Loading posts...
Μην αργείς, πάμε να κάνουμε μια μαγεία μαζί.

Μην αργείς, πάμε να κάνουμε μια μαγεία μαζί.

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου  Λέξεις, σκέψεις όλες λυσσασμένες.Όλες πειραγμένες απ' την απουσία σου.Όλες προσπαθούν να σ' ορμήσουν και να σε δαγκώσουν.Να δαγκώσουν την μικρή φλεβίτσα που έχεις στον λαιμό σου και να μετριάσουν την λύσσα τους.Δυνάμωσε κι ο αέρας κι ...
Πάμε να κρατηθούμε χέρι χέρι κι όπου μας βγάλει;

Πάμε να κρατηθούμε χέρι χέρι κι όπου μας βγάλει;

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Μαζεύω τις σκόρπιες λέξεις, δεν μπορώ να συγκεντρωθώ.Το μυαλό μου σμπαράλια πάλι.Πώς να ερμηνεύσω τον πόθο μου που άγρια γυρίζει επάνω σου;Πώς να φωλιάσω την ψυχή μου που τρομάζει μακριά σου;Πώς να ημερέψω την καρδιά μου που χτυπάει ακ...
Μάτωσε το σ’αγαπώ μου.

Μάτωσε το σ’αγαπώ μου.

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Γιατί με σκοτώνεις;Γιατί με κάνεις να συμβιβάζομαι;Ο συμβιβασμός με σκοτώνει.Μερικές φορές είναι κάπως αποτελεσματικός αλλά κι αυτό δεν κρατάει για πάντα.Τίποτα δεν κρατάει για πάντα μωρέ.Κι αν κρατήσει, μερικές φορές είναι γιατί κάπο...
Δεν αξίζεις την ψυχή μου!

Δεν αξίζεις την ψυχή μου!

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Φεύγω για μένα αυτήν την φορά.Άλλαξα, δεν θα ξαναβρείς εκείνη που ήξερες.Εκείνη πληγώθηκε και την σκότωσα με τα ίδια μου τα χέρια.Κοιτούσες μόνο τα δικά σου θέλω, για εσένα δεν υπήρχα.Κι απ' όπου περισσεύω φεύγω για πάντα.Τι άχαρη λέξη...
Στις πόσες προσπάθειες θα το λήξουμε;

Στις πόσες προσπάθειες θα το λήξουμε;

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου  Νομίζω ότι η μαγεία κρατάει όσο κρατάει και η επιθυμία.Κι εσύ έδειξες γι' ακόμη μια φορά ότι δεν επιθυμείς.Αλλά εμένα μου βρέχει το στόμα ένα άφταστο πάθος κι όχι κάτι ανέπαφα χλιαρό και ξεφτισμένο.Η δική μου αγκαλιά ντύνει την ηδονή ...
Η αδιαφορία, φέρνει μόνο ξενέρωμα καλέ μου.

Η αδιαφορία, φέρνει μόνο ξενέρωμα καλέ μου.

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου  Νοιώθω πάλι αυτό το κενό, τα μέσα μου βράζουν.Αλλά απ' έξω δεν νοιώθω τίποτα.Είναι που η αδιαφορία με πλήττει και με πληγώνει.Να θυμάσαι ότι η αδιαφορία είναι το σκληρότερο ''αντίο''.Φεύγω κι αυτήν την φορά το ταξίδι μου θα είναι διαφ...
Κάποιες φορές πρέπει να ξεχνάμε τι νιώθουμε και να θυμόμαστε τι αξίζουμε.

Κάποιες φορές πρέπει να ξεχνάμε τι νιώθουμε και να θυμόμαστε τι αξίζουμε.

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου  Κι έφτασε αυτήν η ώρα που πρέπει να με διαχειριστώ. Να διαχειριστώ τις πουτάνες τις αναμνήσεις μου. Γιατί δεν μ' αρέσει να με καταδυναστεύουν, να με χειραγωγούν. Γενικά δεν μ' αρέσει να με χειραγωγούν. Γενικά δεν μου αρέσει να με κάνο...
Τρέξε όσο πιο μακριά θες από την αδιαφορία, να σωθείς!

Τρέξε όσο πιο μακριά θες από την αδιαφορία, να σωθείς!

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου  Κι επειδή γνώρισα την ταραχή στο έπακρο, δεν ζητάω τίποτα πλέον παρά μόνο γαλήνη και ηρεμία. Είχα γράψει παλιότερα ότι "τα συναισθήματα είναι σαν άγρια άλογα". Αλλάζουν συνέχεια γιατί καθορίζονται και μεταβάλλονται απ' τα γεγονότα που...
Μία σχέση “λίγη”, πονάει περισσότερο από μια μοναξιά “πολλή”.

Μία σχέση “λίγη”, πονάει περισσότερο από μια μοναξιά “πολλή”.

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Μερικοί άνθρωποι είναι τόσο μόνοι που, ακόμη κι η συντροφιά του πόνου, είναι γι’αυτούς μια κάποια λύση. Ως πότε θα τιμωρείς την καρδιά σου; Ως πότε θα στρέφεις το όπλο σου καταπάνω της; Πόσο να αντέξει; Ως πότε η αυγή σου θα μυρίζει ...
Γιατί μου αξίζει ρε γαμώτο το πιο πολύ σου!

Γιατί μου αξίζει ρε γαμώτο το πιο πολύ σου!

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Δεν ήξερα τι να περιμένω.Ποτέ μου δεν ήξερα μαζί σου.Κι αυτό το περίμενε τόσο αργό και βασανιστικό που θαρρώ το μισούσα πάντα.Δεν ήξερα αν άξιζε να περιμένω.Για όλες εκείνες τις στιγμές που μεθούσα μαζί σου.Άνοιξε η πόρτα πάλι σ' εκείν...