[rev_slider alias="my slider"]

Θα σε θυμηθώ κι αύριο, μα πάλι, για λίγο.

Γράφει η Νατάσσα Σπύρου Απόγευμα βροχερό. Το μυαλό γεμάτο από πληροφορίες και οι σκέψεις ανακατεμένες μετά από μια δύσκολη μέρα. Η δουλειά που μόλις τελείωσε, και εγώ να φοράω την κουκούλα μου σαν να μην θέλω να κοιτάξω τον κόσμο. Χαμένη στις σκέψεις μου πρ...
Continue reading

Να φοβάσαι το ξενέρωμα του υπομονετικού ανθρώπου.

Γράφει η Γεώρα Κεραυνοβόλος έρωτας και αηδίες. Σε χτυπάει από εκεί που δεν το περιμένεις και ανατρέπει τη ζωή. Όλα τέλεια, μέλι γάλα. Πόσο ωραία τα τυχαία σκέφτεσαι μέσα στη ζάλη του έρωτα!Περίμενε ένα λεπτό, πάρε μία ανάσα. Ξέρεις τι άλλο μπορεί να έρθει έτσ...
Continue reading

Κι αν το μήνυμα δεν διαβάστηκε, σημασία έχει πως βρήκες το θάρρος και το έστειλες.

Γράφει η Φλώρα Πέππα Αλήθεια, εσύ τι λες; Υπάρχουν μηνύματα που ποτέ δεν διαβάστηκαν;Υπάρχουν άνθρωποι που είδαν το μήνυμά σου και δεν το άνοιξαν;Υπάρχουν άνθρωποι που «πέταξαν» κατ’ αυτό τον τρόπο τις σκέψεις σου στα σκουπίδια;Εγώ θα σου πω ένα τεράστιο ...
Continue reading

Είσαι απλά ένας απ’ αυτούς κι αυτό το κέρδισες με το σπαθί σου.

Γράφει η Πράξια Αρέστη Όταν ήμουν μικρή μου άρεσε να κυνηγάω χαρταετούς και πεταλούδες. Όχι για να τα πιάσω, όχι για να τα φυλακίσω. Αλλά για να φτάσω. Για να χορέψω στον αέρα μαζί τους όπως χόρευαν κι αυτά.Γεννήθηκα εθισμένη στην ελευθερία. Στα χωράφια, αν...
Continue reading

Έλα μια βόλτα, να σου δείξω μια αληθινή αγάπη, τι μπορεί να κάνει!

Γράφει ο Ηλίας Μαυρόπουλος Ήθελα ένα βράδυ να έρθω κρυφά την ώρα που κοιμάσαι έτσι ως δια μαγείας να ξαπλώσω δίπλα σου για ένα λεπτό, να σε χαϊδέψω τρυφερά χωρίς να σε τρομάξω. Να ανοίξεις τα μάτια σου να μου χαμογελάσεις όπως έκανες πάντα, και να σε πάρω από...
Continue reading

Κατάφερες και μου γέννησες το πιο πικρό συναίσθημα, το θυμό..

Γράφει ο "Ανώνυμος" Θυμός ολοκληρωτικός! Το πιο έντονο και άσχημο συναίσθημα που κατάφερες να μου βγάλεις! Κάθε φορά που είμαι δίπλα σου περισσότερο από 5 λεπτά. Κάθε φορά που έρχεσαι και καρφώνεσαι στο μυαλό μου. Κάθε φορά που με κοιτάς με αυτό το άνετο χαμο...
Continue reading

Εκείνες τις πεταλούδες στο στομάχι, εγώ δεν τις νιώθω πια..

Γράφει η Νεφέλη Λαπουρίδου Γιατί από το τόσο περίμενε αυτές οι πεταλούδες έφυγαν, βαρέθηκαν και κουράστηκαν και μαζί τους και εγώ. Η διεκδίκηση είναι μια κίνηση πολύ θαρραλέα γιατί ξέρω τι θέλω. Και θέλω εσένα. Δεν με νοιάζει αν θα βγει, τι θα πουν ή αν μας χ...
Continue reading

Όπως αλλάζουν οι συνταγές αλλάζουν και οι έρωτες. #διάλογοι με έναν έρωτα

Γράφει η Λάουρα Σαργέντη - Έχω ένα καφενεεεε…. Λάι λάι λάιιιιι - Ε, όχι και καφενέ! Ρε πάλι εσύ; Τι θα γίνει με την πάρτη σου; -Αχ, δεν μπορώ. Μου ‘χεις σπάσει τη μύτη. -Καλέ δοκιμαστικά κάνω. Θ’ ανοίξω σε κάνα μήνα το μαγαζί! -Ααααα, όμορφα! Νομίζω πως έβαλα...
Continue reading

Να αναζητάς εκείνους, που θα πορεύεσαι παράλληλα!

Γράφει η Αντζέλικα Θεοφανίδη Να οδηγείς προσεκτικά σε αυτό τον δρόμο που λέγεται ζωή γιατί πολλοί θα επιχειρήσουν ν’αλλαξουν λωρίδα χωρίς να σου δώσουν ούτε τη παραμικρή ένδειξη ότι θα σε προσπεράσουν. Συνήθως αυτοί που μας προσπερνάνε είτε κορνάρουν γιατί κά...
Continue reading

Να ζεις και να επιλέγεις.

Γράφει η Φύλλις Γκούστη Μια ζωγραφιά, μια ομορφιά μελάνι που χύθηκε στα ξαφνικά.Ένα λάθος, δικό σου, που δεν μέτρησες σωστά. Κι ήταν μεγάλο το λάθος της παραμέλησης.Τον χρόνο που άφησες ανεκμετάλλευτος να περάσει.Την ψυχή σου που άφησες τόσο να ταλαιπωρηθεί.Μ...
Continue reading

Και τι δεν θα έδινα να ήμουν δική σου.

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Και τι δεν θα έδινα να άνοιγα τα μάτια μου ένα πρωινό και να ήσουν με τα μάτια ορθάνοιχτα να αδημονούν να μπουν μέσα στα δικά μου, να μου χαμογελάσουν, να με ντύσουν με ήλιο και πεταλούδες και μονομιάς τα δυο σου χέρια να με κρατ...
Continue reading

Άτιμο πράγμα, ο χρόνος!

Γράφει ο "Ανώνυμος" Άτιμο πράμα ο χρόνος. Σκληρός. Αναίσθητος. Ασταμάτητος. Δε σε περιμένει. Δε κάθεται να κουβεντιάσει μαζί σου. Δε σου δίνει καμμια σημασία. Σαδιστής. Δε τον νοιάζει αν εισαι καλά ή αν εισαι σκατά. Απλά τρέχει και παίζει μαζί σου. Φροντίζει ...
Continue reading
Load More

Editorial

Να αγαπάς, χωρίς όρους, όρια και προϋποθέσεις. 

Να αγαπάς, χωρίς όρους, όρια και προϋποθέσεις. 

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Να μιλάς με τους ανθρώπους με σιωπές. Να τους λες τα σ'αγαπώ σου, με δυο αγκαλιές. Να τους κοιτάς και να βλέπεις σ'εκείνους το φως. Να είσαι εκεί, χωρίς να στο ζητήσουν. Να αγγίζεις, χωρίς να πληγώνεις. Να αγαπάς, χωρίς όρους, όρια...
Κι αν δεν θέλω να με εκτιμήσεις όταν με χάσεις;

Κι αν δεν θέλω να με εκτιμήσεις όταν με χάσεις;

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  "Θα με εκτιμήσεις, αλλά θα είναι αργά". Ατάκα από τις πολυφορεμένες, τις πολυακουσμένες, εκείνες τις γνωστές που ακούς από τα χείλη της μάνας σου, της κολλητής σου, της σχέσης σου κι αντίστοιχα ξεστομίζεις κι εσύ!  Κι αν δεν θέλω ν...
Γιάννης Ζουγανέλης : Από το ωχ στο αχ..

Γιάννης Ζουγανέλης : Από το ωχ στο αχ..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Ξέρεις τι έχουμε ξεσυνηθίσει; Να βγαίνουμε Δευτέρες!  Ναι, έχουμε βάλει τη Δευτέρα "τιμωρία" και δεν την χωνεύνουμε με τίποτα. Κι όμως, σκέψου να ξεκίναγες την εβδομάδα με ωραία μουσική, λίγο πιο ξεχωριστή και προσεγμένη, από εκείνε...
Έλα να κάνουμε λίγη φασαρία!

Έλα να κάνουμε λίγη φασαρία!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Έλα να κάνουμε λίγη φασαρία!Κουράστηκα σου λέω με τα comme il faut.Λέξεις προσεγμένες, φθόγγοι προβαρισμένοι, ήχοι που να βγαίνουν τόσο όσο, μην τυχόν και θυμηθεί κάνεις πως ζει κι αρχίσει να διεκδικεί την αλήθεια του.Έλα να κάνουμ...
Η ευλογία κι η κατάρα της ενσυναίσθησης.

Η ευλογία κι η κατάρα της ενσυναίσθησης.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Εκείνοι οι άνθρωποι οι σπάνιοι, οι γεμάτοι ενσυναίσθηση, γεννήθηκαν μ'αυτό το "δώρο" που άλλοτε είναι η ευλογία κι άλλοτε η κατάρα τους. Δότες ζωής, δότες συναισθημάτων. Τους κλήρωσε να είναι εκείνοι που νιώθουν λίγο πιο πολύ, λίγο...
Load More

Featured

Θα σε θυμηθώ κι αύριο, μα πάλι, για λίγο.

Γράφει η Νατάσσα Σπύρου Απόγευμα βροχερό. Το μυαλό γεμάτο από πληροφορίες και οι σκέψεις ανακατεμένες μετά από μια δύσκολη μέρα. Η δουλειά που μόλις τελείωσε, και εγώ να φοράω την κουκούλα μου σαν να μην θέλω να κοιτάξω τον κόσμο. Χαμένη στις σκέψεις μου πρ...
Continue reading

Serendipity

Γιάννης Ζουγανέλης : Από το ωχ στο αχ..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Ξέρεις τι έχουμε ξεσυνηθίσει; Να βγαίνουμε Δευτέρες!  Ναι, έχουμε βάλει τη Δευτέρα "τιμωρία" και δεν την χωνεύνουμε με τίποτα. Κι όμως, σκέψου να ξεκίναγες την εβδομάδα με ωραία μουσική, λίγο πιο ξεχωριστή και προσεγμένη, από εκείνε...
Continue reading