[rev_slider alias="my slider"]

Μην σε ακρωτηριάσεις, για να ταιριάξεις με ένα άλλο μισό.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Μπορεί να πεθαίνεις μόνο μια φορά, μα γεννιέσαι δυο. Ένα πράγμα που μαθαίνεις μεγαλώνοντας, είναι πως γεννιέσαι δυο φορές. Τη μια όταν το αποφασίσει η μοίρα. Την δεύτερη, όταν το αποφασίσεις εσύ. Η πρώτη, είναι το μάθημα. Η δεύτερη...
Continue reading

Όταν βρεις την αγκαλιά που κουμπώνει..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Να βρεις μια αγκαλιά, που όταν σε κλείνει, να μην φοβάσαι πια. Ούτε τον κόσμο, ούτε τον εαυτό σου, ούτε τα χέρια που σε κρατούν.  Να βρεις μια αγκαλά, που όταν σε κλείνει, δεν θα έχεις ούτε έναν λόγο να τραβηχτείς, να φύγεις.  Να β...
Continue reading

Όποιος θέλει να ξεχάσει, μπορεί!

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Μεγάλη η νύχτα απόψε, μεγάλη και βαριά, πέφτει στους ώμους μου σαν σακίδιο γεμάτο πέτρες. Στο κινητό μου υπάρχει ένα και μόνο τραγούδι και παίζει σε επανάληψη, η καρδιά μου χτυπάει στον ρυθμό του και τα μάτια μου τρέχουν ακατάπαυστα....
Continue reading

Κανείς δεν είχε παλέψει για εκείνη.

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Μέσα της, ήξερε ότι από εκείνη την ημέρα, τίποτα δεν θα είναι ίδιο. Ήξερε ότι με κάποιον συγκλονιστικό και μαγικό για εκείνη τρόπο, η μοίρα, μετά από πολλούς και μέτριους χορούς, της είχε κάνει το χατίρι.Απρόσμενα της έφερε εκείνον τ...
Continue reading

Μέχρι εκείνα τα απογεύματα να σβήσουν..

Γράφει η Αναστασία Κοζίμπα Θυμάμαι κάτι απογεύματα, ένα μικρό φωτεινό σπίτι ανάμεσα σε μεγάλες άχρωμες πολυκατοικίες. Θεόρατα κτήρια υπό κατασκευή σαν τα όνειρα των μικρών που συνήθως μένουν ανεκπλήρωτα. Από το μπαλκόνι μπορώ να αγγίξω τα κλαδιά από ένα γέρικ...
Continue reading

Δεν σου είπα ποτέ, ότι από τότε σε περιμένω.

Γράφει η Κωνσταντίνα Σταμπουλή Μου’πες πως κάποτε θα’ρθεις να με βρεις. Μα εγώ δεν απάντησα. Δεν σου είπα ότι από τότε σε περιμένω. Θα περιμένω. Δεν γνωρίζω από «γιατί» κι από «πρέπει». Το μόνο που ξέρω, είναι ότι ήρθε ο καιρός να ειπωθούν τα μεγαλύτερα «όχι»...
Continue reading

Εμείς οι δυο, ήρθαμε να ζήσουμε έναν έρωτα!

Γράφει η Κοτλίτσα Βασιλική Δε συναντηθήκαμε για να χωρίσουμε αγάπη μου ,εμείς. Δε συναντηθήκαμε για να πάρουν οι δρόμοι μας πορεία διαφορετική, αλλά παράλληλη. Δε συναντηθήκαμε για να σμίξουν τα χείλη μας για λίγο και ύστερα να παγώσουν , σα να μείναν νεκρά.Δ...
Continue reading

Εκείνο το φιλί, που δεν διέγραψα.. αυτό ήσουν!

Γράφει η Γεώρα Μη νομίζεις, όσο τα χρόνια ξεθωριάζουν η μνήμη στερείται αναζωπυρωμένα χρώματα.Όσο τα χρόνια περνάνε τα συναισθήματα αλλάζουν. Πλατωνικά πλέον σε έχω κοντά μου και παλεύω να με πείσω πως θέλω να σε διαγράψω. Εξάλλου λένε όποιος θέλει να ξεχάσει...
Continue reading

Ένα χάδι, μια αγκαλιά, ένα φιλί μας φτιάχνουν τη μέρα.

Γράφει η Πράξια Αρέστη Κάθεσαι στον υπολογιστή ακόμη μια μέρα απορροφημένη στη δουλειά, στους αριθμούς, στις στατιστικές και στις ατελείωτες συζητήσεις με τους συναδέλφους. Όλα μοιάζουν ίδια, το μυαλό τρέχει, καρδιά σταματά. Κι από το πουθενά, έρχεται στο σπί...
Continue reading

Χαλάλι τα χιλιόμετρα που έκανα, μα τώρα, ούτε βήμα για σενα.

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Δεν μετανιώνω. Δεν μετανιώνω για όσα έκανα, για όσα ένιωσα, για όσα έδωσα. Δεν μετανιώνω για το πόσο προσπάθησα, για το πόσο πάλεψα, για το πόσο πολέμησα για μας. Δεν μετανιώνω για τις φορές που υποχώρησα, για τις φορές που έ...
Continue reading

Όταν τα θέλω επαναστατήσουν δεν δίνουν δεύτερες ευκαιρίες.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Έλα να παίξουμε με θέλω, με κούρασαν τα πρέπει. Δεν έχω άλλο χρόνο να δώσω σε κανένα από τα καλοφτιαγμένα πρέπει. Έπαιξα μαζί τους όλα τα παιχνίδια, εκείνα με την παιδική αθωότητα και τα άλλα που κρύβουν ενήλικα εγκλήματα. Κι όταν ...
Continue reading

Δε μου λείπεις πια και είναι το καλύτερο δώρο που θα μπορούσα να μου κάνω!

Γράφει η Άρτεμις Βαμβουνάκη Τις νύχτες δε σε αναζητώ πια, δε μου λείπει το άγγιγμά σου ούτε καν το χαμόγελό σου. Ξεθώριασε και αυτό μέσα στο μυαλό μου. Δεν ταξιδεύω πια με το αλισβερίσι της σκέψης σου και δε με ροκανίζει η μορφή σου. Δεν αναζητώ την αύρα και ...
Continue reading
Load More

Editorial

Μην σε ακρωτηριάσεις, για να ταιριάξεις με ένα άλλο μισό.

Μην σε ακρωτηριάσεις, για να ταιριάξεις με ένα άλλο μισό.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Μπορεί να πεθαίνεις μόνο μια φορά, μα γεννιέσαι δυο. Ένα πράγμα που μαθαίνεις μεγαλώνοντας, είναι πως γεννιέσαι δυο φορές. Τη μια όταν το αποφασίσει η μοίρα. Την δεύτερη, όταν το αποφασίσεις εσύ. Η πρώτη, είναι το μάθημα. Η δεύτερη...
Εσύ τι έκανες για να μην υπάρξει η επόμενη Σοφία;

Εσύ τι έκανες για να μην υπάρξει η επόμενη Σοφία;

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Πριν ξεκινήσεις να είσαι #metisofia, γιατί ΦΥΣΙΚΑ και είσαι με τη Σοφία και με κάθε Σοφία αυτού του κόσμου που ένα τομάρι, αποφάσισε πως το "όχι" δεν το ακούει και ξέσκισε την ψυχή της, θέλω λίγο να σκεφτείς εσύ, σαν φίλος, σαν γον...
Είναι διάλεκτος η αγάπη, και δεν την μιλούν όλοι.

Είναι διάλεκτος η αγάπη, και δεν την μιλούν όλοι.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Είναι διάλεκτος η αγάπη και δεν την μιλούν όλοι. Ή πιο σωστά, δεν μιλούν όλοι την ίδια διάλεκτο. Δεν την καταλαβαίνουν όλοι την αγάπη με τον ίδιο τρόπο.  Άλλος την καταλαβαίνει με πράξεις και μόνο. Άλλος με λέξεις που ποτέ δεν φτάν...
Η αξία σου σαν άντρας, είναι ανάλογη του θαυμασμού της για σένα..

Η αξία σου σαν άντρας, είναι ανάλογη του θαυμασμού της για σένα..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Κάτσαμε που λες, η μια απέναντι στην άλλη. Όχι διερευνητικά πια. Με τις ασπίδες προσεκτικά αφημένες στα πόδια μας. Με ματιές που συναντιόντουσαν μέσα στις λέξεις και έδιναν απαντήσεις στις ερωτήσεις που δεν είχαν ειπωθεί ακόμα. Μια...
Να είσαι παρών στο τώρα σου!

Να είσαι παρών στο τώρα σου!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Πήρα κόκκινα γυαλιά κι όλα γύρω σινεμά, τα βλέπω!  Κι ούτε ξέρω πώς να ζω, ούτε και πώς ν'αγαπώ.. τη ζωή μου επιβλέπω.. Η Πρωτοψάλτη γεμίζει με την φωνή της το πρωινό μου και εγώ κάνω καφέ και κάθομαι στην κούνια στο μπαλκόνι...
Load More

Featured

Μην σε ακρωτηριάσεις, για να ταιριάξεις με ένα άλλο μισό.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Μπορεί να πεθαίνεις μόνο μια φορά, μα γεννιέσαι δυο. Ένα πράγμα που μαθαίνεις μεγαλώνοντας, είναι πως γεννιέσαι δυο φορές. Τη μια όταν το αποφασίσει η μοίρα. Την δεύτερη, όταν το αποφασίσεις εσύ. Η πρώτη, είναι το μάθημα. Η δεύτερη...
Continue reading

Serendipity

Βιβλιοκριτική : “Ο βιβλιοπώλης του Σελινούντα”

Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου  Όσοι αγαπούν τα βιβλία και τα θεωρούν αναπόσπαστο κομμάτι της ύπαρξής τους, είναι σε θέση να συνειδητοποιούν πως ο ρόλος τους δεν αρκείται στο να αναφέρουν μία ιστορία. Το να διαβάσει κανείς μια καλή αστυνομική ή αισθηματική πλο...
Continue reading