Loading posts...
Εμείς οι δυο, μ’ένα βλέμμα, βάλαμε φωτιά!

Εμείς οι δυο, μ’ένα βλέμμα, βάλαμε φωτιά!

Γράφει η Κατερίνα Μίσσια Πόσα λόγια έχουν γραφτεί για ένα βλέμμα;Κι άλλα πόσα θα γραφτούν;Ποτέ δεν θα φτάσουν οι λέξεις. Ίσως γιατί δεν υπάρχουν λέξεις...Ίσως γι’αυτό να υπάρχουν τα βλέμματα.Όπως εκείνο το δικό σου, που όταν συναντάει το δικό μου μιλάει.Όπως ...
Να γίνω άνεμος, να σ’αγγίξω, να με νιώσεις!

Να γίνω άνεμος, να σ’αγγίξω, να με νιώσεις!

Γράφει η Κατερίνα Μίσσια Θέλω να γίνω άνεμος, να έρθω χωρίς να με δεις, μόνο να με νιώσεις.Να σε αγγίξω.Να περάσω μέσα απο τα μαλλιά σου, σγουρά, ίσια και να πάρω τη μυρωδιά τους.Ν’ακουμπήσω τα μάγουλά σου και να σου δώσω το πιο γλυκό φιλί, εκείνο το αγνό,της...
Ένα μονάχα ήταν ίδιο! Τα βλέμματα που τα είπαν όλα, χωρίς να ανοίξουν τα χείλη.

Ένα μονάχα ήταν ίδιο! Τα βλέμματα που τα είπαν όλα, χωρίς να ανοίξουν τα χείλη.

Γράφει η Κατερίνα Μίσσια Ήταν μια αγάπη εφηβική. Παιδική θα έλεγα.Και ήταν όλα γεμάτα χρώματα, αρώματα, συναισθήματα, γέλια, κλάματα, θυμοί, τσακωμοί.Όλα αυτά τα φυσιολογικά της ηλικίας.Και ήρθε ένα τέλος που ποτέ κανείς μας δεν κατάλαβε το γιατί. Γιατί έτσι ...
Κι αν σου πουν πως δεν υπάρχουν τέτοιες σχέσεις, εσύ να πεις “κοίταξέ μας, υπάρχουμε!”

Κι αν σου πουν πως δεν υπάρχουν τέτοιες σχέσεις, εσύ να πεις “κοίταξέ μας, υπάρχουμε!”

Γράφει η Κατερίνα Μίσσια. Είναι κάποιες σχέσεις στη ζωή, αλλιώτικες, βγαλμένες από φαντασία.Είναι κάποιοι άνθρωποι που έρχονται στη ζωή σου, που μπαίνεις στη δική τους για κάποιον λόγο που κανείς δεν μπορεί να φανταστεί. Άλλοι το λένε έρωτα. Μα γίνεται μωρέ ν...
Άσε με λίγο σ’αυτό το ανοιξιάτικο βραδάκι…

Άσε με λίγο σ’αυτό το ανοιξιάτικο βραδάκι…

Γράφει η Κατερίνα Μίσσια Εχω ανάγκη απο ένα ανοιξιάτικο βραδάκι, από εκείνα που μόλις πέσει ο ήλιος, χρειάζεσαι κάποιον να σου περάσει μια ζακέτα στους ώμους.Ε ναι, χρειάζεσαι κάποιον όπως εγώ χρειάζομαι εσένα. Ξέρεις τι ονειρεύομαι;Ένα ανοιξιάτικο απόγευμα, ...
Άνοιξε το παράθυρο κι άσε τον εαυτό σου να νιώσει..

Άνοιξε το παράθυρο κι άσε τον εαυτό σου να νιώσει..

Γράφει η Κατερίνα Μίσσια Είναι πρωί, ένα ήσυχο πρωί στη γειτονιά.Σε μια μικρή γειτονιά απο εκείνες που υπάρχουν ακόμα μέσα στον θόρυβο της πόλης. Η Άνοιξη κάνει τα πρώτα της βήματα και τη σιωπή του χειμώνα, έρχονται και την ταράξουν οι φωνές και το κελάιδισμα...
Τα παραμύθια έχουν το τέλος που τους δίνουμε εμείς!

Τα παραμύθια έχουν το τέλος που τους δίνουμε εμείς!

Γράφει η Κατερίνα Μίσσια Πως αλλάξανε έτσι οι έρωτες;Θυμάμαι τα παραμύθια με τους πρίγκιπες στα λευκά τα άλογα.Τις θλιμμένες πριγκίπισσες στο παράθυρο να τους προσμένουν. Τώρα δεν υπάρχουν λευκά άλογα. Ο πρίγκιπας ανεβαίνει σε μια μαύρη μηχανή, ντυμένος στα μ...
Τα δικά μας θεμέλια, είναι γερά, γιατί φτιάχτηκαν με αγάπη και κόπο!

Τα δικά μας θεμέλια, είναι γερά, γιατί φτιάχτηκαν με αγάπη και κόπο!

Γράφει η Κατερίνα Μίσσια Δεν θέλω να αφήσω κάτι στην τύχη.Δεν πιστεύω στην τύχη.Δεν ήταν τυχαίο που γνωριστήκαμε.Έπρεπε να γνωριστούμε.Έπρεπε να αγαπηθούμε.Έπρεπε να ζήσουμε μαζί.Και είναι εύκολο και δύσκολο μαζί.Και έχει πόνο και προσπάθεια.Όχι δεν θα το αφή...
Άσε με ελεύθερη, να ξανακάνω όνειρα..

Άσε με ελεύθερη, να ξανακάνω όνειρα..

Γράφει η Κατερίνα Μίσσια Κοίτα με!Καταρρέω!Δεν το βλέπεις;Δεν το καταλαβαίνεις;Δεν θες να το δεις;Μην κλείνεις τα μάτια σου!Ουρλιάζει το μέσα μου!Δεν ακούς; Κουράστηκα!Κουράστηκα να παλεύω με εσένα.Κουράστηκα να παλεύω με εμένα.Κουράστηκα να παλεύω με εμάς, γ...
Βρες το παιδί μέσα σου, και ζήτα του το θαύμα!

Βρες το παιδί μέσα σου, και ζήτα του το θαύμα!

Γράφει η Κατερίνα Μίσσια Ξέρεις τα χρόνια πέρασαν.Ίσως να μην είμαι πλέον εκείνο το παιδί που παρακαλούσε τους γονείς του να στολίσουν το Χριστουγεννιάτικο δέντρο λίγες μέρες νωρίτερα, για να το χαρεί λίγο παραπάνω.Ίσως να μην περιμένω ξάγρυπνη τον Άγιο Βασίλ...