Loading posts...
Αν δεν είσαι έτοιμος να ανάψεις την φωτιά μας, μην έρθεις!

Αν δεν είσαι έτοιμος να ανάψεις την φωτιά μας, μην έρθεις!

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Αν δεν είσαι έτοιμος να γεμίσεις την ησυχία μου με τη φασαρία σου τότε μην με ενοχλείς. Άφησέ με να ακούω μόνο τους άνεμους να μου φέρνουν το γέλιο σου. Ας είναι έτσι, ας υπάρχεις και ας είσαι μακριά μου, μόνο μην μου χαλάς τον κ...
Βρες το κουράγιο, να σε αγαπήσεις από την αρχή!

Βρες το κουράγιο, να σε αγαπήσεις από την αρχή!

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου  Δεν λέγεται αγάπη η αρρώστια μάτια μου κλαμένα και αν έτσι έμαθες και αν έτσι σου έδειξαν τώρα πια είναι καιρός να μάθεις τον σωστό τρόπο.Ναι, έμαθες λάθος μα δεν φταις εσύ, δεν φταις.Κανένας δεν σε κρατάει πέρα από τον κατ’ εξα...
Σε μισώ γιατί ποτέ μου δεν αγάπησα κάτι επάνω περισσότερο από εσένα.

Σε μισώ γιατί ποτέ μου δεν αγάπησα κάτι επάνω περισσότερο από εσένα.

Γράφει η Στέλα Γρηγοροπούλου Σε μισώ όσο σ’ αγαπώ, όσο σε λατρεύω, όσο σε ποθώ γιατί είσαι το γραφτό μου, γιατί απ’ όταν γεννήθηκα το όνομά σου ήταν χαραγμένο στην καρδιά μου. Σε μισώ γιατί έχεις κάνει κατάληψη στα έγκατα του μυαλού μου, γιατί ζεις μέσα μου, ...
Ήμουν απλά, η εύκολη λύση σου

Ήμουν απλά, η εύκολη λύση σου

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Μην νομίζεις πως δεν είχα καταλάβει, έκανα πως δεν έβλεπα γιατί κάθε φορά που ερχόσουν πετούσα από χαρά, γιατί ήθελα να έρθεις και να ξαναέρθεις και ας ήταν ένα ψέμα και ας ήταν για λίγο ίσα για να μην μείνεις μόνος μετά από την ...
Ψυχή και σώμα, έγιναν ένα!

Ψυχή και σώμα, έγιναν ένα!

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Και μετά ακούστηκε το μπαμ, σαν το κρότο που κάνουν δυο οχήματα όταν ακουμπιούνται με δύναμη, σαν τον έρωτα που ξεγλιστράει από τη γωνία εκείνου του σκοτεινού στενού με τις επιβλητικές κολώνες που βγάζουν φως. Mα σαν το φως ήταν ...
Να έρθεις για λίγο, για τόσο δα..

Να έρθεις για λίγο, για τόσο δα..

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Τι σου ζήτησα μωρέ, τι;Να έρθεις, να έρθεις για λίγο να σε δω και μετά πάλι ξέρεις εσύ, να κανείς αυτό που ξέρεις καλύτερα, να φύγεις. Για ένα βράδυ να έρθεις ή πρωί ή όποτε, λίγο να σε δω, λίγο να σε αντικρίσω, εκείνο το χαμόγελ...
Οι ετικέτες, είναι για το super market, όχι για τους ανθρώπους

Οι ετικέτες, είναι για το super market, όχι για τους ανθρώπους

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Οι άνθρωποι δεν είναι πράγματα προς πώληση βαλμένα επάνω σε ράφια σουπερ μαρκετ για να τους βάζεις ετικέτες.Δεν πωλούνται για να τους αγοράσεις εσύ και ο κάθε εσύ και δεν έχει καμία σημασία η εμφάνισή τους και οτιδήποτε υπάρχει ε...
Εγώ σε θέλησα όσο δεν μπόρεσες ποτέ σου να φανταστείς. Κι εσύ έλεγες..

Εγώ σε θέλησα όσο δεν μπόρεσες ποτέ σου να φανταστείς. Κι εσύ έλεγες..

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου  Είχες πει θα έρθεις, είχες πει πως μ’ αγαπάς, είχες πει πως είμαι το καλύτερο που σου έχει τύχει σε ετούτη τη ζωή.Είχες πει και έλεγες και συνέχιζες μα τελικά μόνο έλεγες και έλεγες. Δεν είναι πως δεν το ήξερα, είναι πως δεν ήθε...
Τις μέρες δίχως όνομα, να τις ονομάζεις “αγάπη”

Τις μέρες δίχως όνομα, να τις ονομάζεις “αγάπη”

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Υπάρχουν πρωινά που δεν αντέχεις να βλέπεις τον εαυτό σου στον καθρέπτη. Υπάρχουν εικοσιτετράωρα που το μόνο που αντέχεις να ακούς είναι τον ήχο της αναπνοής σου αλλά και αυτή πάλι με δυσκολία, που ακόμα και οι πατούσες σου κάνου...
Ήσουν εσύ, ο άνθρωπός μου..

Ήσουν εσύ, ο άνθρωπός μου..

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου  Ήταν εκείνη η πρώτη λέξη που με έφερε κοντά σου, εκείνο το πρώτο σου βλέμμα που με χτύπησε σαν κεραυνός, έπειτα ήρθε το πρώτο μήνυμα, η πρώτη έξοδος και ο έρωτάς μου για εσένα φούντωσε για τα καλά.Ήσουν εσύ, κάτι αλλιώτικο, κάτι...