Loading posts...
Με χθεσινά φιλιά και δανεικές αγκαλιές, δεν έζησε κανείς κορίτσι μου!

Με χθεσινά φιλιά και δανεικές αγκαλιές, δεν έζησε κανείς κορίτσι μου!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Μια βαλίτσα πάντα κάτω από το κρεβάτι, έτοιμη να ταξιδέψει μαζί σου σε έναν προορισμό που δεν καθορίστηκε ποτέ από την αρχή. Την αποφασίζει μόνη της η στιγμή όταν φτάνεις άλλοτε σε κάποιο γκισέ αεροδρομίου κι άλλοτε βάζοντας μπροσ...
Εκείνο το κορίτσι, με το κόκκινο μπαλόνι

Εκείνο το κορίτσι, με το κόκκινο μπαλόνι

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Στέκεται ένα κορίτσι με ένα κόκκινο μπαλόνι απέναντί μου.  Με κοιτά με μάτια διάπλατα ανοιχτά και κάτι περιμένει.  Δεν ξέρω τι μα για κάποιον λόγο νιώθω πως αυτό που περιμένει, το περιμένει από εμένα. Κρατά στο χέρι της σφιχ...
Το σημείωμα που θα βρεις, θα είναι όλη μας η ζωή.

Το σημείωμα που θα βρεις, θα είναι όλη μας η ζωή.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Μια μέρα, μια μέρα σαν όλες τις άλλες, ανύποπτη και συνηθισμένη, μια μέρα που δεν θα προμηνύει τίποτα την συνέχεια, θα βρεις ένα σημείωμα στο γραφείο σου πάνω. Μην περιμένεις να λέει πολλά. Δυο λέξεις μόνο, «ήρθε η ώρα». Και τότ...
Η συγχώρεση, είναι κολυμπήθρα της ψυχής, γιατί η ψυχή πάντα ξέρει.

Η συγχώρεση, είναι κολυμπήθρα της ψυχής, γιατί η ψυχή πάντα ξέρει.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Είναι μέρες που τα βήματά σου σε πάνε από μόνα τους σε κάποια ραντεβού που ποτέ δεν δόθηκαν. Είναι εκείνα τα ραντεβού με την αιώνια παρέα, με εκείνες που μπορεί να βρίσκεσαι μια στο τόσο όμως είναι αυτό το “από πάντα” που σας κρατά...
Θέλει πολλή μαγκιά για να κερδίσεις το χαμένο παιχνίδι του έρωτα

Θέλει πολλή μαγκιά για να κερδίσεις το χαμένο παιχνίδι του έρωτα

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Σ’αγαπάω θα πει σου παραδίδω τις αδυναμίες μου. Τις αφήνω μπροστά σου και δεν τις καλύπτω. Δεν τους φοράω καμία μάσκα. Δεν τις ομορφαίνω. Τις αφήνω έτσι εκτεθειμένες μπροστά σου. Κι εσύ, αποφασίζει τις θα κάνεις με αυτές. Αν τις...
Το «μαζί» και το «για πάντα» δεν παντρεύονται ποτέ!

Το «μαζί» και το «για πάντα» δεν παντρεύονται ποτέ!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Παιχνίδια μνήμης και λήθης, με μονομάχους το «μαζί» και το «για πάντα» σε φόντο μπλε, σχεδόν μαύρο, για να μην φαίνονται εκείνα που έγραψε ο χρόνος όταν είχε κέφια λίγο πιο ροζ, λίγο πιο λιλά. Παιχνίδια ενήλικης φαντασίωσης ή αυτό...
Τον λένε παιδικό καρκίνο και νικιέται!

Τον λένε παιδικό καρκίνο και νικιέται!

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Πάνε χρόνια από εκείνη την απόπειρά μου να απαρνηθώ την θάλασσα και τον Πειραιά μου και να μείνω στο κέντρο της Αθήνας.  Ψαρωμένη και καθόλου Αθηναία, ο δρόμος μου με έβγαλε στην Μικράς Ασίας.  Έναν πανέμορφο δρόμο με δέντρα που ακ...
Οι περαστικοί άνθρωποι της ζωής σου

Οι περαστικοί άνθρωποι της ζωής σου

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Έχεις σκεφτεί ποιοι είναι οι άνθρωποί σου; Δεν εννοώ τους φίλους, τους κολλητούς ή τη σχέση σου. Μιλάω για εκείνους, τους άλλους. Εκείνους που δεν υπάρχουν στις επαφές του κινητού σου, αλλά μιλάς μαζί τους κάθε μέρα. Εκείνοι που...
Εσύ, σε ποια στιγμή θα πάγωνες το χρόνο σου;

Εσύ, σε ποια στιγμή θα πάγωνες το χρόνο σου;

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Αν σου έλεγα πως μπορείς να γυρίσεις το χρόνο πίσω και να παγώσεις την ζωή σου σε μια μόνη στιγμή, ποια θα ήταν; Αν μπορούσες να σταματήσεις τα βήματά σου λίγο πριν από το σημείο που θα άλλαζε την ζωή σου; Αν μπορούσες να επιλέ...
Το παιχνίδι της σιωπής

Το παιχνίδι της σιωπής

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Έλα να παίξουμε ένα παιχνίδι, σου ψιθυρίζω. Ένα παιχνίδι από τα παλιά, εκείνα τα παιδικά. Ένα παιχνίδι αθώο, με κανόνες απλούς και κατανοητούς. Ένα παιχνίδι που δεν θα χρειάζεται καμία ηλεκτρονική συσκευή. Δεν το λένε playstation...