Γράφει ο Nickolas M.
06:30, Νέα Φιλαδέλφεια, Καφέ «Ο Σαλλλονικιός»
– Ρε Τάκη, ήμαρτον με αυτά τα 3 «λ», βάλε μια πινακίδα της προκοπής.
– Ορεξάτος ξύπνησες Γιαννάκο ε; Λέγε τώρα τι θες για πρωινό, γιατί πάλι για δρόμο σε βλέπω. Οχταπλό εσπρέσσο και την μπουγατσούλα σου;
– Α να γεια σου! Πακετάκι.
– Ναι, ναι το κατάλαβα. Άχνη κανέλα και τα δέοντα;
– Ναι σε λέω.
– Σαλονίκη πάλι;
– Ε ναι στα ωραία μέρη σου.
– Μέρη μας εννοείς.
– Άσε με εμένα, εγώ έγινα πλέον Αθηνέζος.
– Ποτέ δεν θα γίνεις Αθηνέζος, άπαξ κι έχεις τον Βαρδάρη στο DNA σου. Τα φιλιά μου στην ξαδέρφη άμα την δεις.
– Άμα με βγάλει το πρόγραμμα, εννοείται.
– Βγαίνει κάνα εξτραδάκι ρε ή τζάμπα σε τρώνε οι δρόμοι;
– Δε το κάνω για τα λεφτά ρε Τάκη.
– Κάτι έχω καταλάβει. Δικός μας είσαι κι εσύ. Άντε έτοιμος, καλό δρόμο και πρόσεχε.
– Έγινε αγορίνα, ευχαριστώ, καλές δουλειές!
Μίζα, ράδιο, κλιματιστικό, μια γουλιά καφέ και φύγαμε. Πάλι στο δρόμο. Πάντα στον δρόμο…
«Απ’ τον Βορρά μέχρι τον Νότο, να μ’ αγαπάς δεν βρήκα τρόπο»..
