Loading posts...
Το τελευταίο που ήθελα ήταν μια αγκαλιά σου.

Το τελευταίο που ήθελα ήταν μια αγκαλιά σου.

Γράφει η Μαρία Κυπραίου  Έκλεισα για μια στιγμή τα μάτια. Προσπαθούσα να σκεφτώ τι νιώθω, αν νιώθω κάτι αλλα υπήρχε ένα κενό. Ενας πάγος, μια ψυχρα ανάμεσα μας. Σε έβλεπα να αγγίζεις με λαχτάρα το στήθος μου, σαν να το έκανες για πρώτη φορά στη ζωή σου, κι ας...
Οι παράνομοι έρωτες, περπατάνε ξυπόλητοι

Οι παράνομοι έρωτες, περπατάνε ξυπόλητοι

Γράφει η Μαρία Κυπραίου  Καμία σκέψη, καμία ενοχή. Στο μυαλό υπάρχει σκοτάδι, το απόλυτο κενό, το απόλυτο τίποτα. Μόνο δυο κορμιά ενωμένα, με πάθος που δεν ξεκολλάνε. Μόνο αυτό έχουν. Μόνο αυτή η στιγμή τους ενώνει πραγματικά. Μια στιγμούλα και μετά το τίποτα...
Ένα «σ’ αγαπώ», δεν αρκεί να γιατρέψει μια πληγή.

Ένα «σ’ αγαπώ», δεν αρκεί να γιατρέψει μια πληγή.

Γράφει η Μαρία Κυπραίου  Μεγάλα σ' αγαπώ βγαίνουν συνεχώς από το στόμα σου. Σε ανθρώπους που έμαθαν πια να μη δίνουν τίποτα ή να δίνουν ψεύτικα μεγαλεπήβολα λόγια εγώ ακούω από εσένα το «σ’ αγαπώ». Μοιάζει αεράκι απαλό ρομαντικό στα αυτιά μου. Νιώθω χαρά όταν...
Στην επόμενη στροφή ήμουν  πιο μόνη απο ποτέ.

Στην επόμενη στροφή ήμουν πιο μόνη απο ποτέ.

Γράφει η Μαρία Κυπραίου  Μάζεψα όλες τις δυνάμεις μου για να υποδεχτω εκείνους που θεωρούσα μέχρι σήμερα λίγους για εσένα.Σε αγαπώ τόσο πολύ που δεν αντέχω να σε βλέπω αναμεσα σε "λίγους" να ξεχωρίζεις. Πίστεψα πως θα περάσει αυτή η μέρα όπως και οι άλλες χωρ...
Την τελευταία αγκαλιά, δεν την νιώσαμε..

Την τελευταία αγκαλιά, δεν την νιώσαμε..

Γράφει η Μαρία Κυπραίου  Ήθελα μια βόλτα να ξεχαστώ και ο δρόμος με έβγαλε σε εκείνη την θάλασσα που πρωτογνωριστήκαμε. Πέρασαν οι μήνες σαν νερό μα δεν ξέχασα. Πάρκαρα το αμάξι και κατέβηκα. Είχα καιρό να νιώσω αυτή την αλμύρα στο πρόσωπο μου. Βλέπεις αυτός ...
Ρώτησαν εμένα, κάτι ξένοι, τι σε είχα

Ρώτησαν εμένα, κάτι ξένοι, τι σε είχα

Γράφει η Μαρία Κυπραίου  Ρώτησαν εμένα τι σε είχα. Εμένα το ακούς; Εμένα.Με ρώτησαν τι ήσουν εσύ για μένα, πόσο πολύ σε λάτρεψα και το γιατί.Εγώ ξέρω καλύτερα από όλους τι έκρυβες μέσα σου, πως ένιωθες στην αγκαλιά μου, πως ένιωθα με τα φιλιά σου. Ρώτησαν εμε...
Αυτή τη φορά νόμιζα ότι θα άντεχες.

Αυτή τη φορά νόμιζα ότι θα άντεχες.

Γράφει η Μαρία Κυπραίου Νόμιζα ότι ήμουν δυνατή, πολύ δυνατή για να σε αντιμετωπίσω. Νόμιζα πως θα μπορούσα να παίξω μαζί σου εαυτέ μου, να σε ξεγελάσω.Νόμιζα πως δεν θα καταλάβαινες, πως δεν θα ένιωθες πραγματικά.Η δύναμη μου καθρέφτιζε τις αδυναμίες μου. Αυ...
Μην βάζεις στην αναμονή τα όνειρά σου!

Μην βάζεις στην αναμονή τα όνειρά σου!

Γράφει η Μαρία Κυπραίου Διακοπές, θάλασσα ήλιος αλμύρα και ξεγνοιασιά. Γι' αυτό λέγονται άλλωστε διακοπές. Ανεμελιά. Γέλια έρωτες, δροσερά cocktails κάπου στην παραλία, πάλι γέλια. Πριν ξεκινήσουν οι διακοπές πάλι είπες ότι θα πάρεις αποφάσεις για την επόμενη...
Είναι ο μπαμπάς μου, και ξέρει να με αγαπάει

Είναι ο μπαμπάς μου, και ξέρει να με αγαπάει

Γράφει η Μαρία Κυπραίου  Ο μπαμπάς μου δεν ξέρει να εκφράσει την αγάπη του. Είναι βλέπετε ένας άνθρωπος παλιάς κοπής. Από εκείνους που μάθανε πως πρέπει να είναι "άντρες " και πως οι άντρες δεν έχουν αισθήματα.Τα πιστεύω του μπαμπά μου είναι λίγο περίεργα.Έχε...
Στις σκιές που κυνηγάς, χάνεις και τη ζωή..

Στις σκιές που κυνηγάς, χάνεις και τη ζωή..

Γράφει η Μαρία Κυπραίου Δες. Περνάει η ζωή μας και τη χάνουμε. Τη χάνουμε μέσα από τα χέρια μας.Τρέχουμε να προλάβουμε κάτι που μοιάζει με ζωή κι όμως χάνουμε.Χάνουμε χρόνο προσπαθώντας να κρατήσουμε στα χέρια μας μικρά ανόητα πραγματάκια, ενώ οι ζωές μας εγκ...