Loading posts...
Για άλλη μια φορά, ένα «τα λέμε», μέχρι την επόμενη φορά..

Για άλλη μια φορά, ένα «τα λέμε», μέχρι την επόμενη φορά..

Γράφει η Σοφία Δημητριάδου Μία γενικότητα είμαστε, ένα έντονο συναίσθημα που διαρκεί μόνο για λίγες στιγμές. Μετά χανόμασταν πάλι στις ζωές μας. Κάνουμε πως δεν υπήρξαμε ποτέ. Καταργούμε τις στιγμές και προσπαθούμε να βρούμε την ευτυχία.  Προσπαθούμε να βρούμ...
Η υπομονή, μου τελείωσε κι η αναμονή επίσης..

Η υπομονή, μου τελείωσε κι η αναμονή επίσης..

Γράφει η Σοφία Δημητριάδου Περιμένουμε τις σωστές στιγμές, περιμένουμε τις κρίσιμες στιγμές. Αυτές που πρέπει να παρακινηθούμε και να πράξουμε. Όταν φτάσουν όμως αυτές οι στιγμές κλείνουμε τα μάτια, χανόμαστε και η κρίσιμη στιγμή περνάει σαν αστραπή. Σαν το λ...
Κουράστηκα να αγωνίζομαι για δυο!

Κουράστηκα να αγωνίζομαι για δυο!

Γράφει η Σοφία Δημητριάδου Γιατί πρέπει να το συζητάμε; Γιατί πρέπει να περιμένω να ακούσω και την δική σου μεριά; Γιατί πρέπει να λέμε συνέχεια «περασμένα ξεχασμένα»; Τόσες πολλές φορές έχω πιάσει τον εαυτό μου να σε δικαιολογεί, να προσπαθεί να κρύψει τα λά...
Είναι «οκ» να μην είσαι «οκ», μην φοβάσαι!

Είναι «οκ» να μην είσαι «οκ», μην φοβάσαι!

Γράφει η Σοφία Δημητριάδου Είναι «οκ» να μην είσαι «οκ», όλοι πλέον αυτό σου λένε - τραγούδια, κείμενα, post, όμως κανένας δεν θέλει να το ακούει. Κανένας δεν θα καθίσει εκεί δίπλα σου και θα υπομείνει για πολύ ώρα το «μη οκ» σου. Μπορεί να μην σου αρέσει αυτ...
Δώσε μου ένα λόγο να μείνω..

Δώσε μου ένα λόγο να μείνω..

Γράφει η Σοφία Δημητριάδου Με μια φωνή υποστηρικτική. Με μια ματιά που κρύβει πολλά και που δεν θα πεις ποτέ. Λόγια χωρίς ουσία και πράξεις που χωρίς να το θέλεις σε προδίδουν. "Κράτα με δίπλα σου, μην με αφήνεις να φύγω“, αυτό ήθελα να σου φωνάξω. Αυτό σκεφτ...
Είσαι πολύ κοντά, στο να βρεις το χαμένο σου χαμόγελο.

Είσαι πολύ κοντά, στο να βρεις το χαμένο σου χαμόγελο.

Γράφει η Σοφία Δημητριάδου Φτερά κομμένα, κεφάλι χαμηλά, τριγύρω χαμόγελα, μόνο το δικό σου δεν μπορεί να βγει από το λαγούμι που έχει σφηνώσει. Προσπαθείς τόσο σκληρά να σπάσεις τις αλυσίδες σου, όμως κάθε μία που καταστρέφεις, άλλες δύο εμφανίζονται. Σε π...
Ήθελα απλά, ένα αξιοπρεπές αντίο

Ήθελα απλά, ένα αξιοπρεπές αντίο

Γράφει η Σοφία Δημητριάδου Περάσαμε τόσο πολλά μαζί. Βήματα αργά προς και πίσω. Ματιές γεμάτες νόημα. Στιγμές μικρές που για μας ήταν σαν αιωνιότητα. Ζήλιες, πειράγματα, συγκινήσεις, όλα μαζί. Όσο όμως και να προσπαθούσαμε, όσο και να προσπαθούσανε, όσα τεί...
Μην κρύβεσαι άλλο στις σκιές σου..

Μην κρύβεσαι άλλο στις σκιές σου..

Γράφει η Σοφία Δημητριάδου Απόμακρη, μια κρυστάλλινη ομορφιά που όμως είναι δύσκολο κάποιος να ακουμπήσει. Ένα υπέροχο άτομο με τόσους τοίχους γύρω του, τόσα εμπόδια μπροστά του. Πώς θα μπορούσε κάποιος να γνωρίζει; Πώς θα μπορούσε να φανταστεί, αφού το γέλιο...
Ο εγωισμός το πιο ψηλό μας λάβαρο..

Ο εγωισμός το πιο ψηλό μας λάβαρο..

Γράφει η Σοφία Δημητριάδου Ένα περίεργο μπλέξιμο η σχέση μας, την μια στιγμή σύννεφο από χρυσόσκονη, γεμάτο λάμψη, έντονα χρώματα, λόγια γλυκά και βλέμματα γεμάτα φωτιά. Ώρες ατελείωτες τα μηνύματα να γεμίζουν το χώρο, να εγκλωβίζουν το μυαλό σε έναν κλοιό πο...
Εμείς οι δυο, ένα αντίο, που άργησε να ειπωθεί.

Εμείς οι δυο, ένα αντίο, που άργησε να ειπωθεί.

Γράφει η Σοφία Δημητριάδου Δεν ήταν εύκολο, αφήσαμε την ζωή για ένα τόσο μεγάλο διάστημα και μετά πιστεύαμε τόσο υπεροπτικά ότι θα μπορούμε να συνεχίσουμε από εκεί ακριβώς που την αφήσαμε. Παρασυρμένοι από την τάση μας για απόλαυση, από την αναζήτησή μας. Παρ...