Loading posts...
Γιατί, μαμά, λένε πως τη Δευτέρα θα αλλάξει η ζωή μας;

Γιατί, μαμά, λένε πως τη Δευτέρα θα αλλάξει η ζωή μας;

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Παράξενο πράγμα ο χρόνος. Πολλές φορές σου φαίνεται σαν μια ανάσα κι άλλες σαν να είναι χρόνια ολόκληρα. Προσπαθώ να θυμηθώ πώς ήμασταν πριν λίγες μέρες και το μόνο που μπορώ να φέρω στο μυαλό μου είναι μια εικόνα. Σε ένα παιδικό...
Μη με ρωτάς γιατί μου αρκεί το λίγο σου…

Μη με ρωτάς γιατί μου αρκεί το λίγο σου…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Έλα να βουτήξουμε μαζί στο κενό. Από κάτω θάλασσα κι εμείς σε ελεύθερη πτώση. Το μόνο κοινό μας ίσως να είναι αυτό. Η λατρεία για τη θάλασσα. Μέσα της θα βουτήξουμε, λοιπόν. Εκεί θα ενωθούμε, εκεί θα χωριστούμε. Εκεί θα δώσουμε ...
Γιατί πάνω από όλα, εμείς οι δυο επιλέξαμε να είμαστε φίλοι…

Γιατί πάνω από όλα, εμείς οι δυο επιλέξαμε να είμαστε φίλοι…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Πέρασε καιρός που δεν μιλήσαμε. Προσπαθώ να θυμηθώ ποιο πείσμα κρατάμε και δεν μπορώ. Κι ούτε και με νοιάζει απόψε. Μετράμε την φιλία μας σε δεκαετίες κι ας ξεκίνησε με μια μπουνιά που μου έδωσες, εκεί κάπου στα 5-6 χρόνια μας πά...
Θα κυνηγήσω το ανεκπλήρωτο κι ας με πονέσει…

Θα κυνηγήσω το ανεκπλήρωτο κι ας με πονέσει…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Το αμάξι καταπίνει τα χιλιόμετρα και η νύχτα βοηθάει την ταχύτητα. Η μουσική στο τέρμα και η μετωπική με το απωθημένο αναπόφευκτη. Προσπαθώντας να ξεφύγεις από το ανεκπλήρωτο, πέφτεις πάνω στο απωθημένο. Κι η διέξοδος που έψαχνες ...
Γκρεμός ο έρωτας κι εσύ βουτάς με όλο σου το “είναι”

Γκρεμός ο έρωτας κι εσύ βουτάς με όλο σου το “είναι”

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Καθόμαστε ο ένας απέναντι από τον άλλο. Παραγγέλνουμε συμπληρώνοντας ο ένας την φράση του άλλου. Παίρνεις τα μανιτάρια από το πιάτο μου, παίρνω τα κρεμμύδια από το δικό σου. Συγχρονισμένες κινήσεις μιας καλοκουρδισμένης μηχανής...
Πόλεμος ο έρωτας κι εγώ σε χρίζω νικητή…

Πόλεμος ο έρωτας κι εγώ σε χρίζω νικητή…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Κλείνεις το κινητό και μπαίνεις στην πτήση σου. Σε ζηλεύω σου λέω και το εννοώ. Αλήθεια ζηλεύω αυτή την πτήση. Την όποια πτήση. Σαν ψυχοθεραπεία λειτουργούσε πάντα μέσα μου εκείνη η στιγμή που έκλειναν οι ασφάλειες στην πόρτα του...
Εκείνες οι γυναίκες, που δεν πρέπει ποτέ να ερωτευτείς

Εκείνες οι γυναίκες, που δεν πρέπει ποτέ να ερωτευτείς

Της Σοφίας Παπαηλιάδου Είναι κάποιες γυναίκες που δεν πρέπει να τις ερωτευτείς. Όχι γιατί δεν το αξίζουν αλλά γιατί δεν το αντέχεις. Γιατί δεν είναι για τα μέτρα σου εκείνα τα «κανονικά», ούτε για τα «μέτρια» και «χλιαρά» σου συναισθήματα.. Είναι εκε...
Εκείνη η παρεξηγημένη μοιχαλίδα..

Εκείνη η παρεξηγημένη μοιχαλίδα..

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Οι γυναίκες λέει έχουν αλάνθαστο ένστικτο όταν τις έχει απατήσει ο σύντροφος τους. Γιατί εκείνος τι έχει; Λανθάνον προαίσθημα; Αηδίες! Κι εκείνος ήξερε από την πρώτη στιγμή. Από εκείνο το μεσημέρι του Σαββάτου, που της είπε πως ...
Να μου λείπεις, ακόμα κι όταν σε έχω

Να μου λείπεις, ακόμα κι όταν σε έχω

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Κρατάς στα μάτια σου την ματιά μου και στα χέρια σου την ζωή μου. Παίζουμε με λέξεις και βάζουμε σιωπηρά στοιχήματα. Ποιος θα πληγώσει τον άλλο πιο πολύ. Ποιος θα πει πρώτος το "γεια" γιατί το αντίο ξέρουμε πως δεν θα το πούμε. ...
Να το ακούς το σώμα σου. Δε θα σου πει ψέματα ποτέ.

Να το ακούς το σώμα σου. Δε θα σου πει ψέματα ποτέ.

Της Σοφίας Παπαηλιάδου. Να το ακούς το σώμα σου όταν σου μιλάει. Γιατί σου μιλάει. Το σώμα σου έχει μνήμη και μάλιστα χωρίς να διαγράφει τίποτα. Το σώμα ανακαλεί στην μνήμη του τα πάντα. Κάθε άγγιγμα, κάθε συναίσθημα, κάθε στιγμή που πέρασε από πάνω τ...