Loading posts...
Απωθημένου κι ανεκπλήρωτου γωνία, έχασες πάλι την ζωή

Απωθημένου κι ανεκπλήρωτου γωνία, έχασες πάλι την ζωή

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Απωθημένου κι ανεκπλήρωτου γωνία, οι πιο στέρεες διέξοδοι την ώρα που όλα γύρω σου μοιάζουν να σε πνίγουν. Κλείνεις τα μάτια προσπαθώντας να ξεφύγεις από το «τώρα» και δραπετεύεις σε ένα «αν» τόσο γεμάτο από εικόνες που σε απο...
Επέλεξα να είμαι ο εαυτός μου κι αν δεν το αντέχεις, τράβα παρακάτω

Επέλεξα να είμαι ο εαυτός μου κι αν δεν το αντέχεις, τράβα παρακάτω

«Να είσαι…» Φράσεις που ξεκινάνε με την προστακτική και τελειώνουν με την επιθυμία του τι θα θελε να είναι ο καθένας και δεν είναι. «Να είσαι δυνατός» «Να είσαι ψύχραιμος» «Να μην σε παίρνει από κάτω» «Να μην δείχνεις ότι πονάς» Κάνε μου μια χάρη σ...
Ο έρωτας είναι γκρεμός. Στάσου στην άκρη και βούτα παίρνοντας το ρίσκο.

Ο έρωτας είναι γκρεμός. Στάσου στην άκρη και βούτα παίρνοντας το ρίσκο.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Καθόμαστε ο ένας απέναντι από τον άλλο. Παραγγέλνουμε συμπληρώνοντας ο ένας την φράση του άλλου. Παίρνεις τα μανιτάρια από το πιάτο μου, παίρνω τα κρεμμύδια από το δικό σου. Συγχρονισμένες κινήσεις μιας καλοκουρδισμένης μηχανής. ...
Η γυναίκα για να εντυπωσιαστεί, θέλει την ουσία σου. Μόνο.

Η γυναίκα για να εντυπωσιαστεί, θέλει την ουσία σου. Μόνο.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Περνάμε τη βραδιά μας στο καινούριο μας στέκι στο Μοναστηράκι. Ο Βασίλης, ο sommelier του Monk, μας αναλύει τα κρασιά και εμείς τον ακούμε με προσοχή όσο ο καθένας διαλέγει το κρασί του. Τόσοι άνθρωποι, όσα και οι επιλογές μας...
Εκείνος που θα έρθει να ρίξει λάδι στη φωτιά σου…

Εκείνος που θα έρθει να ρίξει λάδι στη φωτιά σου…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Θέλω να σου μιλήσω και να με ακούσεις. Κάθε φορά που μου μιλάς για έναν ακόμα που πέρασε από την ζωή σου και δεν άντεξε να μείνει, κάθε φορά που τον λες «λίγο» ή μαλάκα, εγώ θέλω να σου πω.. Δεν ανήκεις στην κατηγορία εκείνων...
Ψιθύρισέ μου τις μνήμες σου και βάλε με μέσα τους…

Ψιθύρισέ μου τις μνήμες σου και βάλε με μέσα τους…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Είναι κάτι μεσημέρια νωχελικά, ζεστά, που η αλμύρα της θάλασσας έχει στεγνώσει πάνω σου και παίζεις με τα λευκά σημάδια που έχουν μείνει στο σώμα που είναι πλεγμένο με το δικό σου. Αρχίζεις να μιλάς για καλοκαίρια του χθες σου. Α...
Τους ανθρώπους της ζωής μου θα ‘θελα να τους κρατήσω…

Τους ανθρώπους της ζωής μου θα ‘θελα να τους κρατήσω…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Είναι όλοι τελικά, περαστικοί από την ζωή μας; Σχέσεις κι έρωτες, φιλίες και γνωριμίες; Μπαίνουν, αγγίζουν, φεύγουν κι αφήνουν πίσω τους τα σημάδια τους; Άλλοι μπαίνουν σαν ευλογία κι άλλοι σαν ένα μάθημα για περαιτέρω ανάλυση; ...
Δεν ψάχνω σε σένα το άλλο μου μισό. Σε θέλω ολόκληρο…

Δεν ψάχνω σε σένα το άλλο μου μισό. Σε θέλω ολόκληρο…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. «Ψάχνω το άλλο μου μισό» μου λέει η φίλη μου κι εγώ γελάω. Θυμώνει και με κοιτάει με αυτό το ερωτηματικό «γιατί». Γιατί πρέπει να ψάχνεις το άλλο σου μισό; Και ποιος σε έχει κάνει να πιστέψεις πως είσαι μισός άνθρωπος που αν...
Ποιοι είναι οι άνθρωποι που έχουμε δίπλα μας;

Ποιοι είναι οι άνθρωποι που έχουμε δίπλα μας;

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Έχεις σκεφτεί ποιοι είναι οι άνθρωποί σου, στη ζωή σου; Δεν εννοώ τους φίλους, τους κολλητούς ή τη σχέση σου. Μιλάω για εκείνους, τους άλλους. Εκείνους που δεν υπάρχουν στις επαφές του κινητού σου, αλλά μιλάς μαζί τους κάθε μ...
To κύμα και η θάλασσα, δεν χώρισαν ποτέ.

To κύμα και η θάλασσα, δεν χώρισαν ποτέ.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Με κοιτάς και ξέρω πως το τέλος έχει έρθει.  Δεν μιλάς, δεν χρειάζεται πολλά να πεις. Παράταση στη ζωή με θάνατο δεν γίνεται να δώσεις μάτια μου και το ξέρεις. Σ’ αφήνω να ξεμακραίνεις. Σου ανοίγω το δρόμο να περάσεις. Τον έ...