Loading posts...
Θέλει ψυχή και κότσια η φιλία!

Θέλει ψυχή και κότσια η φιλία!

Γράφει η Σοφία Δέδε. "Ντύνομαι και έρχομαι τώρα.." είπε στο ξέσπασμα των λιγμών μου και έκλεισε το τηλέφωνο. "Όχι! Μην έρθεις φώναξα.." αλλά ήδη μιλούσα σε ένα νεκρό ακουστικό. Δεν ήθελα κανέναν κοντά μου, δεν ήθελα κανέναν να του μαυρίζω την ψυχή με το δρά...
Γαλήνη είναι η στιγμή της συγχώρεσης

Γαλήνη είναι η στιγμή της συγχώρεσης

Γράφει η Σοφία Δέδε. "Συγγνώμη.." Ένας ψίθυρος ακούστηκε. Η ιδέα μου είναι!!! "Συγγνώμη.." Ακούγεται λίγο πιο δυνατά. Κοιτάζω γύρω μου, κανένας δεν υπάρχει. Νομίζω οτι αρχίζω να τρελαίνομαι! "Συγγνώμη.." Το ακούω πεντακάθαρα. Το έχω προφέρει με το ίδιο μου το ...
Ένα “γεια”, λίγο πριν χαθούμε πάλι

Ένα “γεια”, λίγο πριν χαθούμε πάλι

Γράφει η Σοφία Δέδε. Γειά σου. Αναρρωτιέμαι αν ακόμα με θυμάσαι. Αν θυμάσαι όλα αυτά που ζήσαμε, όλα αυτά που νιώσαμε, όλα αυτά περάσαμε μαζί. Έρωτας, Πάθος, Τρέλα. Όσες φορές σε πήρα τηλέφωνο, καμία δεν απάντησες. Δεν ξέρω τι να υποθέσω. Ήταν λίγο αυτό...
Να φροντίσεις ακριβή να είναι η ψυχή σου, όχι η γόβα σου

Να φροντίσεις ακριβή να είναι η ψυχή σου, όχι η γόβα σου

Γράφει η Σοφία Δέδε. Κοριτσάκι μου, Κοίτα να δεις που δεν θα έχουμε καλά ξεμπερδέματα. Δεν σε ξέρω, δεν με ξέρεις. Είναι αυτό το δήθεν που φέρνει η αύρα σου. Είναι αυτό το φτηνιάρικο, πατσουλί που εκπέμπεις. Είναι αυτό το εγωιστικό, ναρκισσιστικό της προ...
Όλα εκείνα που δεν θα είχα νιώσει, αν δεν ήμουν μητέρα σου

Όλα εκείνα που δεν θα είχα νιώσει, αν δεν ήμουν μητέρα σου

Γράφει η Σοφία Δέδε. "Μαμά να ξαπλώσω δίπλα σου". Ανοίγω τα μάτια και βλέπω το αγοράκι μου, εννέα χρονών πλέον, να στέκεται όρθιο δίπλα στο κρεβάτι κρατώντας στο ένα του χέρι το μαξιλάρι του και στο άλλο του χέρι τον γκριζούλη του. "Τι είναι μωρό μου"; Απαντ...
Οι γεννημένοι πολεμιστές, έμαθαν να μένουν, να επιμένουν και να υπομένουν

Οι γεννημένοι πολεμιστές, έμαθαν να μένουν, να επιμένουν και να υπομένουν

Είναι και κάποιοι άνθρωποι, γεννημένοι πολεμιστές. Πολεμούν και παλεύουν να κερδίσουν ανθρώπους πληγωμένους, ανθρώπους χαμένους σε δρόμους όπου κανένα συναίσθημα δεν κυριαρχεί. Ανθρώπους που στην αρχή βλέπουν μια σκληρότητα, μια ψυχρότητα στο βλέμμα τους...
Η ανεκπλήρωτη αγάπη που γίνεται απωθημένη

Η ανεκπλήρωτη αγάπη που γίνεται απωθημένη

Γράφει η Σοφία Δέδε. Τα ψώνια μου έχουν τελειώσει και περιφέρομαι στους διάδρομους με τα βιβλία στο puplic.. Μου αρέσουν τα βιβλία. Τα τελευταία χρόνια ειδικά, χάνομαι στις σελίδες τους. Το μάτι μου πέφτει σε ένα βιβλίο που δεν είναι τοποθετημένο σε ράφι, σ...
Ή δώστης λόγο να γυρίσει ή ελευθέρωσέ την

Ή δώστης λόγο να γυρίσει ή ελευθέρωσέ την

Γράφει η Σοφία Δέδε. Βγήκε έξω με τις πυτζάμες. Ήταν αργά και όλα μέσα της είχαν σπάσει. Είχε θυμώσει. Είχε πληγωθεί. Ήθελε να φύγει, να ξεφύγει. Ποιός την κυνηγούσε; Τι φοβόταν; Τι ήταν αυτό που την πλήγωσε και την οδήγησε να ανοίξει την πόρτα του σπιτιο...