλί. Σ’αγ...
Continue reading

Μήπως να αφήσουμε τα “παλαιάς κοπής” στη λήθη και να πάμε στο παρακάτω;

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης. Κυρίες μου, μια ερώτηση έχω να σας κάνω. Εσείς που ζητάτε αρσενικό “παλαιάς κοπής”, είναι επειδή είστε εσείς θηλυκό “παλαιάς κοπής” ή μήπως γιατί έτσι θέλετε να νιώσετε; Γιατί θα σας πω κάτι τώρα.. το “παλαιάς κοπής” θηλυκό, δεν ζ...
Continue reading

Τελικά ήσουν άλλη μία αποτυχημένη έκπληξη.

Γράφει ο Τριστάνος. Τελικά ήσουν κι εσύ όπως όλοι οι άλλοι, παρόλο που συστήθηκες για κάτι διαφορετικό. Ήτανε βλέπεις πιασάρικο το στυλ: "εγώ δεν είμαι σαν τους άλλους". Είναι τα λόγια που όλοι θέλουμε να ακούσουμε, μόνο που για άλλη μία φορά έμειναν στον αέρ...
Continue reading
Load More

Editorial

Για αυτές τις σχέσεις “αγάπης”, φταίμε όλοι!

Για αυτές τις σχέσεις “αγάπης”, φταίμε όλοι!

Γράφει η Ιωάννα Ιακωβίδου. Επί τη ευκαιρία, ας μάθουμε κάποια πράγματα, επιτέλους, για τις σχέσεις "αγάπης". Με ωμότητα, έξω από τα δόντια! Για τις σχέσεις συζύγων κυρίως. Μια γυναίκα ανήλικη, χειραγωγείται εύκολα. Μη τα βάζετε λοιπόν με ένα κορίτσι που στα 1...
Ευτυχισμένη γυναίκα, είναι η ελεύθερη. Όχι η τέλεια!

Ευτυχισμένη γυναίκα, είναι η ελεύθερη. Όχι η τέλεια!

Γράφει η Πράξια Αρέστη Προσπαθώντας συνεχώς να αγγίξουμε την εξωτερική τελειότητα, αυτήν με την οποία μας βομβαρδίζουν συνεχώς στα κοινωνικά δίκτυα, χάνουμε την εσωτερική μας ελευθερία. Γινόμαστε σκλάβες ψεύτικων και πλαστικοποιημένων προτύπων που όσο και να ...
Κι όταν λες “έμαθα”, έρχεται η ζωή να στα μάθει όλα από την αρχή.

Κι όταν λες “έμαθα”, έρχεται η ζωή να στα μάθει όλα από την αρχή.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Την στιγμή που θα πεις "έμαθα", θα έρθει η ζωή να σου δείξει πως απλά νόμιζες πως έμαθες και υπάρχουν πολλά ακόμα που δεν είχε χρειαστεί (ακόμα) να μάθεις. Την στιγμή που θα πεις "ξέρω", θα έρθει η ζωή να σου δείξει με τον πιο τρα...
Σκλήρυνση χάρηκα, Ίριδα

Σκλήρυνση χάρηκα, Ίριδα

Γεια σου σκλήρυνση, χάρηκα. Το όνομά μου είναι Ίριδα.Εσύ δεν είμαι σίγουρη πως θα χαρείς που μπήκες στο κεφάλι και στο σώμα μου μα δεν ευθύνομαι εγώ γι’ αυτό, ας πρόσεχες.Όπως όλες οι σχέσεις μίσους και πάθους ξεκινούν, έτσι και η δικιά μας ξεκίνησε μια ημέρα...
Εμείς, μαζί. Μέχρι το τέλος του δρόμου μας..

Εμείς, μαζί. Μέχρι το τέλος του δρόμου μας..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Υπάρχει μια λέξη μικρή. Τοσοδούλα. Τέσσερα γράμματα όλα κι όλα. Μ Α Ζ Ι. Παράξενη λέξη. Πανίσχυρη. Με κρυμμένα μέσα της μυστικά και υποσχέσεις. Έχει μέσα της την δύναμη όλων των λέξεων κι ακόμα παραπάνω. Έχει μέσα της όλα τα αισθήμα...
Load More

Featured

Πού είσαι τώρα να με πάρεις μια αγκαλιά που κρυώνω;

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Σε περιμένω.Δεν ξέρω τι μ'έχει πιάσει και περιμένω όπως περιμένω.Στην ουσία, γιατί να περιμένεις όταν ο άλλος σε έχει γραμμένο στα παλιά του παπούτσια; Κι όμως βρίσκομαι στα βαθιά νερά και πνίγομαι για μια σου λέ...
Continue reading

Serendipity

Βιβλιοκριτική: Πατρίδα – Φερνάντο Αραμπούρου

Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου  Το μυθιστόρημα του Αραμπούρου ξετυλίγει την ιστορία δύο οικογενειών, Βάσκων στην καταγωγή, που οι ζωές τους σημαδεύτηκαν από τον εθνικό διχασμό. Η μία οικογένεια χάνει τον πατέρα από τρομοκρατική επίθεση, ενώ η άλλη θρηνεί για έ...
Continue reading