Loading posts...
Φεύγοντας, μου δίνεις πίσω την καρδιά μου;

Φεύγοντας, μου δίνεις πίσω την καρδιά μου;

Γράφει η Μαρία Κυπραίου  Τι σε έπιασε τώρα ξαφνικά και βγάζεις τα σεντόνια; Θέλεις να πάρεις και αυτά μαζί με τα’ άλλα; Στο είχα πει μα δεν με κατάλαβες, η αγάπη είναι δύσκολο πράγμα, δεν την αντέχουν όλοι. Εγώ έριξα άγκυρα στο δικό σου λιμάνι. Αγάπησα όλα σο...
Τους δαίμονές σου, να τους κοιτάς στα μάτια, και να τους φιλάς στο στόμα.

Τους δαίμονές σου, να τους κοιτάς στα μάτια, και να τους φιλάς στο στόμα.

Γράφει η Μαρία Κυπραίου  Έρχεται εκείνη η στιγμή που πρέπει να αντικρίσεις του δαίμονες σου. Όσο κι αν τους ξέχναγες καμία φορά, όσο κι αν προσπαθούσες να τους θάψεις στα κουτάκια του μυαλού σου εκείνοι ήταν πάντα εκεί. Έτοιμοι να σε κατασπαράξουν στις χειρότ...
Μιας και ήσουν πολύ δειλός, για την αλήθεια..

Μιας και ήσουν πολύ δειλός, για την αλήθεια..

Γράφει η Μαρία Κυπραίου  - Τι θα έκανες αν ήσουν στη θέση μου; τον ρώτησε.- Θα έφευγα, της απάντησε.- Άρα κι εγώ το ίδιο πρέπει να κάνω, να φύγω. Νομίζεις πως μου αξίζει αυτή ησυμπεριφορά;- Δεν είπα αυτό όμως πολλές φορές δεν το ελέγχω.- Δεν ελέγχεις τι; Τα σ...
Ανώδυνος όμως χωρισμός δεν υπήρξε ποτέ για κανέναν.

Ανώδυνος όμως χωρισμός δεν υπήρξε ποτέ για κανέναν.

Γράφει η Μαρία Κυπραίου Ποιος είπε ότι σε ένα χωρισμό φταίει μόνο ο ένας; Αυτό είναι για να παραμυθιάζονται οι άνθρωποι. Στην πραγματική ζωή δεν ισχύει. Στην πραγματική ζωή φταίνε και οι δύο, έχουν και οι δύο μερίδιο της αποτυχίας τους. Γιατί δεν έδωσαν το 10...
Περίμενες, περίμενα και τελικά χάσαμε και οι δύο.

Περίμενες, περίμενα και τελικά χάσαμε και οι δύο.

Γράφει η Μαρία Κυπραίου Στο τέλος της ζωής του ο κάθε άνθρωπος έχει την τάση να ζητάει συγνώμη. Συγγνώμη από τη γυναίκα του, από τα παιδιά του, από φίλους και γνωστούς. Όλα του τα χρόνια τσακώνεται, κουτσομπολεύει, φέρνει ανθρώπους σε δύσκολη θέση, δεν φέρετα...
Κάποτε, όσα δεν ένιωσες, όσα δεν έμαθες, θα σου στοιχίσουν..

Κάποτε, όσα δεν ένιωσες, όσα δεν έμαθες, θα σου στοιχίσουν..

Γράφει η Μαρία Κυπραίου Για σένα εγώ τα πόνταρα όλα, κι όταν λέω όλα εννοώ. Τα πάντα. Πόνταρα τον εαυτό μου, τα θέλω μου, τα σ’ αγαπώ μου, τον έρωτα μου, εμένα. Πόνταρα όλη την αγάπη μου, ό,τι είχα να δώσω, πάνω σου λες και δεν υπήρχε άλλος άνθρωπος να επενδύ...
Αν δεν σκοπεύεις να μείνεις ουσιαστικά και ολοκληρωτικά, μην κάνεις τον κόπο να ξανάρθεις.

Αν δεν σκοπεύεις να μείνεις ουσιαστικά και ολοκληρωτικά, μην κάνεις τον κόπο να ξανάρθεις.

Γράφει η Μαρία Κυπραίου Και σε ρωτάω, σκοπεύεις να μείνεις; Να μείνεις εδώ. Ουσιαστικά, απόλυτα και ολοκληρωτικά. Κουράστηκα τα πήγαινε-έλα, και βαρέθηκα τις άσκοπες μετακινήσεις και τα πίσω μπρος. Ξέρεις πολύ καλά ποια είναι η πόρτα μου. Την έχω αφήσει ανοιχ...
Αντέχεις μια παρτίδα, με χαρτιά ανοιχτά και φόβος κλειστούς;

Αντέχεις μια παρτίδα, με χαρτιά ανοιχτά και φόβος κλειστούς;

Γράφει η Μαρία Κυπραίου Θέλω μία μέρα να κάτσουμε στο ίδιο τραπέζι. Να ανοίξουμε τα φύλλα της τράπουλας που κουβαλάμε να δούμε ποιος έδωσε περισσότερα και ποιος πήρε τα λιγότερα. Θέλω να σε δω για μία στιγμή να χάνεις, να ρίξω μία κλεφτή ματιά στη ρυτίδα θυμο...
Μου πέρασες κι εσύ και οι πληγές σου, «φιλενάδα μου».

Μου πέρασες κι εσύ και οι πληγές σου, «φιλενάδα μου».

Γράφει η Μαρία Κυπραίου  Δεν ξέρω αν το θυμάσαι, όμως σε είχα θεοποιήσει. Κανονικά και με τον νόμο σε ακολουθούσα πιστά και απόλυτα. Φορούσα παρωπίδες και έβλεπα μόνο εσένα. Ακολουθούσα πιστά τις συμβουλές σου γιατί ήσουν η καλύτερη μου φίλη. Δεν μπορούσα να ...
Και να φανταστείς πως κάποτε γελάγαμε.

Και να φανταστείς πως κάποτε γελάγαμε.

Γράφει η Μαρία Κυπραίου Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε πολλά. Οι λέξεις οι δικές μας, μας σκοτώσανε. Μας έβαλαν κάτω και έλιωσαν κάθε σταγόνα συναισθήματος που υπήρχε. Και να φανταστείς πως κάποτε γελάγαμε. Γελάγαμε παρέα με κρύα ανέκδοτα. Αλήθεια, θυμάσαι ακόμ...