Loading posts...
Θέλει τόλμη για να παίξεις στο θέατρο της ζωής..

Θέλει τόλμη για να παίξεις στο θέατρο της ζωής..

Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Το φθηνό θέατρο της ζωής σου, κάθε μέρα η ίδια παράσταση ... Με όλα τα φώτα αναμμένα, όλους τους προβολείς στοιχησμενους και την μαρκιζα φανταχτερη. Στο φθηνό θέατρο της ζωής σου, το έργο παιγμένο πολλές φορές. Πολλές και οι πρόβε...
Αυτό το ταξίδι, είναι μόνο δικό σου, μην το προδώσεις..

Αυτό το ταξίδι, είναι μόνο δικό σου, μην το προδώσεις..

Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Στα μάτια μου ήξερες να βουλιάζεις... Στα μάτια μου και να κολυμπάς... Τι ειρωνεία μάτια μου !!! Ναυάγιο και σωτηρία στο ίδιο σημείο!! Σου δινομουν ολόκληρη, ολότελα δική σου και συ μ' αγκαλιαζες με τρύπια χέρια. Πώς ν' αγκαλιάσ...
Κι αν πάλι έπρεπε να επιλέξεις, εκείνον θα επέλεγες, ξανά!

Κι αν πάλι έπρεπε να επιλέξεις, εκείνον θα επέλεγες, ξανά!

Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Αν θέλεις να τον ξεχάσεις, ψάξε κάποιον που θα έχει τα μάτια του. Αν θέλεις να τον ξεχάσεις, ψάξε κάποιον που θα μιλάει όπως αυτόν. Αν θέλεις να τον ξεχάσεις, βρες κάποιον που θα έχει τα χέρια του. Κάποιον με τα δάκτυλα του και το...
Η πιο σωστή ώρα για να μηδενίσεις και να ξαναρχίσεις, είναι τώρα!

Η πιο σωστή ώρα για να μηδενίσεις και να ξαναρχίσεις, είναι τώρα!

Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Ρίχνεις το κέρμα στον αέρα. Στην μία πλευρά το τώρα. Στην άλλη το πότε. Τώρα ή ποτέ λοιπόν. Και όση ώρα αυτό ειναι στον αέρα, εσύ αναρωτιέσαι, ελπίζεις, φοβάσαι, ονειρεύεσαι. Είναι όμως τώρα η ώρα ,είναι εκείνη η στιγμή ,που θες...
Νομίζεις κοιμάμαι, μα εγώ σε ερωτεύομαι..

Νομίζεις κοιμάμαι, μα εγώ σε ερωτεύομαι..

Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Σβήνουν τα φώτα. Η μέρα τελειώνει!! Και τώρα οι δύο μας... Και το κρεβάτι μας. Η γυμνιά μας και το κρεβάτι μας. Μονάχα το λευκό σεντόνι να σκεπάζει γλυκά τα κορμιά μας και αυτό ίσα, ίσα. Σαν διάφανη μεμβράνη που θέλει να μας π...
Στο ουράνιο τόξο, ζεις εσύ κι εγώ αγάπη μου!

Στο ουράνιο τόξο, ζεις εσύ κι εγώ αγάπη μου!

Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Μετά από κάθε βροχή το ουράνιο τόξο. Έρχεται χωρίς να το προσκαλέσεις. Έρχεται χωρίς να απαιτεί. Χωρίς να προειδοποιεί. Έρχεται δίχως να θέλει να μείνει. Για λίγο. Για όσο. .. Για τόσο όσο! Το κόκκινο του, ο έρωτας μας. Το ...
Να φεύγεις από το λίγο, το μίζερο και το φθηνό.

Να φεύγεις από το λίγο, το μίζερο και το φθηνό.

Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Να φεύγεις! Να φεύγεις από τρύπιες αγκαλιές, από αγκαλιές που δεν σε χωρανε. Να φεύγεις απο αγκαλιές μικρές, στεναχωρες, λειψες. Από αγκαλιές δανεικες που δεν κουμπώνεις και δεν νιώθεις χαρά. Να φεύγεις από τα χέρια εκείνα που δε...
Γυμνό κορμί, καθαρή ψυχή, απόλυτα δικιά σου..

Γυμνό κορμί, καθαρή ψυχή, απόλυτα δικιά σου..

Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Θα μπορούσε να είναι ένα πρωινό, από εκείνα τα Κυριακάτικα πρωινά του Αυγούστου, που το φως λες και είναι θεϊκά δοσμένο στον κόσμο. Οι ακτίνες του ήλιου τρυπουν σαν λογχες το έδαφος, την θάλασσα ,τα λουλούδια, το δέρμα. Και το φως...
Γίνε η γυναίκα που θα της αξίζει ο άντρας στο πλάι της..

Γίνε η γυναίκα που θα της αξίζει ο άντρας στο πλάι της..

Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Τα μάτια της ταλαιπωρημένα, κόκκινα και το μακιγιάζ εμφανώς κατεστραμμένο από τα δάκρυα. Η μαύρη μάσκαρα, σαν δρόμος χωρίς προορισμό στα μάγουλα της και το μολύβι να προσπαθεί απεγνωσμένα να περιγράψει τα αεικίνητα βλέφαρα. Της πρ...
Το σ’αγαπώ, να μην το λες αν δεν κοιτάς στα μάτια..

Το σ’αγαπώ, να μην το λες αν δεν κοιτάς στα μάτια..

Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Το σ' αγαπώ να μην το λες... Να μην το λες Δευτέρα, τότε που όλα ξεκινούν.. Το σ' αγαπώ να μην το λες, όταν έχει λιακάδα ,τότε που όλα λάμπουν. Το σ' αγαπώ να μην το λες,  όταν βγαίνει το ουράνιο τόξο, τότε που όλα είναι χρωματισ...