Στον έρωτα βουτάς με επίγνωση, πόθο και πάθος στην αυτοκαταστροφή..

Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής Ξέρω πως φταίω. Ξέρω τη φύση μου κι όλες τις καταστροφικές εμμονές της. Τις ξέρω μία προς μία. Μη μου το αρνηθείς, αλλά όλοι έχουμε τη ροπή προς το βλαβερό, το επικίνδυνο και το επιζήμιο για τον εαυτό μας. Μιλάω για ‘κείνη την «καταν...
Continue reading

Ο έρωτας, θέλει χρόνο κι αφοσίωση!

Γράφει η Μαρία - Γεωργία Σαντορινιού  Ο έρωτας δεν θέλει πίεση. Ο έρωτας έρχεται από μόνος του. Δεν είναι γραμματόσημο. Με την αδιαφορία δεν κολλάει, απλά φεύγει ήσυχα και ανώδυνα. Ο έρωτας θέλει χρόνο και αφοσίωση. Αν πιέζεις τον άλλον για να τον έχεις, αυτό...
Continue reading

Εκεί που υπάρχει σεβασμός, εκεί να μένεις!

Γράφει η Αριάδνη Σεβασμός και εκτίμηση. Λέξεις-κλειδιά στις ανθρώπινες σχέσεις, στις όποιες σχέσεις, οικογενειακές, φιλικές, ερωτικές, εργασιακές. Είναι το Άλφα, οι θεμέλιοι λίθοι όπου πάνω τους μπορείς να χτίσεις από μία στέρεη και χρόνια εργασιακή σχέση, μέ...
Continue reading

Σκορπίζομαι για να μη μου λείπεις..

Γράφει η Λιάνα Πόσες νύχτες δε βουτάω σε μια αγριεμένη θάλασσα. Πόσες νύχτες δεν κρύβομαι απ' την αλήθεια, για να μην πνιγώ απ' την απουσία σου. Πόσος φόβος, πόσες σκέψεις, πόσο κενό. Σκορπίζομαι σε χίλια κομμάτια, σε άσκοπες περιπλανήσεις, σε ανούσια αγγίγμα...
Continue reading

Κάθε τέλος, μια αρχή! Τα καλύτερα θα ‘ρθουν..

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου  Χρόνια γεμάτα συναισθήματα..Άλλοτε ήρεμα και άλλοτε φουρτουνιασμένα, όπως της θάλασσας τα κύματα, εκεί που ησυχάζουν, εκεί είναι που θεριεύουν. Χρώματα κόκκινα, πορφυρά όπως ο ήλιος καθρεπτίζεται και πυρώνει θάλασσες συναισθημάτων. ...
Continue reading

Μπορεί ν’αντέχει η ψυχή, αλλά έχει και όρια..

Γράφει η Μαρία Κυπραίου  Ξένη. Παρείσακτη. Πεταμένη σακούλα η ψυχή στο τέλος ενός δρόμου χωρίς όρια. Παρείσακτη η ψυχή, κομμένη σε χίλια κομμάτια, σπασμένη, χιλιοπονεμένη.Ανελέητα τη χτυπάει η βροχή εκεί στην άκρη και αυτή έχει λουφάξει. Δεν βρίσκει άκρη, δεν...
Continue reading

Στην ζωή να κρατάς, ανθρώπους με γεμάτη ψυχή..

Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Στην ζωή σου φρόντισε να κρατάς μόνο ανθρώπους χορτάτους.Χορτάτους σε χάδια, σε άγγιγματα σε φιλιά.Άνθρωπους χορτάτους σε αγάπη, σε συναισθήματα, γεμάτους στην καρδιά .Άνθρωπους που έχουν πάρει και έχουν δόσει, άνθρωπους που έχουν αλλ...
Continue reading

Την λένε Άτμα, θα πει «ψυχή» και έχει χάθεί!

Σε παρακαλώ, μην προσπεράσεις. Εγώ την πρώτη φορά που μου έστειλαν την ειδοποίηση προσπέρασα. Την δεύτερη, κοινοποίησα χωρίς να καλοδώ τι είναι αυτή η ψυχή που κάποιος αποφάσισε να την στερήσει από την οικογένειά της.  Χθες το βράδυ όμως, άνοιξα να δω καλά κα...
Continue reading

Μην τάζεις εκείνα που δεν έχεις σκοπό να κάνεις. Κάποιος πληγώνεται.

Γράφει η Ιωάννα Ντρε Άνθρωποι γεννημένοι μόνο να μιλάνε. Άνθρωποι που λένε λόγια του αέρα. Μόνο λόγια που τα σκορπίζουν στο πέρασμά τους και που πολλές φορές δε τα εννοούν. Απλά κάτι θέλουν να πουν. Έτσι τη βρίσκουν και θέλουν να δημιουργούν εντυπώσεις και να...
Continue reading

Τώρα πια ή θα με σέβεσαι ή φεύγεις!

Γράφει η Ελένη Καρβουνάρη Πετάω φωτογραφίες! Αδειάζω ντουλάπια! Γεμίζω σακούλες με παρελθόν που δεν έχει θέση στο παρον! Με ρωτάς γιατί; Γιατι η ανοχή μου όλο και λιγοστεύει! και τα κριτήρια μου γιναν αυστηρώς συγκεκριμενα! Όλο και λιγότεροι άνθρωποι μου κουμ...
Continue reading

Εκείνος που αντέχει τις καταιγίδες, δικαιούται το ουράνιο τόξο.

Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου  Η προϋπόθεση για να δεις το ουράνιο τόξο, είναι πως έχει προηγηθεί καταιγίδα. Κάποιες είναι ήπιες, χωρίς πολλές καταστροφές. Είναι και άλλες όμως που στο πέρασμα τους δεν αφήνουν τίποτα. Έτσι είναι κάποιες φόρες μερικοί άνθρωποι ...
Continue reading

Μη μου ζητάς να είμαι μια άλλη..

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου  Μην μιλάς, άκου.Άκου το κύμα που κλαίει, τον παφλασμό της θάλασσας που είναι στην αγκαλιά του.Μην μου λες πως πρέπει να φύγω, πως πρέπει να απαρνηθώ.Μου πήρε χρόνια να μάθω να χαϊδεύω τον ουρανό, να αγγίζω το λιόγερμα, να μοιράζομαι τ...
Continue reading
Load More

Editorial

Την λένε Άτμα, θα πει «ψυχή» και έχει χάθεί!

Την λένε Άτμα, θα πει «ψυχή» και έχει χάθεί!

Σε παρακαλώ, μην προσπεράσεις. Εγώ την πρώτη φορά που μου έστειλαν την ειδοποίηση προσπέρασα. Την δεύτερη, κοινοποίησα χωρίς να καλοδώ τι είναι αυτή η ψυχή που κάποιος αποφάσισε να την στερήσει από την οικογένειά της.  Χθες το βράδυ όμως, άνοιξα να δω καλά κα...
Θα ξημερώσουν καλύτερες μέρες Καρδίτσα μου..

Θα ξημερώσουν καλύτερες μέρες Καρδίτσα μου..

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Είναι στιγμές που ψάχνεις να βρεις τις λέξεις. Εκείνες τις όμορφες, τις παρήγορες, τις γεμάτες συμπόνια και κατανόηση. Αυτές που ακούγονται σα βάλσαμο στη καρδιά και προσπαθούν να απαλύνουν για λίγο το πόνο που νοιώθει η ψυχή, που ε...
Το μυστικό που ψάχνεις, λέγεται χρόνος.

Το μυστικό που ψάχνεις, λέγεται χρόνος.

Γράφει η Παπαηλιάδου Σοφία Μην στέκεσαι να περιμένεις. Ακόμα κι αν ξέρεις το αύριο, δεν ξέρεις σε ποια στιγμή του να το περιμένεις. Ακόμα κι αν ξέρεις το γιατί, δεν ξέρεις το πώς. Ακόμα κι αν ξέρεις το πρέπει, δεν ξέρεις το θέλω. Ακόμα κι αν ξέρεις το "να" αν...
Αγωνίζομαι να παραμείνω άνθρωπος ευτυχισμένος..

Αγωνίζομαι να παραμείνω άνθρωπος ευτυχισμένος..

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου  Αγωνίζομαι να παραμείνω άνθρωπος.Αγωνίζομαι να μην πληγώνω, αλλά όταν πάρω το δίκιο μου στους ώμους πολλοί με παρεξηγούν και με θεωρούν ότι δεν νοιάζομαι.Νοιάζομαι για όλα, ακόμη κι όταν δεν το δείχνω.Νοιάζομαι τόσο πολύ που με χαλάει...
Θα αντέχεις κι εσύ κόρη μου..

Θα αντέχεις κι εσύ κόρη μου..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιαδου Σε ένα κόκκινο μπαλόνι, έβαλα πάλι μιαν ευχή να ταξιδέψει. Να μην αντέχεις σου ευχήθηκα. Να σπας και να γίνεσαι κομμάτια. Να μην λυγίζεις. Να μην παίρνεις το σχήμα του πόνου. Να σου δίνεις το δικαίωμα και την επιλογή να είσαι αδύναμ...
Load More

Featured

Στον έρωτα βουτάς με επίγνωση, πόθο και πάθος στην αυτοκαταστροφή..

Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής Ξέρω πως φταίω. Ξέρω τη φύση μου κι όλες τις καταστροφικές εμμονές της. Τις ξέρω μία προς μία. Μη μου το αρνηθείς, αλλά όλοι έχουμε τη ροπή προς το βλαβερό, το επικίνδυνο και το επιζήμιο για τον εαυτό μας. Μιλάω για ‘κείνη την «καταν...
Continue reading

Serendipity

Μάνη : Τόπος από πέτρα, θάλασσα, ομορφιά και μνήμη

Γράφει η Μαρία Κυπραίου  Η δική μου η Μάνη.. Ο τόπος μου. Καταγωγή από μητέρα. Άργησα πολλά χρόνια να την ανακαλύψω αλλά μόλις πάτησα το πόδι μου σε αυτά τα χώματα δεν ήθελα να φύγω. Κολλημένη κάθε καλοκαίρι να ανακαλύπτω, πύργους, ερημικές παραλίες και νέους...
Continue reading