Loading posts...
Τις σιωπές να φοβάσαι όταν σπάσουν..

Τις σιωπές να φοβάσαι όταν σπάσουν..

Γράφει η Ειρήνη Αντωνάκη Συνήθως αυτές που φοβάσαι είναι οι κραυγές, επειδή ξεσπάνε και μέσα σε λίγα λεπτά προκαλούν πανικό. Αλλά να σου πω κάτι, τις κραυγές μην τις φοβάσαι, τις σιωπές να τρέμεις. Εκείνες δεν βγήκαν ποτέ, κρατιούνται κλειδωμένες, κάποιες φορ...
Η ζωή είναι μικρή για να παραμείνεις θεατής.

Η ζωή είναι μικρή για να παραμείνεις θεατής.

Γράφει η Ειρήνη Αντωνάκη Μην βασίζεις τα όνειρα σου σε κανένα. Εσύ να τα δημιουργείς και να τα τοποθετείς στις δικές σου δυνάμεις. Να τα φτιάχνεις σύμφωνα με τα δικά σου πιστεύω και θέλω. Μην περιμένεις κάποιος άλλος να το κάνει για σένα. Να μην διαπραγματεύε...
Ωραία τα λόγια, αλλά ο έρωτας, ζει με πράξεις!

Ωραία τα λόγια, αλλά ο έρωτας, ζει με πράξεις!

Γράφει η Ειρήνη Αντωνάκη Μου λες να γυρίσω πίσω, να ξαναπροσπαθήσουμε, να διαγράψουμε αυτά που ζήσαμε και να το πάμε από την αρχή. Δεν γυρνάω σε καταστάσεις που δεν μου πρόσφεραν κάτι και οι αντοχές μου είναι ελάχιστες για να προσπαθώ να φτιάξω κάτι που χάλασ...
Δεν ήσουν έτοιμος να ζήσεις έναν τέτοιο έρωτα..

Δεν ήσουν έτοιμος να ζήσεις έναν τέτοιο έρωτα..

Γράφει η Ειρήνη Αντωνάκη Τελικά δεν ήσουν έτοιμος να ζήσεις ένα τέτοιο έρωτα και μεταξύ μας ίσως δεν υπάρξεις και ποτέ. Δεν το αντέχεις διότι φοβάσαι. Η λέξη ρίσκο για σένα είναι άγνωστη. Κάθεσαι στα βολεμένα και δεν προσπαθείς ποτέ για το άγνωστο. Βουλιάζεις...
Όχι λοιπόν, το γυαλί δεν ξανακολλάει άμα σπάσει!

Όχι λοιπόν, το γυαλί δεν ξανακολλάει άμα σπάσει!

Γράφει η Ειρήνη Αντωνάκη Κάθομαι εδώ και λίγα λεπτά, κοιτάω το μήνυμα σου, «ξανακολλάει άραγε το γυαλί αν σπάσει;» με ρωτάς. Δεν βιάζομαι να απαντήσω διότι δεν ξέρω τι να σου γράψω. Σκέφτομαι όλα αυτά που περάσαμε από τη μέρα που ξεκινήσαμε μέχρι και τη μέρα ...
Το μεγαλύτερο ξενέρωμα, ο τρόπος που μας παράτησες..

Το μεγαλύτερο ξενέρωμα, ο τρόπος που μας παράτησες..

Γράφει η Ειρήνη Αντωνάκη Δεν μου αρέσει να τελειώνω έτσι ιστορίες, ούτε να λέω αντίο τόσο βιαστικά αλλά ξέρεις μωρέ ξενέρωσα που μας παράτησες τόσο εύκολα. Δεν προσπάθησες και εγώ μάταια πάλευα να μην χαθεί αυτό που έχουμε. Στην πρώτη δυσκολία έτρεξες όσο πιο...
Ένα «γιατί» κι ένα «γαμώτο», ό,τι απέμεινε από εμάς!

Ένα «γιατί» κι ένα «γαμώτο», ό,τι απέμεινε από εμάς!

Γράφει η Ειρήνη Αντωνάκη Έχει περάσει αρκετή ώρα που βρίσκομαι στην ίδια θέση, έχει νυχτώσει. Κοιτάω το χώρο γύρω μου, μια βαλίτσα μισάνοιχτη και κάτι διαλυμένες αναμνήσεις. Ξένο είναι αυτό το δωμάτιο για εμένα, τίποτα δεν έχει που να είναι οικείο. Τι δεν κάν...
Mαζί σου θέλω ολόκληρα πράγματα, όχι μισά, ούτε κομμάτια.

Mαζί σου θέλω ολόκληρα πράγματα, όχι μισά, ούτε κομμάτια.

Γράφει η Ειρήνη Αντωνάκη Σου το είχα πει από τη πρώτη στιγμή, μαζί σου όλα ή τίποτα. Δεν θέλω τα μερικά, τα λίγα, τα πολλά, τα θέλω όλα. Δεν βολεύομαι με τα ελάχιστα, δεν μου κάνουν τα πολλά. Εγώ μαζί σου θέλω ολόκληρα πράγματα, όχι μισά, ούτε κομμάτια. Να ξε...
Δέθηκα μαζί σου και τώρα πώς θα λυθώ;

Δέθηκα μαζί σου και τώρα πώς θα λυθώ;

Γράφει η Ειρήνη Αντωνάκη. Φωνάζω διότι και η τελευταία μου ελπίδα χάθηκε. Χάθηκε τη στιγμή που αποφάσισες να εγκαταλείψεις το “εμείς” και να πορευτείς στο “μόνος”. Δεν ξέρω τι μεσολάβησε, δεν ξέρω τι πήγε λάθος. Σου έλεγα να μην έρχεσαι κοντά εάν δεν θέλεις ν...
Εγώ προτιμώ τη ζωή ενώ εσύ βολεύεσαι με τα αντίγραφα.

Εγώ προτιμώ τη ζωή ενώ εσύ βολεύεσαι με τα αντίγραφα.

Γράφει η Ειρήνη Αντωνάκη. Ήθελες να με αλλάξεις από τη πρώτη στιγμή. Με έβαλες σε καλούπι και με όριζες όπως επιθυμούσες. Δεν είχες κανένα δικαίωμα να με κάνεις μαριονέτα σου και να με οδηγείς εκεί που ήθελες. Εγώ βούλιαζα μέρα με τη μέρα, ώρα με την ώρα, με ...