Loading posts...
Μαλώνω με τη σιωπή μου, συζητάω με την απουσία σου..

Μαλώνω με τη σιωπή μου, συζητάω με την απουσία σου..

Γράφει η Γεώρα Κοίταξε τώρα πώς ήρθαν τα πράγματα. Εγώ και εσύ χωριστά. Μακριά το σώμα. Μακριά όμως και η καρδιά; Και εκείνο το μυαλό μου, πάλι σε σένα τριγυρνά.Κοίταξε πως εγώ και εσύ βρισκόμαστε χωριστά. Διπλό κρεβάτι, με ένα σώμα ν’αγκαλιάζει πια. Παίρνω τ...
Έφυγες, και δεν μου λείπεις πια!

Έφυγες, και δεν μου λείπεις πια!

Γράφει η Γεώρα Καλύτερα που έφυγες και δεν μου λείπεις πια. Έτσι μου είπα. Στην αρχή ήταν το αντίδοτο μου στον πόνο. Το έλεγα, ωστόσο δεν το πίστευα. Αντιθέτως πονούσα δίπλα. Μου έλειπες, αφάνταστα. Και εσύ και η κάθε σου συνήθεια. Εκείνο το γέλιο σου, εκείνη...
Θα σε γκρεμίσω, όπως με γκρέμισες αγάπη μου!

Θα σε γκρεμίσω, όπως με γκρέμισες αγάπη μου!

Γράφει η Γεώρα Πυροβολώ το φόβο με περίσσιο θάρρος. Τον βάφω κόκκινο, παίρνοντας από το χρώμα της ευτυχίας. Μιας ευτυχίας που άνθιζε σαν βουκαμβίλια και υποσχόταν πολλά.Ξεπερνάω τα εμπόδια του μυαλού μου. Εκείνες τις χιλιάδες, μυριάδες ερωτήσεις του και μάχομ...
Πόσες φορές θα κάνουμε την τελεία, κόμμα;

Πόσες φορές θα κάνουμε την τελεία, κόμμα;

Γράφει η Γεώρα Κάθε τέλος και μια καινούργια αρχή λένε. Το είχα πιστέψει την πρώτη φορά. Δεν μπορούσα να κάνω και αλλιώς. Εξάλλου ό,τι τελειώνει του βάζεις τελεία και προχωράς. Στη δική μας περίπτωση, είχαμε βάλει άνω τελεία. Εκεί ήταν το πρόβλημα, γι’αυτό κα...
Πρέπει να χωρίσεις από το παρελθόν σου αν θέλεις να ζήσεις τα όνειρά σου!

Πρέπει να χωρίσεις από το παρελθόν σου αν θέλεις να ζήσεις τα όνειρά σου!

Γράφει η Γεώρα Πρέπει να χωρίσεις από το παρελθόν σου, αν θέλεις να προχωρήσεις. Πρέπει να κλείσεις εκείνη την πληγή των όμορφων και άσχημων, εκείνων των πολύχρωμων αναμνήσεων.Πρέπει να υπάρξει σιγή στις σιωπές του μυαλού σου, μπας και το συναίσθημα βρει το θ...
Εγώ σου έμαθα πώς είναι, να αφήνεσαι πραγματικά.

Εγώ σου έμαθα πώς είναι, να αφήνεσαι πραγματικά.

Γράφει η Γεώρα Ξέρεις, η όλη κατάστασή μας ήταν αρκετά περίπλοκη. Πολλά εμπόδια και αρκετές δυσκολίες. Μας φρέναραν - έτσι τουλάχιστον πιστεύαμε- η αλήθεια όμως είναι πως μας φούντωναν το πάθος.Τα εμπόδια ωστόσο, δεν παύουν να είναι εμπόδια. Η άποψή μου όμως ...
Αγάπα ρε! Μόνο γι’αυτό αξίζει ο κόσμος!

Αγάπα ρε! Μόνο γι’αυτό αξίζει ο κόσμος!

Γράφει η Γεώρα Άσε τον κόσμο να σου δείξει πως εκεί έξω υπάρχουν ακόμα πρίγκιπες και πριγκίπισσες που αξίζουν ακόμα τον κόπο. Πάρε αυτή την φράση και από μέσα της ξεκίνα και αγάπα! Αγάπα εσένα πρώτα και ύστερα αφού σε αγαπήσεις μη φοβηθείς που θα φανείς ανοιχ...
Η μνήμη έγραψε, πως εσύ κι εγώ, δεν τα καταφέραμε!

Η μνήμη έγραψε, πως εσύ κι εγώ, δεν τα καταφέραμε!

Γράφει η Γεώρα Όλοι μας είμαστε πιόνια της μνήμης. Ηθελημένα θύματα του μυαλού μας. Δεν ξέρω πως, αλλά συνήθως κυριαρχούν οι λίγο πιο άσχημες μνήμες. Οι ρημάδες παίζουν σε επανάληψη ακόμα και ξεθωριασμένες. Ακόμα και θολές, αποσπασματικά με πείσμα θα δηλώσουν...
Αν ήξερα πως ήταν το τελευταίο μας φιλί..

Αν ήξερα πως ήταν το τελευταίο μας φιλί..

Γράφει η Γεώρα Ξέρεις, αν ήξερα πως εκείνη η στιγμή θα ήταν η τελευταία μας, θα σου έλεγα πόσο πολύ σε θέλω, πως με πειράζει που δεν μπορείς αλλά σέβομαι την ειλικρίνειά σου γιατί εγώ στην ζήτησα κι ας μην πάλεψες με τον φοβισμένο ή καλύτερα βολεμένο εαυτό σο...
Πονάει που μείναμε δυο παράλληλες ευθείες, που δεν συναντήθηκαν πουθενά.

Πονάει που μείναμε δυο παράλληλες ευθείες, που δεν συναντήθηκαν πουθενά.

Γράφει η Γεώρα Αν με ρωτάς, ναι πονάει που δεν συγχρονιστήκαμε. Πονάει που μείναμε παράλληλες γραμμές. Ίσως αυτό με πονάει πιο πολύ ακόμα, που παρ’ όλο που ήμασταν παράλληλες γραμμές και ξέραμε πως ποτέ όσο και αν τις επιμηκύναμε δεν θα βρεθεί κοινό σημείο, ε...