Loading posts...
Συγχαρητήρια. Τα κατάφερες, με έχασες!

Συγχαρητήρια. Τα κατάφερες, με έχασες!

Ξέρεις σε φοβάμαι. Σε φοβάμαι γιατί έχεις έναν μοναδικό τρόπο να με πονάς, χωρίς να το καταλαβαίνεις πολλές φορές και άλλες έχοντας πλήρη επίγνωση. Με πονάς με τα λόγια σου, με τη στάση σου, με τις πράξεις σου. Με πονάς γιατί δεν καταλαβαίνεις. Με πονάς...
Κι όσα αστέρια κι αν έπεσαν, το φεγγάρι ποτέ δεν έμεινε μόνο

Κι όσα αστέρια κι αν έπεσαν, το φεγγάρι ποτέ δεν έμεινε μόνο

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου. Κάθομαι και χαζεύω τα αστέρια, στην εξοχή φαίνονται τόσα πολλά συγκριτικά με την Αθήνα! Άλλα μικρά ,άλλα μεγάλα, άλλα πιο αδύναμα, άλλα πιο φωτεινά. Το καθένα μοναδικό. Μοναδικό όπως και οι άνθρωποι που περνάνε από τη ζωή μας. Με α...
Εγώ θα φαντάζομαι όσα η ζωή μας ετοιμάζει..

Εγώ θα φαντάζομαι όσα η ζωή μας ετοιμάζει..

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου. Φαντάζομαι να σε βλέπω και να χαμογελάω σαν μικρό παιδί. Φαντάζομαι να με βλέπεις και να τρέχεις προς το μέρος μου. Φαντάζομαι να καθόμαστε αγκαλιά μπροστά στο τζάκι μια βροχερή μέρα και να μην χρειαζόμαστε τίποτα άλλο. Φαντάζομα...
Συγγνώμη εαυτέ μου που δεν σε φρόντισα.

Συγγνώμη εαυτέ μου που δεν σε φρόντισα.

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Ξέρω. Ξέρω πως σε ταλαιπώρησα πολύ. Έκλαψα, φώναξα, έμεινα σιωπηλή, έβρισα. Ξέρω πως καμιά φορά ήμουν πολύ αυστηρή, πολύ σκληρή, πως σου γκρέμιζα τα όνειρα κι ας τα φτιάχναμε παρέα. Ξέρω πως δεν σε υποστήριξα κι ας ήμουν η μόνη που μ...
Αντέχεις να τ’ακούσεις όλα, πριν φύγεις από δω;

Αντέχεις να τ’ακούσεις όλα, πριν φύγεις από δω;

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου. Σου μιλάω με ακούς; Μην φεύγεις, πρέπει να μιλήσουμε. Έχω να σου πω. Έχεις να μου πεις. Μην το ξεχνάς. Πως μπορείς και ξεχνάς; Τόσο αδιάφορο ήταν για εσένα όλο αυτό; Γιατί δεν μου μιλάς; Γύρνα έστω να με κοιτάξεις. Να ...
Τελικά πίνουμε για να ξεχάσουμε ή για να μιλήσουμε;

Τελικά πίνουμε για να ξεχάσουμε ή για να μιλήσουμε;

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου. Λέμε πως το αλκοόλ βγάζει από μέσα μας όλες τις αλήθειες που δεν έχουμε τολμήσει να παραδεχτούμε νηφάλιοι. Πως κάθε γουλιά μοιάζει με τον ορό της αλήθειας, προσπαθείς να του αντισταθείς αλλά καταλήγεις να ξεστομίζεις όσα ποτέ σου δε...
Σε ακατάστατη ζωή, δεν επιβίωσε κανείς!

Σε ακατάστατη ζωή, δεν επιβίωσε κανείς!

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου. Η ζωή μας  είναι όπως  το ακατάστατο δωμάτιο ενός εφήβου. Πεταγμένα πράγματα δεξιά και αριστερά, άλλα εξέχουσας σημασίας και άλλα τελείως αδιάφορα. Τη στιγμή που πας να βάλεις μια τάξη και να συμμαζέψεις το χάος ξεπετάγεται από κάπο...
Κάνε τις επιθυμίες σου, την μόνη σου επιλογή!

Κάνε τις επιθυμίες σου, την μόνη σου επιλογή!

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου. Loading... Η φάση που δεν ξέρεις τι σου συμβαίνει. Η φάση που ότι κι αν συμβεί το επεξεργάζεσαι μέσα στο μυαλό σου μέχρι το κεφάλι σου να γίνει καζάνι και να μην μπορείς να σκεφτείς πια. Η φάση που δεν ξέρεις ακριβώς τι θέλεις, πως ...
Εκείνοι οι φίλοι που γίνονται θηλιά στο λαιμό

Εκείνοι οι φίλοι που γίνονται θηλιά στο λαιμό

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου. Είναι κι αυτοί οι φίλοι, τρόπος του λέγειν, που παρουσιάζονται με τέτοιον τρόπο στην αρχή που ούτε σου πάει ο νους πως μπορεί να καταλήξουν στην πορεία. Φίδια καμουφλαρισμένα που σέρνονται από πίσω σου περιμένοντας το στραβοπάτημά σ...
Εκείνος ο κόμπος που δεν έγινε ποτέ λέξεις..

Εκείνος ο κόμπος που δεν έγινε ποτέ λέξεις..

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου. Βράδυ ήταν ναι, άλλωστε εμείς μόνο βράδια βρισκόμαστε τα πρωινά δεν μας πάνε. Είχαμε την ευκαιρία να πούμε τόσα πολλά εκείνο το βράδυ, να πούμε όσα μέχρι τώρα δεν τολμήσαμε να παραδεχτούμε και παρόλα αυτά αρκεστήκαμε στις ματιές. Μα...