Loading posts...
Δεν θέλω ακόμα ένα φιλί αποχωρισμού.

Δεν θέλω ακόμα ένα φιλί αποχωρισμού.

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Όλου του κόσμου τα φιλιά έχουν την ίδια νότα. Κάποιος έρχεται και κάποιος φεύγει.Πάντα μια γλυκόπικρη γεύση αφήνουν στο στόμα.Μην με αποχωρίζεσαι ακόμα.Όλου του κόσμου τα φιλιά έχουν μια θλίψη ή μια χαρά. Πάντα αφήνουν ένα δάκρυ ή έν...
Στο ίδιο έργο θεατές σε μία παράσταση μόνο για μας, το παιχνίδι ξανάρχισε..

Στο ίδιο έργο θεατές σε μία παράσταση μόνο για μας, το παιχνίδι ξανάρχισε..

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Αυλαία και πάμε, στο ίδιο έργο θεατές σε μία παράσταση μόνο για μας, για μας που τα κάναμε όλα λάθος. Εξαρχής. Θα μου πεις ποιο ήταν το λάθος και θα σου πω "εμείς". Ποιοι εμείς δηλαδή, που αλλού ήσουν εσύ κι αλλού εγώ, εκτροχιασμένα ...
Σε θυμάμαι να γελάς..

Σε θυμάμαι να γελάς..

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Πάνε χρόνια που λείπεις και μέσα σε αυτά τα χρόνια έχουν αλλάξει τόσα. Κάποια θα τα έβρισκες αστεία, άλλα πάλι ίσως σε ενοχλούσαν, μα λίγη σημασία έχουν αυτά. Πάνε χρόνια που λείπεις και μου λείπεις, οι μέρες κυλάνε, τα χρόνια περνάν...
Σε βρήκα πάλι, στο μεθύσι μου

Σε βρήκα πάλι, στο μεθύσι μου

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Δεν μεθώ συχνά πλέον, δεν έχω τους λόγους και τις αιτίες, στρωμένη ζωή, κι ας έχει άγχη και φόβους, προσωπικές επιτυχίες και όλα βαίνουν καλώς. Μα με κάποιο περίεργο τρόπο, στο πιο τυχαίο βράδυ, στην πιο χαλαρή έξοδο, θολώσανε τα πάν...
Καταλαβαίνουμε ο ένας τον άλλο και ίσως αυτό τελικά να αρκεί.

Καταλαβαίνουμε ο ένας τον άλλο και ίσως αυτό τελικά να αρκεί.

Γράφει η Αγγελική Καμπέρου Μεγάλη η παρέα χθες, γνωστοί, φίλοι καλοί και άλλοι λιγότερο. Κουβέντες διάσπαρτες στον αέρα και εγώ έχω χαθεί σε σκέψεις, με ένα ποτηράκι του κρασιού στο χέρι, κουνάω καταφατικά το κεφάλι χωρίς να έχω ακούσει κουβέντα."Πάλι εκεί τρ...
Με δάκρυα χαράς και λύπης, περνάνε τα λεπτά στο αεροδρόμιο..

Με δάκρυα χαράς και λύπης, περνάνε τα λεπτά στο αεροδρόμιο..

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Στην αναμονή για να ανοίξει η πύλη του αεροδρομίου και να πετάξω επιτέλους πάνω από τα σύννεφα, έστω και με δανεικά φτερά, οι σκέψεις μου τριγυρίζουν αμέριμνες. Κόσμος πάει κι έρχεται, έχω να δω τόσο πολύ κόσμο πολύ καιρό και κάπως μ...
Οι ψυχές που δεν ανταμώνουν, πονάνε πιο πολύ!

Οι ψυχές που δεν ανταμώνουν, πονάνε πιο πολύ!

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Πονάνε οι ψυχές όταν δεν ανταμώνουν, μικρά ρυάκια κυλάνε στα μάγουλα και αφήνουν αυλακιές, από εκείνες που σαν τις αγγίζεις ματώνουν ξανά και ξανά. Πεταρίζουν τα μάτια σαν χάσουν εκείνο που ποθούνε, το φτιάχνουν σε εικόνες ολοζώντανε...
Η μέρα της έγινε λίγο καλύτερη από πριν.

Η μέρα της έγινε λίγο καλύτερη από πριν.

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Κάπου στο κέντρο, σε ένα μικρό μπαλκόνι, τα παραθυρόφυλλα μιας ξεχασμένης στον χρόνο πολυκατοικίας ανοίγουν τρίζοντας. Μια κοπέλα με καστανά σγουρά μαλλιά βγαίνει έξω τρίβοντας τα μάτια της, αφού ο ήλιος την τυφλώνει. Στο ακριβώς απέ...
Θα ξυπνήσεις μια μέρα, και θα είναι καλοκαίρι!

Θα ξυπνήσεις μια μέρα, και θα είναι καλοκαίρι!

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Θα ξυπνήσεις μια μέρα και θα είναι καλοκαίρι. Ο ήλιος και η ζέστη θα σου χαϊδεύουν το πρόσωπο και θα σε πάρουν από το χέρι. Η θάλασσα θα σε καλεί να χαθείς στο απέραντό της, να γίνεις ένα με τα ρεύματα και τους παφλασμούς της. Θα ξυπ...
Χίλιες λέξεις σε μια ματιά θα ειπωθούνε.

Χίλιες λέξεις σε μια ματιά θα ειπωθούνε.

Γράφουν η Άντζελα Καμπέρου και ο "Κένταυρος Άλφα" Κι όταν βρεθούμε, χίλιες λέξεις σε μια ματιά θα ειπωθούνε. Τα ανείπωτα και ανυπόστατα θα βγάλουν σάρκα και οστά εμπρός μας, θα γιγαντωθούν οι λέξεις και θα ξεχυθούν με βία μέσα από τα μάτια μας που θα πετάνε σ...