Loading posts...
Είναι κι εκείνες οι ψυχές που περίτεχνα έμαθαν να κρύβουν τον πόνο!

Είναι κι εκείνες οι ψυχές που περίτεχνα έμαθαν να κρύβουν τον πόνο!

Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου Είναι κάποιες ψυχούλες που όσο κι αν πονούν δεν θα το καταλάβεις, γιατί ξέρουν να κρύβουν περίτεχνα τον πόνο τους, πίσω από τα πιο λαμπερά χαμόγελα. Είναι κάποιοι άνθρωποι που αγαπούν με όλο τους το είναι, βαθιά, μα δεν πιστεύουν ...
Όταν φύγεις, κάντο σιγανά, χωρίς θόρυβο, κι άσε την απουσία σου να τα πει όλα..

Όταν φύγεις, κάντο σιγανά, χωρίς θόρυβο, κι άσε την απουσία σου να τα πει όλα..

Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου Οι άνθρωποι δεν είναι πάντα δίκαιοι απέναντί μας. Είναι πολλές οι φορές που τους δίνουμε τα πάντα και εκείνοι δεν το εκτιμούν ή ίσως το θεωρούν δεδομένο. Θα υπάρξουν πολλοί τέτοιοι άνθρωποι στη ζωή σου. Άλλοι θα φύγουν μετά από κα...
Σου χρωστάω ένα “ευχαριστώ” που έφυγες, και μου έδειξε τι δεν είναι ο έρωτας.

Σου χρωστάω ένα “ευχαριστώ” που έφυγες, και μου έδειξε τι δεν είναι ο έρωτας.

Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου  Θέλω να σου πω ευχαριστώ. Να σε ευχαριστήσω που έφυγες από τη ζωή μου. Που άνοιξες το δρόμο για να δω τι αξίζω, τι θέλω και τι προσδοκώ. Σε ευχαριστώ που δεν μου το κάνεις πιο δύσκολο. Σε ευχαριστώ που με πόνεσες και είδα πως ο έ...
Εσύ αγάπησες αληθινά και να μην μετανιώνεις γι’αυτό!

Εσύ αγάπησες αληθινά και να μην μετανιώνεις γι’αυτό!

Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου  Πονάς και αναρωτιέσαι, πόσο μπορείς να αντέξεις. Νομίζεις πως ο πόνος θα σε καταστρέψει, δεν θα τα καταφέρεις. Το μυαλό σου πηγαίνει συνεχώς στο παρελθόν κι εκεί που νόμιζες πως αυτή θα είναι μια καλή ήμερα καταλαβαίνεις πως έκαν...
Κοίτα που τελικά, υπάρχει ζωή και χωρίς εσένα!

Κοίτα που τελικά, υπάρχει ζωή και χωρίς εσένα!

Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου  Φοβόμουν. φοβόμουν τον κόσμο. Φοβόμουν την μοναξιά. Δεν ήξερα πως είναι η καθημερινότητα μακριά σου. Πώς θα μπορούσα να πορευτώ μόνη από εκεί και μετά. Πώς θα μπορούσα να χαμογελάσω ξανά αληθινά. Πώς θα γινόταν; Αναρωτιόμουν εάν ...
Αφού εσύ το αποφάσισες το τέλος, γιατί γυρνάς;

Αφού εσύ το αποφάσισες το τέλος, γιατί γυρνάς;

Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου Πονάς, πονάς τόσο πολύ. Με τα βίας κάνεις ένα βήμα, ανοίγεις τα μάτια σου, αναπνέεις. Όλα γίνονται ακουσία. Δεν έχεις κανέναν έλεγχο στο κορμί σου. Τα δάκρυα κυλούν από μόνα τους, δίχως να μπορείς να τα σταματήσεις.Ο καιρός περνά ...
Οι απωθημένοι έρωτες πονάνε, και μένουνε πάντα μισοί.

Οι απωθημένοι έρωτες πονάνε, και μένουνε πάντα μισοί.

Γράφει η Παπαδοπούλου Κορίνα Απωθημένοι έρωτες. Τι είναι τελικά αυτό που τους κάνει τόσο μαγικούς, τόσο μεγάλους; Λες και κάποιος τους πασπάλισε με μαγική σκόνη και τους έκανε να μοιάζουν βγαλμένοι από παραμύθι. Μα αυτό ακριβώς είναι.Είναι οι έρωτες που δεν τ...
Ανάμεσα στα πρέπει και στα μη, γίνεται η ζωή περίπλοκη

Ανάμεσα στα πρέπει και στα μη, γίνεται η ζωή περίπλοκη

Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου. Πρέπει και μη. Δύο έννοιες, δύο λέξεις που μπορούν να καθορίσουν τη ζωή μας. Γιατί, πολλές φορές αυτό που θέλουμε να μην “πρέπει”; Γιατί αυτές οι απαγορεύσεις; Θα μου πείτε είναι όλα θέμα των πιστεύω και της ηθικής. Αλλά τελικά τ...
Αν υπήρχε μια λέξη για τον έρωτα, αυτή θα ήταν “εσύ”

Αν υπήρχε μια λέξη για τον έρωτα, αυτή θα ήταν “εσύ”

Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου. Αν κάποιος προσπαθούσε να περιγράψει τον έρωτα, πώς θα το έκανε άραγε; Το πρώτο που μου έρχεται στο μυαλό είναι ένα συναίσθημα μαγικό, βουτηγμένο στον πόνο. Δεν ξέρω πώς και γιατί μα, μέσα μου, τον έρωτα τον συνοδεύει πάντοτε ο π...
Είμαστε κι εμείς που το “σ’αγαπώ” μας, δεν είναι λέξεις, αλλά πράξεις!

Είμαστε κι εμείς που το “σ’αγαπώ” μας, δεν είναι λέξεις, αλλά πράξεις!

Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου  Είναι φορές που σκέφτομαι και αναρωτιέμαι πόσο διαφορετικοί είμαστε όλοι μπροστά στον έρωτα. Είναι κάποιοι που θα σου πουν τα πιο όμορφα λόγια, θα βάλουν στη σειρά τις λέξεις με τις οποίες θα σε μαγέψουν. Δεν ξέρω αν το κάνουν με...